Een sierlijst met een wat minder sierlijke lek...

Ik kwam laatst heelhuids terug van een zeiltocht op de Oosterschelde, druipnat van de regen.
Flinke buien over me heen gehad, gecombineerd met een stevige wind.
Gauw de kajuit in om me te ontdoen van het natte zeilpak, en een laatste kop koffie in te schenken.

En dan hoorde ik het geluid, waar elke zeiler met een boot van huivert: drup... drup... drup...
"Chuck! Ergens regent het zowat binnen!".  Het ritme was ook behoorlijk, geen flauw drupje.

Afgaande op het geluid vond ik inderdaad druppels die vrolijk onder de wand door kwamen.  Eerst dacht ik aan de genuarail boven het keukenblokje, maar dat kon het niet zijn, daarvan zouden de druppels langs de wand naar binnen lekken.  Ook de scepterpot was al uitgesloten.
De ramen misschien?
Om zeker te zijn, moest ik het plafondje verwijderen.  Meteen zag ik dat het lek niet van de ramen kwam, maar van een plek tussen de twee ramen in.
Bij een snelle check langs buiten zag ik de oorzaak: de sierlijst.
Die zat los.  Vervelend gemonteerd, want ze zijn van binnenuit geschroefd met nadien een mooie afwerking er overheen om de randen van de skai te omzoomen.
En nog gekker eigenlijk, want van buiten uit zaten er hier en daar nageltjes.

De sierlijst langs binnen, rondom rond de skai van het plafond, verwijderen is geen optie.  Die Midgets zijn zo mooi afgetimmerd door De Kloet, dat we daar gaan afblijven.
Dan maar langs buiten herstellen.

Het stukje dat los zat nam ik alvast weg, deed er een stuk keukenrol omheen zodat het snel kan drogen.  Dat is een trukje uit de periode dat ik aan windsurfen deed: als je een lekje had, deed je er keukenrol over, en desgevallend IN de lek.  Die slurpt alle water er uit.
Nadien nog wat nadrogen met een haardroger.
De loszittende schroeven smeerde ik af met TEC7.
Enkele uren later even de boel ontvetten en dan het opgedroogde stukje er overheen kleven met nog wat TEC7.

Hopelijk is het lek nu hersteld, want sindsdien kenden we enkel nog droog weer  :-D

Paaltje ronden

De Midget heeft een mooie, ietswat aparte, lijn.  Je houdt er van, of je houdt er niet van.
Wij zijn alvast liefhebber van die mooie rondingen.
Maar zijn mooie ronde lijn heeft een vervelend nadeel: ter hoogte van de kuip is de romp zelf wat breder dan de schuurlijst.  Een kwetsbare plek.

Omdat onze Midget wat koppig is bij het achteruit varen, en al evenzeer omdat ik even koppig ben en telkens achterwaarts de box in wil, maak ik meestal gebruik van de meerpalen, om de boot de box in te draaien.  En ja, die meerpalen raken nu net de romp waar hij breder is dan de schuurlijst.

Een eenvoudige stootwil werkt hier niet.
Een kabelaring rondom rond zou een mooie oplossing zijn, maar mijn VISA-kaart plooit dubbel zodra ze de kostprijs ziet :-D
Uiteindelijk bedacht ik een tussenoplossing: een dikker touw hangen over die 'bult'.
Bij Boateak ging ik ten rade of ze zo een touw kan leveren, en na wat zoekwerk vond ze een geschikte leverancier.

Met wat takelgaren, en wat witte vlaggelijn maakte ik twee touwen klaar om te dienen voor een testperiode.
Eens kijken of we nu van verdere schade aan de gelcoat verlost zijn.

Even een duiker bestellen :-)

Na de herstelling van de motor had Cor het vermoeden dat de schroef onder onze boot te groot is. Er was naar zijn gevoel teveel schroefwater.

