Dobber dan toch maar niet verkopen

 "Ben je zeker?", vraagt mijn vriendin. "Ga je het zeilen niet missen?"

Ja, misschien ga ik het zeilen missen, en nee, ik ben niet zeker.

Kiezen is verliezen, altijd.

Maar ik waagde de sprong en zette onze Dobber te koop, ook al bevalt de Dobber ons, hij is immers dik in orde, we kennen hem.

Misschien is het tijd voor iets nieuw en willen we de kanalen en rivieren verkennen, willen we naar Noord Frankrijk, of gewoon naar Lier met een motorboot.

Deze blog vertelt ook alles wat men wil weten over onze Dobber, ik heb er zelfs een boek over geschreven.

Na twee weken tobben, twijfelen, piekeren gingen we de daad bij het woord voegen.
Op advies van mijn vader bezochten we eerst een gerenommeerde jachtwerf in onze buurt, om daar informatie in te winnen.
Blijkbaar kennen ze mijn vader nog steeds zeer goed (en lijk ik meer op mijn vader dan ik dacht).
Ik had een paar advertenties van motorboten afgedrukt, en een lijst met vragen voorbereid. Daarin herkende men mijn vader.
Ze bekeken de advertenties en al meteen klasseerden ze twee motorboten als 'rommel'.
Op de vraag wat bij ons het beste zou passen: Polyester, en daarmee werd ook de derde motorboot geklasseerd.
Het type dat over bleef:  een Saga 27. Dat is ook een spitsgatter, en beviel ons qua indeling, en algemene look.
We kregen nog zeer interessante weetjes mee.
Ik vertelde over ons wedervaren met onze motor, en vroeg of ze Meester Motoren in Ooltgensplaat kennen, want die had de eerste keer onze motor 'gereviseerd' (Lees= mis-Meesterd).
"Daar wil ik niks van weten, die man wil ik niet kennen. Een bedrieger."
Dat dit laatste niet gelogen is kwam al gauw uit:  Er lag een Saga te koop vlak bij onze haven, met een gereviseerde motor. Na contact met de verkoper vernamen we dat er een 'nieuwe' motor in lag, gereviseerd door die 'Meester'.
(Lees ook onze ervaringen= https://mymidget26.blogspot.com/2022/07/vastgestelde-schade-aan-de-motor-flinke.html)
We zouden daags erna langskomen om te kijken, en net voor we wilden vertrekken, kregen we een bericht: "De motor kan ik niet meer starten, batterijen zijn plat."
Ik zei hem dat het wel vreemd is dat alle drie de batterijen zomaar plat zijn na één dag, en of het niet de alternator is die dan niet naar behoren de batterijen oplaadt?
Een discussie volgde, en de verkoper baalde als een stekker...
We hebben hem daarna niet meer gehoord.

Zondag gingen we kilometers vreten: de meeste Saga's liggen in het noorden.
We reden naar het Veluwemeer, en dan door naar Akkrum.
Twee Saga's hebben we zo nog bekeken, maar... Nee, die kunnen in de verste verte de Dobber niet vervangen. Afgeleefd, stokoude motor, aftimmering lang niet zoals bij een Midget.

Slotsom: een Midget 26, afgetimmerd door De Kloet, is echt wel een boot van hoge klasse, behoudt zeker zijn waarde.

We hebben het overwogen, om de Dobber vervangen door een motorboot, en de kanalen en rivieren lonken nog steeds.
We willen vast wel eens naar Noord Frankrijk met de boot, maar voorlopig houden we onze Dobber, want die is gewoonweg veel te goed.

Onze voorlaatste vakantiedag

Hellevoetsluis, 8u20. We gooien los. Lagerwal tegen een vingersteiger is nog niet zo gemakkelijk, maar algauw voeren de buiten en merkten we dat er een flinke wind stond. Op genua alleen leek ons wat te traag, dus ging het ongereefde grootzeil erbij. Voor de wind met genua te loevert zeilden we richting Middelharnis.  Het waaide vast flink, ook al merkten we het niet zo meteen want de log gaf met momenten meer dan 6kt! In een rotvaart zeilden we naar de gele boei, Oost van Middelharnis.

Daar kozen we voor de noordzijde van Tiengemeten.  Nu ruime koers maar net zo dat de genua niet meer te loevert wil, en ook niet deftig blijft staan aan zijn lijzijde. Een rotkoers om te zeilen dus 🤭.

Om 11u waren we al aan de geul van Numansdorp en liepen we binnen.

Het was een zalige zeiltrip eerlijk gezegd 😊.

Maar geen kat zal geloven wat ik nu ga schrijven: we denken er over Dobber te koop zetten...

