Een diesel in een Midget 26 is een waarschuwing waard

Voorbije maandag lieten we een diesel-technieker naar onze motor kijken, want die deed het weer minder goed (lees: slecht).

De man checkte eerst de algemene toestand van de motor en vroeg dan eens te starten.  Voorgloeien deed de motor weer niet, en dat is blijkbaar te wijten aan een geoxideerde automatische zekering.

Na het starten kon hij zien welke troep er uit de uitlaat komt:
een vieze zwarte plek op het water.

Een daarop volgende compressietest gaf meteen uitsluitsel=
geen compressie op de derde zuiger.

Lang zoeken naar de oorzaak moest hij niet: waterslag.... opnieuw, want ook in 2019 lieten we de motor om die reden herstellen.

Zo'n waterslag gebeurt als volgt:
- de motor start slecht, maar je blijft proberen. Hierdoor pomp de waterpomp voor het koelwater de uitlaat vol.
- omdat de motor een beetje onder helling staat bereikt het water als eerste de achterste zuiger en loopt er wat water in
- water kan niet samengedrukt worden en alzo geraakt deze zuiger beschadigt.

De motor starten moet binnen de 5 seconden gebeuren, als het langer duurt is het risico bij eender welk type motor in de Midget 26 zeer groot.
De technieker had recent nog een Midget hersteld, voor de tweede keer.  Bij de eerste keer was het, net als bij ons, waterslag.  De man opteerde voor een nieuwe diesel, maar na amper 4 jaar en 400 motoruren klopte de booteigenaar opnieuw bij hem aan. En ja hoor: opnieuw waterslag.
Het blijkt iets typisch te zijn voor een Midget 26.

Oplossing is starten binnen de twee seconden door de motor optimaal te houden.
Indien dat niet lukt: watertoevoer naar de wierpot toe en zo starten.
Eens de motor draait, dan pas de kraan weer open.
Mijn bedenking, en niet enkel die van mij:  gaat de impeller zo niet naar de knoppen?

Voor de herstelling moeten we naar Noordschans varen, of naar Atlantica, om daar de motor uit de boot te laten kranen.

De man herstelt dan de motor in zijn atelier, en herplaatst hem zo'n 12 dagen later.
Gevolg: een vakantie op een boot zonder motor...

We hebben nu 3 opties:
- herstellen a 3.000eur
- nieuwe diesel a 9.000 a 10.000eur
- elektrificatie a 16.000eur

Na veel wikken en wegen, en vooral omdat waterslag vaak voorkomt bij boten zoals een Midget 26, kozen we voor elektrificatie.
We vroegen twee firma's om ons een nieuwe offerte te bezorgen.
Eén firma, The Green Wave, belde ons bijna elke dag en hield ons zeer goed op de hoogte, maar er is een probleem=

er zijn geen monteurs beschikbaar!
Te weinig monteurs momenteel die elektrificatie kunnen uitvoeren.

Er rest ons dan enkel de andere optie: herstellen.
En binnen een paar jaar opnieuw kijken naar elektrificatie

Stormwacht houden... het was zeker niet voor niets

 Storm Eunice was onderweg, en ik dus ook, naar onze Dobber.
Tot op heden heb ik elke keer ik kon, aan boord gaan waken als er storm voorspeld werd.
En elke keer kon ik we ergens iets doen of helpen, merendeel bij anderen.
(Zo doe ik nog eens een goede daad :-)  )
Uiteraard waak ik steeds op mijn eigen veiligheid, en bovendien doe ik niets en stap ik nergens aan boord vooraleer ik goedkeuring krijg van de eigenaar van de boot.
Dat maakt wel dat ik pas kan helpen als ik het telefoonnummer/WhatsApp heb van de eigenaar in kwestie.

Een paar uur voor storm Eunice zou arriveren was ik aan boord. Ik controleerde de dekzeilen, zo ook die bij mijn kameraad.
Stilaan nam de wind toe. Tijdens het wachten op dat 'onheil' kon ik nog rustig een deel van de kuip waxen, en de vloerdelen weer op hun plaats monteren.  Dat kon weer afgevinkt worden.