Omdat ik zelf geen held ben in- en onder water, haalde ik er mijn kameraad bij.
Die ging voorbije vrijdag en zaterdag duiken in Wemeldinge, en nu hij daar toch was, kon hij wel 'even' naar mijn schroef kijken.

Dus zeilde ik vrijdagmorgen richting Wemeldinge.  Gaandeweg een lekker windje, maar wel ZW, zodat ik aan de Keeten op motor moest.  Ik was daar aan het opkruisen toen er twee vrachtschepen aankwamen, elks in tegengestelde richting en ik er tussenin gevangen geraakte.  Snel deed ik de zeilen weg (al was het grootzeil een waar huzarenstukje) en zwengelde de motor aan.
Vanaf daar hield ik het dan maar voor bekeken, en voer het Brabants Vaarwater af op motor.

Aan de Vondelingenplaat lagen de zeehonden weer zalig te zonnen... maar of ze het echt naar hun zin hadden, met zo'n Frisia voor hun snoet, weet ik niet.
Ik herinner me dat Post Wemeldinge er eens een boot attent op maakte dat het reglement voorschrijft dat je 50 meter afstand moet bewaren, minimum.  Ik denk dat deze Frisia zijn 50 meter afstand was aan de korte kant was...

Vooraf had ik al met jachthaven Wemeldinge afgesproken waar ik ging liggen, zodat de duikers hun werk konden doen.
Het duiken zelf was voor die mannen 'spielerei', het aan- en uitdoen van hun duikgerief is een ander paar mouwen.

Daags erna kon ik dan terugzeilen, alweer ZW maar met waarschuwing 'Zierikzee 6'.
Dat werd een sportief tochtje in de regen. En door de zwaardere condities amper volk op het water.
Voor mij, solo, was het een uitdaging, maar het is waar: zo'n Midget is oerstabiel  :-D

In het kader van dit onderzoekje had ik ook Jooren scheepsschroeven gecontacteerd en gevraagd om eens de juiste schroef te berekenen voor een Midget 26.
Hiervoor hadden ze volgende gegevens nodig=
- motorvermogen 20PK
- max. toerental 3000
- vertraging keerkoppeling 2:1

Hun voorstel werd een drieblads schroef 14" x 11".
Als het een tweeblads wordt, dan is het een 14" x 12"

De duikers hadden de huidige schroef opgemeten, en het zou een tweeblads 14" zijn.
Te groot is ze dus niet, enkel zou Jooren dan de spoed kunnen bijstellen als we dat willen.

Dat was weer een 'technisch' tochtje en we zijn weer wat wijzer geworden  :-)

De duikvlag

Op de terugweg was de Vondelingenplaat net droog  :-)

Motor gaat in alarm...

Dat was even schrikken!
De motor liep lekker, totaal geen problemen meer, maar toen we net Zierikzee binnen voeren, ging er een alarm af.
Ons bedieningspaneel heeft geen opdruk meer, maar eender welk rood lampje dat gaat branden, samen met een zoemer, kan geen goed teken zijn.
Net op dat moment komt er een Frisia binnen gevaren, en een paar uitgaande zeiljachten.
We dobberen aan de overzijde van de steigers, met een nerveuze zoemer om de oren, wachtende om te kunnen oversteken naar de steiger van de gemeentehaven.
Zodra ik kon, stak ik over en meerde af aan de steiger voor het witte sanitaire gebouw.  Die steiger was gelukkig vrij, en makkelijk om af te meren.
Tussen het alarm en het afmeren zaten misschien maar twee minuten, maar dat waren voor mij twee heel lange minuten!

Eerste dat ik deed, was het opzoeken in mijn schriftje, wat dit alarm betekende.  Dit kon ik doen aan de hand van een foto dat ik gemaakt had van een andere Midget.
Zo zag ik dat het alarm alvast te maken had met oververhitting.
Eerste dat ik controleerde was de wierpot, ook al wist ik dat de motor nog koelwater 'speekte'.
De wierpot was niet geblokkeerd.
De beluchter kon het ook niet zijn, die was nog maar pas vervangen door Cor.
Uit het motorruim steeg allemaal rook, maar geen brandgeur, eerder stoom.
Ik deed het ruim helemaal open, zodat alles zo snel mogelijk kon afkoelen.