Tegendraads naar Wemeldinge

Geen speciale dag vandaag, en zeker een contrast met gisteren.  De Oosterschelde was kalm, de wind hooguit 8 knopen, toen ik uitvoer richting Wemeldinge.  Tegen 12u was ik aan Wemeldinge geraakt, de hele weg tegen de stroming in. Gelukkig was de wind ZW en met momenten genoeg om een snelheid van 4kt te halen, zodat het toch een beetje opschoot.

Eigenlijk wou ik naar Goese Sas maar mijn boot is stilaan 'cafe Den Droogstoppel' en ik moet dus echt wel inkopen doen.  Het gebeurt wel eens dat ik visite krijg, en die bied je geen watertje uit een bidon aan.

Ook het eten raakt op maar wat dat betreft kwam ik weer van een kale reis thuis: de Spar in Wemeldinge heeft zowaar geen vegan afdeling.  Verse groenten (op aanraden van een vriendin) nam ik wel mee.

Leuk was de verrassing dat in het pand waar vroeger Boateak zat, een nieuwe watersportzaak zit.

's Avonds rijst met wokgroenten en een rood pepertje.  Binnen enkele dagen stapt mijn vriendin aan boord, en die is niet zo dol op rijst 🤭

Hop, naar Stellendam

7u00, ik vertrek op zeil aan de boei aan Middelharnis. Leuke wind maar helaas op kop. De hele weg opkruisen tot aan Stellendam. Zo deed ik er toch een 3u over.  En met een Midget is opkruisen echt wel een traag proces het zijn geen 'scherpe' jachten.

Via de telefoon regel ik alvast een box. Ze zijn er zeer behulpzaam, in Marina Stellendam. Als solo-zeiler heb ik minstens een havenplannetje, en als het even kan vraag ik naar een bepaalde box waar ik makkelijk kan invaren bij de heersende wind.

De namiddag vloog voorbij: eerst een wandeling naar de viswinkel in de hoop dat ze een zeewierburger of zo hadden, en witte wijn.  Maar helaas kwam ik van een kale kermis terug.  Dan opnieuw de linten aan dek gelegd voor de zee-zeiltocht naar Roompot morgen. Ik verwacht toch wel wat golfslag.  De wind is moeilijker: 3 wind-apps en alle drie uniform over de richting, maar verschillend qua kracht.  Ik zal op het gemiddelde rekenen= N 13 a 16kt

Daarna nog eens de schilderezel opgegraven voor een tweede werk.  Deze keer met een 'binnenopstelling' wat geen optimaal licht geeft om te schilderen.  Onderwerp is nu een zelf gemaakte foto van deze ochtend.

Als avondmaal maakte ik het mezelf gemakkelijk= chili sin carne met rijst 🤭

Een 180° bocht

Als er nu 1 ding is dat deze vakantie typeert, dan is het flexibiliteit.  Na overleg met mijn kameraad besloten we dat hij huiswaarts keert, ik keer terug naar de zee.

Na wat berekeningen bleek het dat ik vrijdag een rondje Stellendam-Roompot kan doen en voorlopig voorspellen ze er ook nog eens een goede wind bij.

Dus: ik moest opnieuw door de Volkeraksluis.  Ik had veel chance: ze draaide voor mij alleen, om 7u.

Na de sluis keerde ik de boeg naar Willemstad. Er stond nog steeds aardig wat wind, al was Willemstad hogerwal met wat luwtes.  Maar helaas: de boodschappensteiger lag vol jachten die er overnachten.  Dan maar naar lagerwal.  Ik belde de havenmeester van WSV Numansdorp en die was erg behulpzaam: ik mocht even aan de kade afmeren voor inkopen.

Twee erg dure stokbroden later voer ik weer uit, richting Middelharnis.  Net toen ik me bedacht hoeveel chance ik tot dan toe had met het weer, doemde er een haast zwarte bui op. De schrik greep me om de keel en ik vroeg me af hoeveel wind er in die bui zou zitten.  Ik zeilde zo scherp als mogelijk de bui in, als de wind te fel is zeil ik net iets te scherp, beproefd trucje...  Maar de wind was handelbaar, de regen daarentegen viel met bakken uit de hemel.  Ik had 1 geluk: door de bui was Middelharnis nu wel bezeild.

In no time stond er water in mijn zeilbotjes, de spinnen aan boord spoelden sowieso weg, het zand van de kade van Numansdorp was verdwenen.

Zeiknat was ik, en kreeg het koud, zodat ik de motor aanzette en de twee laatste mijlen naar de meerboei aan Middelharnis gemotord aflegde.

Tegen 13u had ik de boei beet en kon ik alles laten opdrogen.

Ik wou dit korte avontuur afsluiten met een glas wijn.  Toen ik hetnkarton opende om het kraantje te pakken, prikte ik de plastic zak lek. Nu zit alles waar wijn in kan, van thermos tot afsluitbare bekers, vol witte wijn 🤭.

Nieuwe batterij

Een dagje IJburg. De weergoden en een minder goed functionerende startaccu dwongen ons er toe.