En dan begon het echt flink te waaien.
Met momenten gaf de windmeter 61 knopen wind aan.  Zelf heb ik nog nooit zoveel wind meegemaakt, voor zover ik me herinner.
Ik was net naar het sanitair gebouwtje toen ik fel geklapper hoorde.

Ik keek om en zag dat het de genua van mijn achterbuur was.
Snel stuurde ik een bericht naar de havenmeester, met de vraag of hij een telefoonnummer van de eigenaar had.
Dat nummer kreeg ik een beetje later doorgestuurd.
Tegen dan was ik weer aan boord.  Het gebulder van die genua was enorm.  Ik kroop bij mij aan boord, ging de kajuit binnen en belde de eigenaar.  Die ging meteen afkomen.
Net als ik naar buiten kom zie ik de boot dwars liggen, tegen de achterste meerpalen aan: landvasten doorgebroken, en meerpaal afgebroken.
Het kabaal was oorverdovend, de genua reeds aan flarden.

Ik melde het euvel meteen aan de havenmeester en een beetje later arriveerde er iemand van de haven.
De man nam naar mijn mening wat teveel risico, maar uiteindelijk bracht hij twee lijnen naar de wal dmv het vlotje van de haven (de man had geen reddingsvest aan, en evenmin een droogpak) en zo konden we de boot de storm laten uitzitten.

Die avond kreeg ik nog een bericht van een andere havengenoot: of ik even langs zijn boot kon gaan om te kijken of alles ok is.  (Ik had zelf ook anderen op de hoogte gebracht van de stand van zaken).

Het was link op de steiger, maar van boot tot boot wandelde ik behoedzaam tot aan zijn plek en maakte foto's via WhatsApp: zijn dekzeil hing er als een ballon bij, half overboord.
Die moment kon ik niks doen, enkel wachten tot Eunice overgewaaid was.

's Morgens was de wind wat minder en konden we aan de slag: eerst het dekzeil van die ene boot op zijn giek binden, als een worst.  Dat dekzeil kon nergens meer heen.
Tegen dan kwam de eigenaar van het onfortuinlijke zeiljacht aan, en hebben we met twee de boot weer deftig in een box gekregen.  Nieuwe lijnen gelegd en schade opgemeten. Ook de restanten van de genua er af gehaald.

In de haven waren die nacht 3 genua's gesneuveld. Op zo'n momenten ben ik blij met mijn keuze om geen rolsysteem meer te hebben :-)

Lang bleef de rust niet want storm Feniks was al onderweg.
Dus nog maar eens een rondje gedaan bij de boten die ik ken, en stand van zaken doorgegeven.

Een storm aan boord uitzitten, het loont elke keer vind ik.

Paaltje ronden

De Midget heeft een mooie, ietswat aparte, lijn.  Je houdt er van, of je houdt er niet van.
Wij zijn alvast liefhebber van die mooie rondingen.
Maar zijn mooie ronde lijn heeft een vervelend nadeel: ter hoogte van de kuip is de romp zelf wat breder dan de schuurlijst.  Een kwetsbare plek.

Omdat onze Midget wat koppig is bij het achteruit varen, en al evenzeer omdat ik even koppig ben en telkens achterwaarts de box in wil, maak ik meestal gebruik van de meerpalen, om de boot de box in te draaien.  En ja, die meerpalen raken nu net de romp waar hij breder is dan de schuurlijst.

Een eenvoudige stootwil werkt hier niet.
Een kabelaring rondom rond zou een mooie oplossing zijn, maar mijn VISA-kaart plooit dubbel zodra ze de kostprijs ziet :-D
Uiteindelijk bedacht ik een tussenoplossing: een dikker touw hangen over die 'bult'.
Bij Boateak ging ik ten rade of ze zo een touw kan leveren, en na wat zoekwerk vond ze een geschikte leverancier.

Met wat takelgaren, en wat witte vlaggelijn maakte ik twee touwen klaar om te dienen voor een testperiode.
Eens kijken of we nu van verdere schade aan de gelcoat verlost zijn.