Meteen zag ik overal blauwe spetters tegen de wanden en op de vloer... ola!
Alle koelvloeistof is weggelopen, de bilge in.  Dat is helemaal niet goed!Meteen belde ik Cor.  Het was natuurlijk al vrijdag namiddag, en die man heeft ook nog een leven naast sleutelen aan motoren.
Veel kon hij niet doen, en langkomen ook niet.  Ook in het weekend kon hij in eerste instantie niet want hij had nog een klus in Volendam af te werken.
OK... dan dook ik maar zelf het motorruim in, op zoek naar een lek in de leidingen van de warmtewisselaar.
Ik controleerde ook alle buisklemmen en trok ze verder aan.
Ik kon niet meteen een lek vinden, dus zat er maar één ding op: koelvloeistof vullen.
In de watersportzaak Bouman wat verderop hadden ze gelukkig koelvloeistof staan, daar nam ik meteen 5 liter mee.
Daags erna, zaterdag, poetste ik de bilge weer schoon, en zocht verder naar een mogelijke lek door de warmtewisselaar weer te vullen.

Eens ik daaraan begon was de lek meteen zichtbaar: de rubberen bocht aan de thermostaat.
Ik trachtte deze met rubbertape te dichten, en dat lukte ook.
Via Whatsapp stuurde ik Cor wat foto's en info, waarop hij me prompt belde: Zondag zou hij langskomen om ons verder te helpen.
OK, zeer mooie service, maar dan wordt het wel drie nachtjes Zierikzee, want Cor raadde ons sterk af om met zo'n 'herstelde' rubber bocht verder te varen.

En inderdaad: zelfs op een zondag is Cor niet te beroerd een gestrande klant verder te helpen!
Hij kwam naar Zierikzee afgereisd met een nieuwe rubber bocht, en een flink vat koelvloeistof.
In een uurtje tijd was het probleem hersteld, en getest.  Verder niets schade aan de motor.

Omdat het al later op de dag was, dan eerst aangegeven betaalde hij ons nog die 3e nacht aan liggeld.
Van service gesproken :-)

Koelvloeistof weer gevuld tot op
4cm onder bovenste rand van de vulopening

Sympathiekste havenmeester :-)

Ik speel al langer met het idee om zo eens wat te posten over sympathieke havenmeesters, maar tot nu toe nog geen gevolg gegeven aan dit onderwerp.

Tot gisteren dan toch, want de havenmeester van dienst in Oude Tonge was zo ontzettend vriendelijk en hulpvaardig dat hij het vernoemen zeker waard is  ;-)
We bleven bovendien een dag langer vanwege de nakende onweersgolven, en volgden zijn raad om niet uit te varen na de eerste reeks onweders.

We wilden tijdig in Stavenisse geraken, maar dan zouden we nog op het water zijn tegen dat nieuwe onweerswolken naderen.   JP Hagenaars, de havenmeester, raadde ons aan te blijven liggen.

En inderdaad, tegen 15u barstte een nieuw onweer los.
Waren wij even blij dat we nog in de box lagen!

De motor doet het weer

Dankjewel, Cor Meesters!

Voorbije weekend kreeg ik een telefoonnummer van een koppel op een mooi klassiek zeiljacht, de 'Madeleine'.
Gezien de achteruitgang van mijn motor, en de nakende vakantie, belde ik hem maandag op.  Ik kon niet langer wachten, het vertrouwen in mijn motor was stilaan helemaal zoek.

Cor Meesters maande me aan de boot spoedig te brengen en beloofde me, als het allemaal wat meezit, de boot tegen onze vakantie weer klaar te hebben.
Ik sloot mijn bedrijfje daags erop dan maar even en voer de boot in zeven haasten richting Ooltgensplaat.
Cor stond al klaar toen ik er arriveerde en nam mijn lijntjes aan.