Misschien niet eens zo fout want de voorbije dagen waren minstens turbulent te noemen.

Het was een hele zoektocht om een winkel te vinden die een startbatterij kon leveren. Eentje in Amsterdam wou ze langsbrengen voor 200eur, contant.  Dat was me wat duur.

Dan vond ik uiteindelijk Jachtwerf Pampus. Meteen gebeld en ja hoor: ze hebben de geschikte batterij.

Meteen vatte ik de wandeling aan, en gelukkig spaarden de weergoden me wat: slechts 1 buitje, en ik kon schuilen onder een fietsbrug.

Jachtwerf Pampus ligt naast een kanaal en heeft een behoorlijke haven. De winkel zit in een kleine hangar eigenlijk.

Zeer vriendelijke dame, en heel behulpzaam.

Na de aankoop kon ik weer terug wandelen.  Ook nu spaarden de weergoden me een beetje.

Maar uiteindelijk toch 2 vette buien gehad, gelukkig telkens op een plek waar schuilmogelijkheden waren.

Alles bij elkaar een dik anderhalf uur gewandeld, goed voor 10.000 stappen 🤭.

De batterij vervangen was in 5 minuten geregeld. Daarna meteen aan de lader.

En dan... paf, ik kreeg mijn klopje.

Mijn kameraad zei dat het zeer waarschijnlijk de weerslag is van de voorbije dagen, allemaal buiten onze comfortzone.

Na wat recupereren toch aan het koken geraakt:

Gebakken tofu, stevig gekruid met kippekruiden, curry en chipotle kruiden en gebakken rijst.

Spannende entree op het IJmeer

7u10 vertrokken we in de steendure marina van IJmuiden.

Wind woei krachtig de voorhaven binnen, golven en wind duwden ons richting kleine sluis.

Na de sluis was het een heel contrast: een rustig kanaal, veel minder wind.

Zo voeren we naar Amsterdam.

Opmerkelijk rustig, maar algauw zagen we een van de redenen: de Buitenhuizerbrug is nog steeds gestremd 'tot nader bericht'!

Door Amsterdam en zo het IJmeer op.

Daar was weer meer wind, veel meer wind.

We wilden eerst Durgerdam binnen maar het haventje is klein en een Midget/langkieler is lastig manoeuvreren bij veel wind. We besloten te ankeren. Dat mijn besluit slecht ging uitdraaien wist ik niet.

Eerst brak mijn anker uit. Met veel macht kreeg ik het anker bijna op de ankersteun. Het anker hing vol planten, loodzwaar. Reden dat het M-anker uitbrak was de 'donut' die we er rond gehangen hadden, die zat klem aan het anker en ging zo mee naar de bodemen. Wellicht zat hij in de weg en kon het anker niet goed ingraven.

Ik koos een nieuwe plek en dropte het anker weer.

Nu bleef de boot mooi op zijn plaats, en dat bij windvlagen boven de 20 kt.  Leek me nu ok.

Mijn peilingen bleven stabiel, behalve de peiling naar de andere Midget, van mijn kameraad: stilletjesaan verschoof hij richting lagerwal. Eerst dacht hij aan een foute peiling, variaties door schommelen, etc.

Maar dan plots brak zijn anker uit en in no time zat hij in de vaargeul van Durgerdam. Zijn anker kreeg hij niet omhoog, de ketting zat geklemd tussen een rol, en de beugel. Hij verlijerde intussen naar de andere kant van de geul, tussen boten die daar aan boeien lagen. Eerst wou ik helpen, maar ik voer vast in een plantenplek. Gelukkig geraakte ik los maar met minder vermogen, er zat welicht nog een prop planten rond de schroef.

Met lede ogen zag ik mijn kameraad verwaaien.  Na een hele poos en met veel moeite kreeg hij het anker uit het water. Ook bij hem een flinke prop planten rond zijn anker.

We motorden naar IJburg en kozen daar twee ligplaatsen.

Tijdens het invaren zag ik plots een 'verstekeling' in het gangboord van de andere Midget: een bruine rat!

Hoe is die daar geraakt???

Even snel als ze verscheen was ze weer weg.

Zelfs beschut in de kom stond er met momenten een vervelende wind waardoor onze aanlegmanoeuvers veel aandacht van passanten trok.

Na al die spanning de kuiptenten gezet, en alles doorgespoeld met Kasteelbier... iets teveel Kasteelbier 🤭

En we zijn vertrokken

 Vakantie 2025... ditmaal een solo tocht naar Markermeer/ IJsselmeer.

Maar er zijn hindernissen: de Buitenhuizerbrug na Haarlem is sinds oktober vorig jaar geheel gestremd.  Momenteel werkt men er aan en ze zou vanaf 13 of 14 juli weer werken, maar niet 100% zeker.

We gaan het er op wagen...

"We?", zal u zich afvragen.

