En we zijn vertrokken

 Vrijdag namiddag: best wel warm weer en niet bepaald veel wind.

In onze haven was het niet echt druk. Gauw boot inladen, water inslaan, optuigen vertrekken. Bestemming: Volkeraksluis.

Het liep niet gesmeerd: wat in de knoop kon geraken, deed dat ook,,wat niet in de knoop zat, sukkelde wel overboord.  Zo bleek ik een poos mijn strijklijn mee te slepen.  En met een achtknoop van je geen vis :-D

De wind was wispelturig, maar het ging redelijk vooruit. Tegen 19u lag ik aan de steiger van de Volkeraksluis - kant Hollands Diep, het lag daar overigens al redelijk vol. 

De sluis was druk, niet door pleziervaart, maat door beroepsvaart.

De strijklijn voor het grootzeil heb ik alweer kunnen verwijderen, die werkt helaas niet. (De leuver blokkeert als je aan de lijn trekt).

En de wierpot...die was weer leeg. Maar bij het starten zuigt hij wel meteen water. Nergens vind ik een lek.  Ik weet echt meer, wat de reden is.

3 weken solo: de planning

Recent kreeg ik een wake-up call: iemand die me dierbaar was overleed op veel te jonge leeftijd.
Mij werd op het hart gedrukt dat men maar beter niet teveel plannen en zaken uitstelt.
Ik voegde daad bij het woord en besloot een week geleden om de reeds geplande tocht naar het Markermeer/IJsselmeer solo te gaan doen. Meer nog: alvast de heenreis zal over zee gaan, van Stellendam naar IJmuiden.

7 jaar geleden wou ik eens solo naar Boulogne en terug.
Om die reis goed voor te bereiden had ik fiches gemaakt van elke haven die ik wou aandoen: de VHF-kanalen, de stroming daar, de aanlooproute, etc.
(http://myfriendship22.blogspot.com/2016/06/reisvoorbereiding-tocht-naar-boulogne.html)
Ook nu heb ik deze kaarten aangemaakt, tenminste toch twee: Scheveningen en IJmuiden.

Verschillende kennissen willen me op een of andere manier volgen, dus zocht ik mogelijkheden uit om via mijn tablet mijn positie door te geven tijdens het zeilen, maar helaas niet meteen iets werkbaars gevonden.
Het meest makkelijke lijkt me om hier op deze blog een soort dagverslag te posten.

Bon: er zijn zoveel blogs, van veel straffere zeilers, maar wil me straks volgen wil komt hier maar kijken :-)

Oorzaak 'wierpot perikelen' gevonden: nee, het was NIET de wierpot!

 Je las het vast al eerder: onze nieuwe wierpot trekt leeg tijdens het zeilen.
(https://mymidget26.blogspot.com/2023/06/wierpot-perikelen.html)
Ook voorbije weekend leerden we dat het probleem nog niet opgelost was.
Vaseline aan het deksel van de wierpot, aangetrokken slangklemmen, wierpot wat lager: het hielp niet.
Dat het een nagelnieuwe waterpomp is, en wellicht dito impeller helpt er ook niet aan blijkbaar.

Zaterdag zeilden we (lees= dobberden we) richting Haringvliet.
Na de sluis was dat innerlijke stemmetje er weer: "Zou je toch niet beter binnenlopen in Willemstad, en eens naar de waterpomp kijken?
Braaf als ik ben, luisterde ik naar het stemmetje.

Eens afgemeerd liet ik de motor eerst wat afkoelen.
Uit voorzorg wandelden we naar Yachting Willemstad en kochtten er twee nieuwe impellers.

Wat later opende ik dan de waterpomp....
HO! Dat ziet er niet goed uit!
De impeller was al twee beentjes kwijt, en slechts eentje stak nog in de pomp.
Uiteraard moest die oude er uit en een nieuwe er in.
Daarna vulde ik de wierpot tot aan de bovenrand, deksel er op, en dan de motor starten.
Vrijwel meteen merkten we verschil: veel meer koelwater en wierpot blijft helemaal vol.

Na het delen van foto's via Messenger en WhatsApp, leerden we vrij snel dat de impeller die de technieker er in stak niet nieuw is. Bovendien zou het kunnen dat hij er verkeerd ingestoken werd wat de breuk van de beentjes verklaart.

Ook leek mij dat de impeller er fout in zat: de beentjes horen bovenaan, in gebogen toestand naar rechts te wijzen, en mij leek het dat de beentjes naar links wezen, toen ik de pomp open deed.
Dit zou evenwel niets mogen uitmaken volgens mensen in onze haven.

Daags erna voerden we terug naar onze haven. De ganse weg op motor wegens 'geen wind'.
Van Willemstad naar de sluis bleef de wierpot tot aan de nok vol.
Eens we in onze haven arriveerden was het niveau 2cm gezakt, maar alleszins niet leeg.