Gras liet hij er niet over groeien, tegen dat ik thuis was, hadden ze de cilinderkop er al afgehaald.
Cor communiceerde ook als de beste, via Whatsapp. Ik werd perfect op de hoogte gehouden.
Tegen zaterdagmorgen reden we zelf naar de boot om onze vakantie te beginnen. Helaas was de motor niet klaar.  Ook niet zo verwondelijk wat die Cor had het heel druk.  De motor was er intussen helemaal uit en zo kon ik de bilge eens goed poetsen.

Maandag kon ik zelfs een dag meewerken aan mn motor. Zo'n kans mag je nooit laten liggen. Je leert je motor eens echt kennen.

Dinsdag ging de motor er weer in en na een testvaart die avond kon ik het factuur voldoen, online.

We hebben nu weer een motor die prima draait.
Het probleem was een combinatie van kleppen met koudecorrosie, slecht werkend injectoren en... een te grote schroef.
Dat laatste moeten we nog in orde zien te krijgen.
In elke geval kon onze vakantie beginnen en voeren we, geheel op motor, richting Middelharnis.

3 kansen, en ja hoor: prijs!

Voorbije weekend konden we weer op stap. Maar deze keer toch wel een unieke trip.
Mijn stiefzoon en zijn vriendin gingen mee.
Gezellig tochtje en al helemaal omdat die twee jongelui echt een komisch duo zijn.

De heenweg, zaterdag, was vooral... heet. Zo ontzettend warm en amper wind.
Voor Claudia, de vriendin van de stiefzoon (Tim) was het haar allereerste keer op een zeiljacht.
Moet wel lukken dat ze dan niks wind krijgt als primeur :-)

Zierikzee is sowieso een leuke bestemming, de obigatoire terrasjes ontbraken niet ;-)


Zondagmorgen vertrokken we erg vroeg. Een kameraad zou in onze haven tegen de middag arriveren om een compressietest op de motor te doen. We moesten dus op tijd terug zijn.

Tegen 7u voeren we uit. Al van in de geul zag ik flinke witte kopjes op de golven... hmmm, ik ken minstens één passagier die deze trip geen leuke gaat vinden.
Eens de geul uit werd onze Midget meteen door elkaar geschud. Met zijn 3,7 ton was hij blijkbaar nog steeds een speelbal voor de golven.
In no time doken er twee hoofden op, die in hun slaap gewekt werden alsof ze in de wasmachine zaten :-D
Een koffie zat er niet in, die kreeg je toch niet ingeschonken.

Een veel grotere Hallberg Rassy passeerde ons op motor en werd nog veel steviger door elkaar gerammeld, maar die had niks zeil staan, wij gingen alvast richting Zeelandbrug op de fok, voor het lapje zeg maar.
Na de brug heb ik het grootzeil erbij gezet en werden we aan rompsnelheid richting Krammer geblazen.

Jammer dat ik van deze goddelijke pandoering geen foto's heb. Garantie dat ze niet bewogen zouden zijn kon ik alvast niet geven.


5 uur later lagen we weer in onze box en kwam de kameraad langs voor de compressietest.
Het uur van de waarheid.
De eerste twee cilinders geven meer dan 20 bar, de achterste cilinder maar 9 bar.
Hij heeft nog e.e.a. bekeken en stelt geen onderdruk vast. Injectoren lijken hem zo op het eerste zicht ok.
Klepspeling is niet perfect afgesteld, maar wel OK.
Hij vermoed dat er een lekkende klep is, of een een veer gebroken.

Nu iemand vinden die dergelijke herstelling aan boord kan doen, wat dit ongeveer zal kosten, en hoe lang zoiets kan duren...

Maxx bewaakt de landvasten  :-D

Een komisch duo meenemen,
ik kan het enkel maar aanraden :-D