Welja, een zeilkameraad volgt mee.

Gisterenavond rond 20u bij WSV De Kil aangekomen.  Vandaag zal de tocht ons tot Gouda brengen.

Kaartentafel: van chaotische dropzone naar ordelijke berging

Het zal bij iedereen vast wel zo zijn: de kaartentafel is eerder een dropzone dat een geordende opberging.
De lade is reeds een 'rommelbakje' bij ons, die kaartentafel zowaar nog erger.
Daar moest nu toch maar eens verandering in komen.

Met wat eenvoudige latjes en wat houtlijm ging ik aan de slag en werkte een vakwerk uit.

Het houtwerk paste vrijwel meteen (wat uitzonderlijk is want ter plaatse meten, en dan thuis de boel zagen past zelden zonder een finale aanpassing ter plaatse).

Nu heeft alles zijn plaats en schuift niet meer door elkaar mettertijd.

Eerste zeilweekend van het jaar: altijd een verrassing

 Dat het voorbije weekend uberhaupt een zeilweekend ging worden was twijfelachtig.
Eerst moest de boot nog verder in orde gebracht worden.
Maar de weersverwachtingen waren gunstig, en zaterdagmorgen waagde ik het er dan toch op: de eerste zeildag van het jaar.
Die eerste tocht is al zolang als ik zeil (meer dan veertig jaar intussen) altijd al wat spannend.
De vraag die telkens weer opkomt als ik losgooi is: "Wat zou ik nu weer vergeten zijn?".
Ik heb er een paar jaar geleden zelfs een checklist voor gemaakt, eentje die ik gedeeld heb met een zeilkameraad.
Hij gebruikt de lijst elke tocht, ik ben daar minder goed in :-)
Buiten een strijklijn die verkeerd zat, viel het dit jaar mee.
Maar verrassingen bleven niet uit... en sommige waren helemaal niet leuk te noemen.

Vrijdagavond ontdekte ik dat het zonnepaneel op de garage van het schuifluik het niet meer doet.
dat was verrassing nummer 1.
Paneel alvast weg gehaald en op zoek naar een vervanger.

Na de Krammersluizen mikte ik op de Grevelingen, om daar aan de Mosselbank te overnachten.
Helaas blijkt de Grevelingensluis geregeld in onderhoud.  Ik wou het daar niet op wagen, en koos dan een andere bestemming: Sint Annaland.

Helaas gaat hun havenkantoor pas open op 1 april, dus in de haven gaan liggen was geen optie.
Ik kon verderop gaan ankeren, of toch maar iets meer op zekerheid spelen, en een boei pakken.
Het leek wel of ik de enige op het water was, buiten het vrachtverkeer, maar iets later dook er toch nog een zeiljacht op, en ook zij pikten een boei.

Het was een mooie en bijzonder rustige avond. Eentje om een schilderij van te maken 

Maar dan deed ik een veel minder leuke ontdekking: ongeveer 4cm water in de bilge... van waar komt dat water???  Waarschijnlijk zijn de vetkoordjes op. Ik heb er reeds nieuwe gekocht maar om die te vervangen gaat best toch de boot uit het water.
Terwijl de motor nog draaide checkte ik even via de voorzijde of alles aan de wierpot wel OK is, en daar kwam alweer een nare verrassing: de waterpomp lekt, en dat zoet ze behoorlijk.
Ook in het vak onder de kajuittrap stat water.




Zondagmorgen startte ik de motor niet, zo kon ik toch alvast al een beetje water voorkomen.
Op zeil vertrok ik richting Krammer om 7u30.
De weersvoorspellingen waren niet zo top, maar het uiteindelijke weer was veel beter dan de voorspellingen: aangename temperatuur, aangename zeilwind.
Het ging voorspoedig naar mijn nieuwe haven, al zat ik met een naar gevoel dat er rondom de motor een en ander vrolijk aan het lekken is.

Tegen 12u30 was ik in Dintelmond.
Ik checkte opnieuw de waterpomp terwijl de motor nog draaide en stuurde onze 'motorman' Franke diesel het filmpje.
Hij vermoed een versleten keerring aan de waterpomp.

Volgend weekend zal dus geen zeilweekend zijn maar alweer klussen.

Nieuwe geluidsisolatie motorruimte

 Het liefst van al zou ik elektrische willen varen, maar voorlopig denkt mijn spaarrekening er nog anders over.
Intussen heeft die dieselmotor ons ook al een aardige duit gekost aan herstellingen, en nu kwam ook nog eens de oude isolatie los.
Het stuk boven de motor hing al deels op de motor, en overal komen pluizen los.
Bon, toch maar vervangen dan.

