Spannende entree op het IJmeer

7u10 vertrokken we in de steendure marina van IJmuiden.

Wind woei krachtig de voorhaven binnen, golven en wind duwden ons richting kleine sluis.

Na de sluis was het een heel contrast: een rustig kanaal, veel minder wind.

Zo voeren we naar Amsterdam.

Opmerkelijk rustig, maar algauw zagen we een van de redenen: de Buitenhuizerbrug is nog steeds gestremd 'tot nader bericht'!

Door Amsterdam en zo het IJmeer op.

Daar was weer meer wind, veel meer wind.

We wilden eerst Durgerdam binnen maar het haventje is klein en een Midget/langkieler is lastig manoeuvreren bij veel wind. We besloten te ankeren. Dat mijn besluit slecht ging uitdraaien wist ik niet.

Eerst brak mijn anker uit. Met veel macht kreeg ik het anker bijna op de ankersteun. Het anker hing vol planten, loodzwaar. Reden dat het M-anker uitbrak was de 'donut' die we er rond gehangen hadden, die zat klem aan het anker en ging zo mee naar de bodemen. Wellicht zat hij in de weg en kon het anker niet goed ingraven.

Ik koos een nieuwe plek en dropte het anker weer.

Nu bleef de boot mooi op zijn plaats, en dat bij windvlagen boven de 20 kt.  Leek me nu ok.

Mijn peilingen bleven stabiel, behalve de peiling naar de andere Midget, van mijn kameraad: stilletjesaan verschoof hij richting lagerwal. Eerst dacht hij aan een foute peiling, variaties door schommelen, etc.

Maar dan plots brak zijn anker uit en in no time zat hij in de vaargeul van Durgerdam. Zijn anker kreeg hij niet omhoog, de ketting zat geklemd tussen een rol, en de beugel. Hij verlijerde intussen naar de andere kant van de geul, tussen boten die daar aan boeien lagen. Eerst wou ik helpen, maar ik voer vast in een plantenplek. Gelukkig geraakte ik los maar met minder vermogen, er zat welicht nog een prop planten rond de schroef.

Met lede ogen zag ik mijn kameraad verwaaien.  Na een hele poos en met veel moeite kreeg hij het anker uit het water. Ook bij hem een flinke prop planten rond zijn anker.

We motorden naar IJburg en kozen daar twee ligplaatsen.

Tijdens het invaren zag ik plots een 'verstekeling' in het gangboord van de andere Midget: een bruine rat!

Hoe is die daar geraakt???

Even snel als ze verscheen was ze weer weg.

Zelfs beschut in de kom stond er met momenten een vervelende wind waardoor onze aanlegmanoeuvers veel aandacht van passanten trok.

Na al die spanning de kuiptenten gezet, en alles doorgespoeld met Kasteelbier... iets teveel Kasteelbier 🤭

Ankersteun voor Dobber

Solo ankeren is niet altijd eenvoudig, maar bij onze Midget 26 is dat bij golfslag en stroming nog een tandje lastiger:
Balancerend met het anker over de zeereling om te voorkomen dat het anker de romp raakt is geen sinecure.

De jachtwerf De Kloet kan zo'n ankersteun maken, en heeft een eigen ontwerp, maar logistiek was dit omslachtig, en de redelijk prijzig.
Meer en meer rijpte het idee om dan maar zelf aan de slag te gaan.
De voorbije weken had ik alvast al een en ander geschetst op papier, beetje uitzoeken hoe zo'n ankersteun er voor ons uit moet zien:
compact, eenvoudig, en uitermate geschikt om het anker permanent op te laten rusten.

Uiteindelijk haalde ik er mijn tekenprogramma bij en werkte in 3D een model uit van een ankersteun met geleidewiel.
Het opmeten van de steun was helemaal niet simpel, bij een Midget is immers niks recht :-)

Ik zocht al een poos naar iemand die dit ontwerp kon maken voor me, liefst een landgenoot om een keertje lokaal te 'shoppen', en kwam zo terecht bij bootconcepts.eu.
Juri kan dit mee begeleiden en lassen/monteren.
Hij had alvast een advies: maak het niet in één geheel, maar voorzie demonteerbare onderdelen.

Het tekenwerk is nu gedaan, en een firma werd gecontacteerd om de onderdelen te 'laseren'.

Wordt vervolgd!

Wat als je anker echt vastgeroest zit?

Handig, zo'n vastgeroest, en opengeklapt , anker

Een paar dagen nadat we op weg waren met onze nieuwe aanwinst, wou ik het anker eens goed bekijken.
Het was niet meteen iets dat ik bij aankoop grondig controleerde.
In de ankerbak zaten verschillende ankers, lijnen, en kettingen.
De twee paraplu-ankers waren nog prima in orde. De ankerlijnen waren eerder gerecupereerde schoten, daar had ik wat mijn twijfels over.
Het grote anker was echt een probleem: dat was ooit in de ankerbak open gevallen en zo vastgeroest. Niet een klein beetje roest waar WD40 raad mee weet, maar eerder van het kaliber: "Vergeet het maar, dit wordt doorslijpen".
Ik moest dus eerst, in Wemeldinge, op zoek naar wat hulp om dit ijzeren kreng in stukken te slijpen, vooraleer ik bij Boateak een nieuw anker kon kopen.

Ik klopte op een morgen aan bij Van Der rest Nautic, en toonde wat foto's van het verroeste anker.
De man leende me zijn slijpschijf en zette er zelfs een nieuw schijfje op.
Het was 8u 's morgens en toen ik vroeg of het misschien wel wat vroeg was voor wat slijpwerk aan dek, reageerde hij: "Bwa, het is een werkdag he  :-)"

Eens aan dek zette ik de schijf op de steel van het anker en in een minuutje tijd was het kreng een kopje kleiner gemaakt.
Hartelijk dank voor de service, Van Der rest Nautic!

Nu kon ik het nieuwe M-anker gaan halen en passen.
Met 18 meter ankerlijn, 10 meter ankerketting van 8mm, en een M-anker van 10kg zit ik volgens Boateak aan de veilige kant.

Geeft toch wel een geruster gevoel dan een verroest anker dat je niet meer uit de ankerbak krijgt  :-D

Nieuw M-anker met 10m ketting en 18m lijn
gekocht bij Boateak