Ik durf dus stellen: loopt je wierpot leeg, dan kan het ook wel eens je waterpomp/impeller zijn.

De ankersteun is geplaatst

 In een eerdere post beschreef ik het ontwerp, en de levering van alle onderdelen=
https://mymidget26.blogspot.com/2023/05/ankersteun-de-onderdelen-passen.html

De bedoeling van de ankersteun is dubbel=
- compact
- functioneel om solo te kunnen ankeren zonder op de voorplecht te staan balanceren, en als een gek aan de ankerketting sleuren om het anker, over de preekstoel heen, naar binnen te trekken.

En dat is uiteindelijk gelukt:  deze ankersteun is compact, en lijkt me te gaan doen waar hij voor bedoeld is: het anker moet niet meer over die preekstoel heen om te ankeren.
Ik heb er evenwel nog niet mee geankerd, maar de ankersteun zit alvast eindelijk op zijn plaats.

Een woordje van dank voor Bootconcepts.eu is wel op zijn plaats.
Ik heb niks ervaring met RVS en ankersteunen waardoor mijn ontwerp wel wat 'kinderziektes' had.
Juri van Bootconcepts ving deze netjes op, gaf feedback, en lastte het geheel behoorlijk snel in elkaar.
Hij gaf tips allerhande, waaronder de werkwijze om deze steun mooi glad en glimmend te krijgen.
Ik heb me deze laatste klus bespaard en hij is zo op de boeg gegaan, zonder het poetswerk.

Nu nog een houten plankje toevoegen, en het geheel is klaar.
Update: het plankje past prima!


Volgende project: een gelijkaardige opmeten, 3D-uittekenen en laten maken voor een Midget 31 :-)

Wierpot-perikelen

 We hadden er al eerder eens last van: de wierpot 'loopt' leeg tijdens het zeilen.
Daarom kocht ik vorig jaar een nieuwe wierpot bij Visser Watersport.
Het ging dan een tijdje prima.
Maar voorbije weekend vroeg de wierpot weer aandacht.

Het was prima zeilweer. Ik kon goed opkruisen richting Volkeraksluis toen plots mijn 'innerlijk stemmetje' zei:
"Check die wierpot eens".  Ik argumenteer nooit met dat stemmetje, winnen doet een mens er toch nooit mee, dus de stuurautomaat ging op, en ik ging eens kijken... 'LEEG'.
Na alle miserie vorig jaar (en de jaren ervoor) met de motor, kon ik dit wel missen.
Mij leek het beste om nu maar eerst ergens te ankeren om dit goed te bekijken.
Ankeren op zeil, nooit fout om dat te oefenen eigenlijk.
De ankersteun is nog niet gereed (Wordt nog wat afgewerkt door Bootconcepts.eu), dus het zal weer balanceren over de zeereling worden, maar nood breekt wet.

Het M-anker ging overboord op een vrij windluwe plek, en dan dook ik het motorruim in.
Vreemd alvast dat de wierpot enkel leeg trekt onder zeil, anders is er nergens een lek te bespeuren.
Eerst controleerde ik alle slangklemmen. Sommige konden nog wat extra spanning gebruiken.
Dekseltje van de waterpomp kon ook nog een beetje strakker, maar eigenlijk kan hier de oorzaak niet te vinden zijn, want dan zou de pomp lekken. De pomp en impeller zijn overigens nieuw.

Ik kon niet meteen een oorzaak vinden, dus de afvoer door de huid ging toe, ik goot de wierpot vol, en dan afsluiter weer open.
Water bleef netjes op het niveau staan.
Ik kon mijn tocht verder zetten.

Daags erna was weer een mooie zeildag, sportieve wind en daardoor wel wat helling onder zeil.
Daar kwam dat 'innerlijke stemmetje' weer en gezien er niet mee te discussieren valt dook ik weer het motorruim in: wierpot... LEEG!
Nu was de situatie wel wat lastiger: forsere wind, en niet meteen een windluwe plek om op zeil te ankeren.
Oplossing was deze keer om naar een wat kalmere zone te zeilen, bij te draaien en de wierpot vol te gieten zoals daags ervoor.

Nadat de wierpot weer vol was, ging de motor op, en de zeilen omlaag.
Ik liep Willemstad binnen en ging eens informeren bij Yachting Willemstad. Immers begon ik de beluchter te verdenken. Daar zit zo'n rubberen klepje in, en misschien doet dat iets dat niet hoort.
Maar de zaakvoerder zei me dat het klepje nog prima in orde is en dat de oorzaak louter aan de wierpot kan liggen. Hij gaf de raad om deze eventueel iets lager te hangen, als dat kan.

Tja, om zeker te zijn nam ik contact op met Raymond van Franke Diesel die onze motor voortreffelijk hersteld had.  Ook hij verdenkt de wierpot.
Zeer vervelend omdat die helemaal nieuw is.
Eens weer in de haven reinigde ik de wierpot en de rubberen ring nog eens goed. Ik had daar eerder al goed wat witte vaseline aan gesmeerd, maar misschien was dat wat teveel van het goede?