In mijn gedachten leek het me een simpel klusje.
Dit weekend was het dan zover: de isolatieplaat die ik in Herkingen besteld had (Van der velde watersport), kon opgehaald worden.
De plaat woog een stuk meer dan ik verwacht, maat ze was ook kleiner dan ik verwachtte.
Ik had blijkbaar een te romantisch beeld van die isolatie :-P
Het paneel was 60x99cm, en 25mm dik

De vier delen die ik al zeker wou vervangen had ik daags ervoor al proper gemaakt.
voor zij die daar ook aan willen beginnen: mispak je er niet aan: het textiel, om het zo maar te noemen, komt makkelijk los, maar die zit/zat vastgelijmd met een soort harde bitumenlaag, en die is een pak minder makkelijk te verwijderen.

De delen die ik vervangen heb=
A= het vertikale paneel voor de motor, met de laatste trede aan.
B= het grote horizontale paneel dat de voorlaatste trede vormt.
C= het horizontale deel achter die voorlaatste trede
D= het vertikale stukje achter/onder deel C

Deel C gedemonteerd krijgen was een ellendig klusje.
Je wil het zaakje demonteren, maar om het los te krijgen moesten de slangen van de beluchter los .  Die wilden uiteraard niet meteen lossen, dus moest ook de beluchter los.
Helaas zat die vast met twee boutjes vanaf de andere zijde van de wand, en daar liep uiteraard net een kabelgootje over één van die boutjes, dus moest ook die kabelgoot weg.
Bon, uiteindelijk kon ik de slangen wegnemen. Nu zat de hoofdschakelaar nog in dat plankje en die moest ook los.
Uit veiligheid moet dan de stroom losgekoppeld worden van de batterij. Daarvoor moest dan weer die slaapruimte leeg, waaronder de batterij zit.

Deel C

Maar goed: uiteindelijk kon ik alle te vervangen panelen proper maken.
Als ik dan de nodige delen uittekende op de isolatieplaat, merkte ik dat ik maar net toe kwam...
De zijkanten kon ik sowieso niet doen, zolang de motor er in zit, en ook de achterste delen niet.
Die stukken blijven dan maar zo, want als er ooit nog iets met die motor gedaan wordt, dan zal het een vervanging naar elektrisch zijn :-)  En dan is die isolatie niet meer nodig...

Deel B met de nieuwe isolatie

De nieuwe isolatie is zelfklevend. Dit is ook de reden dat de plankjes allemaal zo proper mogelijk moesten zijn.
De nieuwe isolatie kleefde vrij gemakkelijk.  Nu was het wel nogal koud en vochtig weer, het is maar te hopen dat ze echt goed kleeft.

Wordt hopelijk niet vervolgd :-)

Deel A met de nieuwe isolatie

Een SUP op een Midget 26: de test, en ook de test van de ankersteun

Soms zit het allemaal wel mee: doordat de feestdag van 15 augustus op een dinsdag viel, en ik nogal goed overeen kom met mijn baas, gaf ik mezelf een vrije dag op maandag 14e :-D
Zo had ik een mooie 5-daagse voor de boeg.

De eerste dag trok ik naar het Grevelingenmeer. Daar kom ik niet zo vaak meer, vooral omwille van de zeer drukke sluis, maar het is nu eenmaal een handig meer om op te ankeren.
Ik had me recent een nieuwe SUP gekocht, en daarbij alle tips die ik recent had gekregen opgevolgd:
- 15cm dik nemen
- nakijken dat de SUP 4 extra oogjes heeft om een zitje te kunnen plaatsen
- een 'kayak-zitje' bijkopen
- een kayakpeddel kopen
En uiteraard werd het nu tijd om eea te testen.
De test was immers niet alleen de SUP, maar ook de zelf ontworpen ankersteun.

In een uithoekje ging ik voor anker. Eerste keer ankeren met de steun, wat hij het neerlaten van het anker absoluut al een verbetering is. Maar meteen dook er al een probleempje op= het touw schiet veel te gemakkelijk van het wieltje.  Daar moeten dus nog twee plaatjes komen om dit te verhinderen

Daarna kon de SUP uit de verpakking.
In de kuip had ik vorig jaar een opblaasbare kayak opgepompt, dus een SUP moet ook wel lukken.
Dat ging prima eigenlijk.
De kayak te water laten ging ook vlot.
Op de SUP plaats nemen vanaf de zwemtrap is ook goed doenbaar, vooral omdat de SUP ontworpen is om op te staan.  Hier was het destijds met de kayak wel een probleem.
De wind bleef net op dat moment toenemen en het verraste me hoe snel je weggeblazen wordt.

Na een paar rondjes peddelen, ging ik weer aan boord. Ook dat ging vrij vlot, maar de SUP aan boord hijsen als er wind staat is al wat lastiger.  De SUP lag daarna over de hekstoel heen, en de wind heeft er daardoor grip op.

Wat later ging ik dan ankerop: de ultieme test voor de ankersteun want het is vooral daarvoor dat ik hem ontworpen had.

