Gaat nog in orde komen, dat wierpotprobleem

Vanmorgen vertrokken in kanaal naar Middelharnis, rond 7u30.

Ik wou eerst naar Hellevoetsluis, maar de onweersvoorspellingen voor zaterdqg werden uitgebreid, en me morgen, zaterdag, moeten haasten om van Hellevoetsluis tot in Willemstad te geraken, leken me niet zo fijn.

Yachting Willemstad had immers een nieuw deksel voor mijn 'nieuwe' waterpomp in stock en dat dekseltje wil ik zeker te pakken krijgen.

Omdat de plek in Willemstad enkel de dag zelf te reserceren was, ging ik er maar gelijk naartoe. Ik boekte intussen via de website van de stadshaven, en belde ze ook. De dame hielp me goed verder. Echter: ik kon er pas in na een bevestiging van de jachthaven De Batterij en die bevestiging bleef uit.

Dan maar een rondje Tiengemeet.

Na het rondje had ik nog steeds geen bevestiging dus riep ik de haven maar even op via VHF: "oh, ik weet van niets, maar legt u hem maar in die box".

Wat later lagik prima afgemeerd en haastte me meteen naar de yachtwinkel.

Het nieuwe dekseltje lag netjes klaar en eens weer aan boord verving ik het meteen.

Het verschil tussen het oude en het nieuwe deksel is duidelijk.

Ik acht de kans groot dat het probleem nu echt wel van de baan is, maar de test zal pas maandag zijn, sant morgen, zaterdag geven ze onweders, en zondag stormachtige wind.

Twee dagen rust in Willemstad: tijd om de nodige klusjes te doen, en wie weet: nog eens schilderen.

Sint-Annaland

 Vandaag wou ik in St. Annaland gzraken, temeer om wat inkopen te kunnen doen, en drinkwater in te slaan.

Best vergrok ik erg vroeg, de windrichring zou me dan nog wat gunstig zijn.

Rond 6u lag ik al in de Volkeraksluis, en Warempel: ik kon het ganse Volkerak uit zeilen tot aan de Krammersluis.

De Krammersluis ging vrijwel meteen open, ik hoefde niet te wachten.

Twee boten voor me bleken geen zin te hebben om tot vooraan door te varen, ze legden zich vast halverwege.

Gelukkig was er niemand na mij en kon ik er nog bij.

Het tweede deel, tot in St.Annaland was op motor: wind op kop en die bleef maar toenemen.

Het afmeren in de box ging moeizaam en zonder hulp had het best moeilijk geweest deze Midget in zijn box te krijgen met pakweg a6 knopen zijwind.  In zijn achteruit, zo der paken vooraan zeer lastig.

Eens afgemeerd ging ik nog eens een 'wierpot-check' doen... wierpot weerom leeg!

Ten einde raad liep ik eens binnen bij de jachtwerf Mariteam en vroeg daar waar zij nog aan zouden kunnen denken: deksel van de waterpomp...  Bon, gelijk een nieuw deksel besteld, want de leut is daar al lang af...

Mijn bezoek aan Jumbo nadien was wat teleurstellend: voor vegans is een Jumbo een ware woestijn.

Vegan nasi bestaat nog steeds niet dus ging ik die maar zelf maken.

Recept is anders simpel (voor een 1-pits spiritusvuurtje)

- een hoeveelheid rijst koken, en evenopzij zetten

- tijdens het koken van de rijst een verse ui snijden (voor de perfectionisten zoams ik: klein en vierkant :-) )

- ui bakken in de wok, samzn met Garden Gourmet Filetstukjes - chicken style)

- erwtjes en worteltjes (uit bokaal weliswaar) toevoegen en de rijst.

- pili pili poeder erbij, beetje soja saus

- zaakje wat laten prutelen, al roerend.

Voila, nasi ready.

Oorzaak 'wierpot perikelen' gevonden: nee, het was NIET de wierpot!

 Je las het vast al eerder: onze nieuwe wierpot trekt leeg tijdens het zeilen.
(https://mymidget26.blogspot.com/2023/06/wierpot-perikelen.html)
Ook voorbije weekend leerden we dat het probleem nog niet opgelost was.
Vaseline aan het deksel van de wierpot, aangetrokken slangklemmen, wierpot wat lager: het hielp niet.
Dat het een nagelnieuwe waterpomp is, en wellicht dito impeller helpt er ook niet aan blijkbaar.

Zaterdag zeilden we (lees= dobberden we) richting Haringvliet.
Na de sluis was dat innerlijke stemmetje er weer: "Zou je toch niet beter binnenlopen in Willemstad, en eens naar de waterpomp kijken?
Braaf als ik ben, luisterde ik naar het stemmetje.

Eens afgemeerd liet ik de motor eerst wat afkoelen.
Uit voorzorg wandelden we naar Yachting Willemstad en kochtten er twee nieuwe impellers.