Wordt zeker vervolgd
Lees vervolg hier

Deksel waterpomp

Marifoon laten aanpassen voor VDES

 Het begon allemaal met het zoeken naar een expert die de marifoon kan her-programmeren ivm de gewijzigde marifoonkanalen.
Via een goede tip kwam ik terecht in Middelharnis, bij een zekere Brand.
Hij heeft een webpagina waar de modellen vermeld staan die geprogrammeerd kunnen worden, en de prijs daarvoor=
https://atis-brand.com/diensten/kanalen-aanpassen/

Helaas: mijn oudere M-Tech is niet herprogrammeerbaar (ATIS was bij dit toestel WEL aan te passen indien ik hem zou willen verkopen.)

Dus moest ik uitkijken naar een nieuwe marifoon.
Bij Vander velde Watersport in Herkingen kocht ik dan een Icom M330GE.
Ik vroeg voor alle zekerheid of deze dan al aangepast is, en dat bevestigden ze.
Deze vraag is niet onzinnig, want momenteel zijn nog 80% van de marifoons die verkocht worden NIET aangepast.

SWR hoger dan 3: niet ok

Nieuwe marifoon vraagt eigenlijk om toch ook maar eens een SWR-meting van de huidige antenne te doen.  Die is intussen 5 jaar oud.  Ik verwachtte geen problemen, maar eens nameten kan nooit kwaad...
Ik kon hiervoor een tester lenen in onze haven.
De meting was ontnuchterend:  de naald ging vlot in het rood.   Ongeveer naar 4,5.
De regel is, zo werd mij verteld, dat de waarde niet hoger dan 2 mag zijn.  Bon, dan is mijn antenne en kabel ook aan vervanging toe.
Eerste verdachte is de antenne zelf. Een goedkopere antenne die misschien wat inwatering heeft.
Tweede verdachte: de dek-stekker: die spullen zijn ook zeer gevoelig voor inwatering en corrosie.

De dek-stekker: liever niet gebruiken

Bij Visser Watersport kon ik een antenne aanschaffen die, zo werd mij nu geadviseerd, geen vaste kabel heeft. Op die manier kan je later, mocht het nodig zijn, enkel de antenne vervangen, en niet zoals nu de ganse zooi.

De dek-stekker sloopte ik ook, en verving ik met een huiddoorvoer.  Het is het beste om de verbinding tussen antenne en marifoon met één enkele kabel te doen. Elke onderbreking is een kandidaat voor problemen later.

Helemaal tevreden ben ik helaas nog niet: de SWR is nu 2,3.
Waarschijnlijk is het te wijten aan de solduur die ik nodig had om de stekkers op de nieuwe antennekabel te solderen.  Ik had niet het beste materiaal hiervoor aan boord.
Komend weekend eens opnieuw solderen.
In elk geval gaat de naald nu niet meer in het rood.

Oude antenne met mogelijk inwatering

Ankersteun: de onderdelen passen

Het gaat nog lukken.
Dik een jaar geleden had ik een ankersteun ontworpen en uitgetekend in 3D.
We weten wel dat De Kloet deze kan maken en plaatsen, maar logistiek was dat voor ons niet eenvoudig te realiseren: de boot moet er naartoe gebracht worden, moet er 3 a 4 dagen blijven, EN je kan er intussen niet op verblijven.

Aan de hand van dit 3D-ontwerp en de bijhorende assemblagetekeningen werden nu haast alle onderdelen gemaakt en geleverd.

Nu was het de zaak om een lasser te vinden die dit geheel wil lassen waar nodig.
Het ontwerp is zo gemaakt dat het geplaats kan worden zonder de mast te moeten strijken EN bovendien: hij is steeds wegneembaar en demonteerbaar.
Ook wilde ik een compacte ankersteun.

De lasser die ik gevonden heb zit in de watersportwereld, en meer nog: hij kent wel e.e.a. waardoor ik al meteen goede tips kreeg om de onderdelen te passen en de nodige aantekeningen te maken.

Hij maakt ook een systeem om dingy's makkelijk in en uit het water te halen en droog te 'stockeren', wat ik zeker een goede zaak vind, al was het maar omdat er een stuk minder antifouling nodig is.




https://www.bootconcepts.eu/

Online kan je een video over hun systeem bekijken=
https://www.dropbox.com/s/0dv01pmmz74f3ve/Bootconcepts%20-%20WohW%20Item%20-%20V2.mp4?dl=0

Er is ook Facebook pagina: Bootconconcepts

De onderdelen met hun markeringen en de assemblagetekeningen gaan nu hun kant op om te lassen.
Wellicht volgt er nog een blog over de plaatsing van de zelf ontworpen ankersteun.