Dat ging ook goed, maar ook nu weer schoot de ankerlijn eerst van het wieltje af, en het is lastig in het begin om dat weer goed te krijgen.
Eens het anker gehesen wordt blijft lijn en ketting wel goed liggen.
Als het anker uit het water is, kan het wat gedraaid hangen, maar zodra het goed over het wieltje rolt komt het goed te liggen.

Al bij al tevreden in beide gevallen.
Ik hoopte op nog een paar mooie SUP-dagen tijdens deze korte vakantie, maar helaas: die heb ik niet gekregen.
Klagen mag ik overigens niet doen: het waren 5 leuke dagen!

Stormachtig schilderen

 Yep, ze hebben niet overdreven met de weersvoorspelling:

Regen en veel wind.

Zeer blij dat ik de avond ervoor de kuiptent gezet had.

Van die kuiptent maakte ik in de ochtend een 'schildersatelier'

De foto die ik de dag daarvoor gemaakt had ging ik nu vereeuwigen met olieverf.

En omdat ik vaak de raad kreeg wat 'spontaner' te schilderen, is dit een poging :-)

Plek zoeken om te schuilen

 Om 6u50, net na een onweer, vertrok ik aan Ossehoek.

Prima windje, aangenaam om te zeilen. Onderweg maakte ik nog een foto waarvan ik spoedig een schilderijtje wil maken.

Maar de wind bleef toenemen, en onderweg stak ik toch maar een reefje. Gebeurt niet vaak, als ik een reef steek al zeilend, maar deze keer was het een mooie reef.

Oostelijk langsheen de Veermansplaat zeilde ik verder naar de Mosselbank.

Idee is om aan het Westelijke eiland te gaan liggen om daar daags erna, als het weer eens gaat stormen, te schuilen.

Met de wind die er stond werd het een bijzonder kort tripje. Op amper 2,5u was ik al aan de Mosselbank.

Ik had geluk: er was nog een plekje en bovendien wat gunstig om solo af te meren.

Enkele boten keken toe, maar er kwam geen hulp aandraven.

Ik zal er maar van uit gaan dat ik teveel zelfvertrouwen uitstraalde 🤣

In de namiddag geraakte ik her en der aan de babbel, werd zelfs uitgenodigd door mijn buren om te komen eten 's avonds.

Het werd zelfs redelijk laat naar mijn doen.

De Ossehoek

Om 7u30 zei ik Bommenede vaarwel.  Net nadat ik controle kreeg of ik een 7-dagen pas had.  En die had ik :-)

Het was reeds een fijn zeilwindje die alsmaar zou toenemen 

Ik wou vandaag een rondje doen om de verschillende afmeerplaatsen te bekijken. Zo ook Springersdiep en De Punt waar ik warempel nog nooit geweest ben.

Net voorbij de Veermansplaat zag ik plots een afgebroken stok passeren, een klein stompje zat nog net boven water. Door de golfslag zag ik hem niet meteen.

Dus iedereen: opgelet! Tussen bakboordboei SP10 en stuurboordboei PG1 zit halverwege deze stok!

Doordat de wind qua hoek en kracht zowat perfect zat, deed ik dat rondje in een mum van tijd.

Aan de Archipel was plek, maar afmeren om 10u leek me wat vlug.

Dan nog maar een rondje Hompelvoet.

Maar de vlagen die ik kreeg tussen de Archipel en Ossehoek deden me besluiten om toch maar bij Ossehoek binnen te lopen.

Met de verrekijker had ik al gezien dat het eerst waarschijnlijk vol lag, het tweede werd dan mijn keuze. Daar lagen, zo te zien, twee zeiljachten, en een motorboot.

Ruim op voorhand streek ik mij  zeilen. Wel spannend want de wind was al aardig toegenomen. De stuurautomaat had wat moeite om de boot op koers te houden. Dat ging bijzonder lastig.

Ik voer binnen, in het haventje, op motor. En koos er voor om aan het uiteinde van de 3e 'steiger' te gaan liggen.

Het afmeren ging vrij soepel moet ik zeggen.

Het was de juiste keuze.  Om 12u lag ik afgemeerd, rond 13u liep het er vol.

Alweer wijziging van de plannen

 Als er nu echt 1 ding is dat ik deze vakantie geleerd heb, dan is het dat je maar beter helemaal geen planning maakt, en van dag op dag zeilt.

Deze zomer getuigt absoluut, naar mijn mening, dat de klimaatopwarming doorzet, en dat we er maar beter rekening mee houden.

Nee, die opwarming wil niet perse zeggen dat het altijd warmer moet zijn, maar wel dat het weer vaker onstabiel zal zijn en we meer men meer contrasten krijgen.

Deze vakantie zit er alvast vol van.

Gisteren, zondag 23e juli, bleef ik wijselijk liggen in Herkingen.

Er was storm voorspeld, en ook de dagen erna zal het nog wat blijven 'waaien'.