Wat later opende ik dan de waterpomp....
HO! Dat ziet er niet goed uit!
De impeller was al twee beentjes kwijt, en slechts eentje stak nog in de pomp.
Uiteraard moest die oude er uit en een nieuwe er in.
Daarna vulde ik de wierpot tot aan de bovenrand, deksel er op, en dan de motor starten.
Vrijwel meteen merkten we verschil: veel meer koelwater en wierpot blijft helemaal vol.

Na het delen van foto's via Messenger en WhatsApp, leerden we vrij snel dat de impeller die de technieker er in stak niet nieuw is. Bovendien zou het kunnen dat hij er verkeerd ingestoken werd wat de breuk van de beentjes verklaart.

Ook leek mij dat de impeller er fout in zat: de beentjes horen bovenaan, in gebogen toestand naar rechts te wijzen, en mij leek het dat de beentjes naar links wezen, toen ik de pomp open deed.
Dit zou evenwel niets mogen uitmaken volgens mensen in onze haven.

Daags erna voerden we terug naar onze haven. De ganse weg op motor wegens 'geen wind'.
Van Willemstad naar de sluis bleef de wierpot tot aan de nok vol.
Eens we in onze haven arriveerden was het niveau 2cm gezakt, maar alleszins niet leeg.

Ik durf dus stellen: loopt je wierpot leeg, dan kan het ook wel eens je waterpomp/impeller zijn.

Wierpot-perikelen

 We hadden er al eerder eens last van: de wierpot 'loopt' leeg tijdens het zeilen.
Daarom kocht ik vorig jaar een nieuwe wierpot bij Visser Watersport.
Het ging dan een tijdje prima.
Maar voorbije weekend vroeg de wierpot weer aandacht.

Het was prima zeilweer. Ik kon goed opkruisen richting Volkeraksluis toen plots mijn 'innerlijk stemmetje' zei:
"Check die wierpot eens".  Ik argumenteer nooit met dat stemmetje, winnen doet een mens er toch nooit mee, dus de stuurautomaat ging op, en ik ging eens kijken... 'LEEG'.
Na alle miserie vorig jaar (en de jaren ervoor) met de motor, kon ik dit wel missen.
Mij leek het beste om nu maar eerst ergens te ankeren om dit goed te bekijken.
Ankeren op zeil, nooit fout om dat te oefenen eigenlijk.
De ankersteun is nog niet gereed (Wordt nog wat afgewerkt door Bootconcepts.eu), dus het zal weer balanceren over de zeereling worden, maar nood breekt wet.

Het M-anker ging overboord op een vrij windluwe plek, en dan dook ik het motorruim in.
Vreemd alvast dat de wierpot enkel leeg trekt onder zeil, anders is er nergens een lek te bespeuren.
Eerst controleerde ik alle slangklemmen. Sommige konden nog wat extra spanning gebruiken.
Dekseltje van de waterpomp kon ook nog een beetje strakker, maar eigenlijk kan hier de oorzaak niet te vinden zijn, want dan zou de pomp lekken. De pomp en impeller zijn overigens nieuw.

Ik kon niet meteen een oorzaak vinden, dus de afvoer door de huid ging toe, ik goot de wierpot vol, en dan afsluiter weer open.
Water bleef netjes op het niveau staan.
Ik kon mijn tocht verder zetten.

Daags erna was weer een mooie zeildag, sportieve wind en daardoor wel wat helling onder zeil.
Daar kwam dat 'innerlijke stemmetje' weer en gezien er niet mee te discussieren valt dook ik weer het motorruim in: wierpot... LEEG!
Nu was de situatie wel wat lastiger: forsere wind, en niet meteen een windluwe plek om op zeil te ankeren.
Oplossing was deze keer om naar een wat kalmere zone te zeilen, bij te draaien en de wierpot vol te gieten zoals daags ervoor.

Nadat de wierpot weer vol was, ging de motor op, en de zeilen omlaag.
Ik liep Willemstad binnen en ging eens informeren bij Yachting Willemstad. Immers begon ik de beluchter te verdenken. Daar zit zo'n rubberen klepje in, en misschien doet dat iets dat niet hoort.
Maar de zaakvoerder zei me dat het klepje nog prima in orde is en dat de oorzaak louter aan de wierpot kan liggen. Hij gaf de raad om deze eventueel iets lager te hangen, als dat kan.

Tja, om zeker te zijn nam ik contact op met Raymond van Franke Diesel die onze motor voortreffelijk hersteld had.  Ook hij verdenkt de wierpot.
Zeer vervelend omdat die helemaal nieuw is.
Eens weer in de haven reinigde ik de wierpot en de rubberen ring nog eens goed. Ik had daar eerder al goed wat witte vaseline aan gesmeerd, maar misschien was dat wat teveel van het goede?

Wordt zeker vervolgd
Lees vervolg hier

Deksel waterpomp

Eerste zeilweekend van het jaar: geen succes

Vrijdag voer ik voor het eerst uit na de winter.
Met vol vertrouwen in de motor (want daar is al genoeg geld en onderhoud in gekropen), en met een fris windje maar zonovergoten, ging het naar Sint-Annaland.