(Te denken dat de eerste dagen van mijn vakantie haast windloos waren...)

Ik was in Herkingen wat gaan buurten bij een symathieke dame met een Midget 26, en samen met haar mijn opties bekeken.

Gezien de weersvoorspellingen bleek het zo gek nog niet om de resterende vakantiedagen op de Grevelingen te blijven.

Ik kocht me dan maar een 7-dagen kaart en nam de nodige voorbereidingen om elke avond aan een eiland te kunnen liggen.

's Morgens ging ik eerst naar de Dagwinkel (=kleine supermarkt) voor nog wat inkopen.

Voor vegans alweer een 'woestijn' helaas.

Rond 8u45 voer ik uit.

De voorspelde wind was er min of meer, maar heftig was het zeker niet.

De reef was misschien overbodig, maar toch: sommige vlagen waren dan weer 'geschikt' voor die ene reef.

In elk geval was het een aangename zeiltrip richting Bommenede.

Het ging zo vlot vooruit (ondanks de scherpe koers en het opkruisen rond de Mosselbank) dat ik om 10u30 al aan Bommenede was.

Het leek me een idee om nog een rondje Stampersplaat te doen.

Dat idee werd echter een beetje later haast letterijk uit mijn hoofd geblazen. Een naderende bui bracht behoorlijk wat wind met zich mee, en ik zag dan maar af van het idee, en haalde zo snel mogelijk, in die windvlagen, de zeilen naar beneden.

Ik draaide terug, op motor, richting Bommenede.

Er was, naar mijn verrassing, nog redelijk wat plek, zelfs goeie, om solo af te meren (toch wel een belangrijk puntje als er veel wind staat).

Wat later liepen er nog twee Midgets 31 binnen, maar ik denk dat ik ze niet ken.

Van Goese Sas via Roompot naar Herkingen

 Nee hoor, de tfip 'Goese Sas via Roompot naar Herkingen was niet in 1 dag.

Maar de eerste twee dagen waren het vefnoemen helaas niet waard.

Van Goese Sas naar het haventje aan de Roompotsluis moest geheel op motor. Amper wind, en het beetje dat er wel was, was tegen.

De stroming zat wel volledig mee.

Eens afgemeerd en opgeruimd leek het weer wel ideaal voor een goede strandwandeling.

Daags erna, vrijdag 21 juli, vertrok ik reeds om 5u richting Krabbenkreek. Idee was om daar inkopen te doen maar uiteindelijk werd het weer een boei. Daar een kameraad ontmoet en samen wat Kasteelbier genuttigd, samen aan 1 boei.

Zaterdagmorgen vertrokken we weer en scheiden onze wegen opnieuw. Mijn kameraad naar de thuishaven, ik naar Herkingen. Ik had daar afgesproken met een dame met een Midget 26.

Altijd leuk om mensen met hetzelfde type boot te ontmoeten.

Omdat de wind bleef toenemen, tot uiteindelijk 'Vlissingen 6', bleef het bij zeilen naar de sluis, en na de sluis een stukje tot aan begin Veermansplaat en dan naar de Marina in Herkingen.

Daar liep ik net op tijd binnen en werd prompt goed ontvangen en geholpen door een paar ligplaatshouders.

Zondag werd regelrecht storm voorspeld en bleef ik gewoon liggen.

Mss gewoon nog eens wat schilderen in de kuiptent, je kan je geen beter 'goed verlicht atelier' inbeelden.

Sportief tripje naar Goesche Sas

Om 5u40 was het hoog water.

Als ochtendmens is dat voor mij geen probleem.

Al wil ik dan meestal wel zo stil mogelijk vertrekken.

Omdat er rondom mij ook nog jachten geankerd lagen, moest ik goed uitkienen hoe ik op zeil kon vertrekken.

Gelukkig was er weinig wind (dacht ik), dus zou het geen moeilijk manoeuver worden.

Rond 6u50 vertrok ik.

Rustig windje, zo leek het toch. Blij dat ik voor de genua koos.

Maar eens de kreek uit was dat niet echt een rustig windje.

Teveel nu ook weer niet, maar mijn interieur werd toch aardig verbouwd, daarbinnen :-D

Ik moest opkruisen tot aan de zeelandbrug, en kon dan de vondelingenplaat rond.

Het opkruisen bekijk ik als een tactisch spelletje. Tussen de vrachtschepen door kruisen, op tijd over stag gaan, gewoonweg timen zeg maar.

Er zat een goede vaart in, met die genua, maar toch ook wel golfslag wat het zeilen leuk maakt.

Die golfslag werd wel een nadeel ter hoogte van de Zandkreek, want daar moesten de zeilen neer.

En het grootzeil opbinden, dat is kunst en vliegwerk in golfslag.

Ik wou de motor goed op tijd starten omdat die vandaag nog niet gedraaid had. Zo kon hij alvast opwarmen.

Aan de wachtsteiger lag 1 motorboot. Niet helemaal vooraan, maar helemaal achteraan.

Dus 'stak ik voor'.

De wind stond recht op kop, en dan is afmeren knap vervelend.

Intussen belde ik de jachthaven voor een plekje.  Ik kreeg L49.

De sluisdeuren gingen open en een volle sluis voer uit.

Als enige ging ik de sluis in, die motorboot maakte geen aanstalten om mee te schutten.

In deze sluis is er toch een behoorlijk verval.

Naarmate mijn boot hoger kwam te liggen nam ook de impact van de wind toe.

Goed dat ik ook het voorste landvast gebruikte.

De deuren gingen open en de boeg van een vrachtschip lag daar te prijken, klaar om in te varen.

Ik kon er nog wel naast maar zodra ik afdraaide naar de jachthaven, moest ik afstoppen, met de wind achterop omdat er net een jachtje vertrok.

Eens die weg waren kon ik zoeken naar L49.

Die plek vond ik uiteindelijk, maar het is een box met maar 1 paal vooraan, en nu net, om af te meren aan de 'verkeerde' kant.

Bon, nieuwe truc uittesten: middenkikker op die paal en in achteruit die box in. Op die manier blijft de 'poep' aan hogerwal.

Dan snel lijn wisselen met voorste landvast en verder op dezelfde manier er in varen.

MAAR: dit had goed kunnen werken als de box breed genoeg is.

Maar hij was eigenlijk 20cm te smal.

Ik lag geklemd tussen de buur en de vingersteiger.

Nochtans had ik doorgegeven dat een Midget een dikkerd is, 3 meter breed.

Na overleg met de havenmeester (bijzonder lieve, vriendelijke, dame) besloot ik te blijven liggen.

Het is maar voor 1 nachtje...

Schilderdag

Rond middernacht trok de wind aan, zoals voorspeld.  Voor mij, en waarschijnlijk veel anderen, was de wind wat te fors. Ik zag althans geen boten vertrekken. Dus vandaag nog een extra 'rust'-dag.

Na de obligatoire inkopen was vandaag zo ongeveer helemaal in het teken van 'olieverf schilderen'.

Jachthaven De Batterij blijft mijn favoriet.

Had ik vanmorgen een leuke babbel met een symathieke dame, bleek ze uiteindelijk met haar echtgenoot, John, deze haven te runnen. Zo gemoedelijk, dat vind ik gewoon geweldig.

Ik had daags er voor al wat mooie locaties gevonden om ter plaatse te gaan schilderen maar na een nieuwe verkenningsronde was geen enkele locatie doenbaar.

Mijn schildersezel zou gelijk veranderen in een kite of zo.

Dan maar gewerkt met een foto.

Ter plaatse foto's gemaakt van mooie locaties, met mijn gsm.

Nadien de beste foto over gezet op mijn tablet en die gebruikt als 'fotokader' vanwaar ik kon vertrekken.

Tijdens het schilderen vreesde ik echt voor het resultaat. Ik vind het op niks trekken.

Ik werkte immers in  beperkte ruimte, op een schommelende boot, en geen echt grote foto om van te werken.

Maar ik ga jullie het resultaat niet onthouden:

Gaat nog in orde komen, dat wierpotprobleem

Vanmorgen vertrokken in kanaal naar Middelharnis, rond 7u30.

Ik wou eerst naar Hellevoetsluis, maar de onweersvoorspellingen voor zaterdqg werden uitgebreid, en me morgen, zaterdag, moeten haasten om van Hellevoetsluis tot in Willemstad te geraken, leken me niet zo fijn.

Yachting Willemstad had immers een nieuw deksel voor mijn 'nieuwe' waterpomp in stock en dat dekseltje wil ik zeker te pakken krijgen.

Omdat de plek in Willemstad enkel de dag zelf te reserceren was, ging ik er maar gelijk naartoe. Ik boekte intussen via de website van de stadshaven, en belde ze ook. De dame hielp me goed verder. Echter: ik kon er pas in na een bevestiging van de jachthaven De Batterij en die bevestiging bleef uit.

Dan maar een rondje Tiengemeet.

Na het rondje had ik nog steeds geen bevestiging dus riep ik de haven maar even op via VHF: "oh, ik weet van niets, maar legt u hem maar in die box".

Wat later lagik prima afgemeerd en haastte me meteen naar de yachtwinkel.

Het nieuwe dekseltje lag netjes klaar en eens weer aan boord verving ik het meteen.

Het verschil tussen het oude en het nieuwe deksel is duidelijk.

Ik acht de kans groot dat het probleem nu echt wel van de baan is, maar de test zal pas maandag zijn, sant morgen, zaterdag geven ze onweders, en zondag stormachtige wind.

Twee dagen rust in Willemstad: tijd om de nodige klusjes te doen, en wie weet: nog eens schilderen.