De eerste keer door de Krammersluis, na een winterslaap, is altijd wat spannend, maar het ging vlot.
Overigens was er op deze vrijdag amper iemand op het water.

In Sint-Annaland aangekomen was het aanlegmanoeuver ook een makkie, er stond immers weinig wind.
Blij dat ik een weekje gewacht had, en dit niet geavontuurd had het weekend ervoor, toen er een slordige 25 a 30 knopen stond, want dan is solo afmeren veel minder relaxed.

Zaterdagmorgen was er niks wind, maar de zon was wel weer van de partij.
Eerst een bezoekje aan de lokale watersportzaak maar die hadden niet wat ik zocht.
(Ik koop de spullen dan wel bij mijn nieuwe, vaste, leverancier, DnDsails)
Na de middag trok de wind wat aan en tikte tegen de 14 a 15 knopen. Voor een Midget 26 no problem, maar voor mezelf al een uitdaging, na de winterslaap.
Ik koos eerst voor de genua, maar wisselde hem in voor de werkfok.

Te kleine harpjes

De strijklijn had ik wat aangepast: extra harpjes.  Alleen had ik ze blijkbaar te klein gekozen: de fok wou na een toertje tot aan Stavenisse en terug niet meer naar beneden!
Ik was tegen dan weer aan de monding van de Krabbenkreek.
Dan maar eerst de motor starten, want de ondiepte is erg dichtbij.
Bij het starten merkte ik dat hij 'anders klonk'...  ik checkte eerst de uitlaat... geen koelwater!
Grootzeil was al.naar beneden, want er stond meer wind dan voorspeld, en wou daarom al wat zeil weg hebben, voor ik weer de Krabbenkreek in draaide...

Ik zette motor meteen weer uit en spurtte naar binnen, motorluik open: wierpot leeg. Chuck!
Hoe kan dat?
Ik haastte me snel naar boven, maar was te laat: de wind had me al op de zandbank geduwd.
Gelukkig was het opkomende tij.

Uiteindelijk dan toch maar motor weer gestart.  De motor heeft ook een interne koeling, en die trekt het wel even zonder water.  Bijna volgas in achteruit die zandbank af.
Dan op juiste koers met stuurautomaat en snel naar voor, fok naar beneden.
Warempel: weer koelwater. Gelukkig.  Maar deze situatie is niet OK, daar moet ik zeker naar kijken.

Rustig op motor naar de haven en zoals steeds achterwaarts de box in... maar dat liep helemaal fout, de wind bleef de neus van de boot wegduwen, en uiteindelijk lag ik dwars naast de box.
Met veel gesukkel en hulp heb ik de boot op zijn plek gekregen.
Mijn zelfvertrouwen kreeg wel een deuk...

Het euvel met de wierpot plaatste ik in de whatsapp-groep van de Midgetclub.
Niet veel later kwamen de eerste suggesties binnen:

- asje impeller; dat weet ik niet. Zou dus kunnen, maar daags ervoor deed de impeller het nog prima.

- type impeller: de nieuwe stak als reserve in de gele koffer aan boord, maar geen codenummer of zo die erbij zat.

- deksel wierpot. Daags ervoor bij uitvaren werkte alles prima, maar: ik zal ring insmeren met vaseline tegen aanzuig valse lucht: goed idee.

Zondagmorgen heb ik dan die impeller bekeken. Waarschijnlijk zat een fout model in. Die lag nog aan boord en ik ging ervan uit dat het de juiste was, maar niet dus.
Ik wou hem vervangen door een reserve, maar die paste niet.
Gelukkig had ik impeller van vorig jaar bewaard, en voorzijde gemarkeerd, dus die kon er voorlopig weer in.

Na de spoedherstelling kon ik weer uitvaren.
Het eerste stuk kon ik rustig zeilen, zelfs wat te weinig zeil gezet.
Weer was koud en grijs.
Tot ongeveer aan de sluis ging alles goed.

Net voor ik de motor wou starten ging ik binnen kijken en de wierpot was alweer leeg, net zoals zaterdag.
De motor toch maar gestart, even veel gas gegeven, en hij zoog gelukkig toch water aan.

Maar in de sluis viel de motor uit toen ik hem in traagloop zette.  Dat had hij de dag ervoor nog niet.
'Dat liedje van vorig jaar begint toch niet weer opnieuw he!'
Na de sluis gebeurde dat nog een keer.

Na de sluis heb nog een stukje proberen te zeilen, maar de wind stond tegen, en was te zwak.
Dus opnieuw de motor aan.

Aan mijn haven aangekomen, wou de motor bijna uitvallen toen ik hem stationair zette....
Mijn vertrouwen in de motor is weer even weg.
Onze Midget 26 is een zeer fijne boot, maar die aanhoudende motorproblemen bederven aardig de pret.

Al bij al dus geen succesvol weekendje.
En het helpt er ook aan om volgend weekend te durven uitvaren...

Sint-Annaland