De motor doet het weer

Dankjewel, Cor Meesters!

Voorbije weekend kreeg ik een telefoonnummer van een koppel op een mooi klassiek zeiljacht, de 'Madeleine'.
Gezien de achteruitgang van mijn motor, en de nakende vakantie, belde ik hem maandag op.  Ik kon niet langer wachten, het vertrouwen in mijn motor was stilaan helemaal zoek.

Cor Meesters maande me aan de boot spoedig te brengen en beloofde me, als het allemaal wat meezit, de boot tegen onze vakantie weer klaar te hebben.
Ik sloot mijn bedrijfje daags erop dan maar even en voer de boot in zeven haasten richting Ooltgensplaat.
Cor stond al klaar toen ik er arriveerde en nam mijn lijntjes aan.

Gras liet hij er niet over groeien, tegen dat ik thuis was, hadden ze de cilinderkop er al afgehaald.
Cor communiceerde ook als de beste, via Whatsapp. Ik werd perfect op de hoogte gehouden.
Tegen zaterdagmorgen reden we zelf naar de boot om onze vakantie te beginnen. Helaas was de motor niet klaar.  Ook niet zo verwondelijk wat die Cor had het heel druk.  De motor was er intussen helemaal uit en zo kon ik de bilge eens goed poetsen.

Maandag kon ik zelfs een dag meewerken aan mn motor. Zo'n kans mag je nooit laten liggen. Je leert je motor eens echt kennen.

Dinsdag ging de motor er weer in en na een testvaart die avond kon ik het factuur voldoen, online.

We hebben nu weer een motor die prima draait.
Het probleem was een combinatie van kleppen met koudecorrosie, slecht werkend injectoren en... een te grote schroef.
Dat laatste moeten we nog in orde zien te krijgen.
In elke geval kon onze vakantie beginnen en voeren we, geheel op motor, richting Middelharnis.

3 kansen, en ja hoor: prijs!

Voorbije weekend konden we weer op stap. Maar deze keer toch wel een unieke trip.
Mijn stiefzoon en zijn vriendin gingen mee.
Gezellig tochtje en al helemaal omdat die twee jongelui echt een komisch duo zijn.

De heenweg, zaterdag, was vooral... heet. Zo ontzettend warm en amper wind.
Voor Claudia, de vriendin van de stiefzoon (Tim) was het haar allereerste keer op een zeiljacht.
Moet wel lukken dat ze dan niks wind krijgt als primeur :-)

Zierikzee is sowieso een leuke bestemming, de obigatoire terrasjes ontbraken niet ;-)


Zondagmorgen vertrokken we erg vroeg. Een kameraad zou in onze haven tegen de middag arriveren om een compressietest op de motor te doen. We moesten dus op tijd terug zijn.

Tegen 7u voeren we uit. Al van in de geul zag ik flinke witte kopjes op de golven... hmmm, ik ken minstens één passagier die deze trip geen leuke gaat vinden.
Eens de geul uit werd onze Midget meteen door elkaar geschud. Met zijn 3,7 ton was hij blijkbaar nog steeds een speelbal voor de golven.
In no time doken er twee hoofden op, die in hun slaap gewekt werden alsof ze in de wasmachine zaten :-D
Een koffie zat er niet in, die kreeg je toch niet ingeschonken.

Een veel grotere Hallberg Rassy passeerde ons op motor en werd nog veel steviger door elkaar gerammeld, maar die had niks zeil staan, wij gingen alvast richting Zeelandbrug op de fok, voor het lapje zeg maar.
Na de brug heb ik het grootzeil erbij gezet en werden we aan rompsnelheid richting Krammer geblazen.

Jammer dat ik van deze goddelijke pandoering geen foto's heb. Garantie dat ze niet bewogen zouden zijn kon ik alvast niet geven.


5 uur later lagen we weer in onze box en kwam de kameraad langs voor de compressietest.
Het uur van de waarheid.
De eerste twee cilinders geven meer dan 20 bar, de achterste cilinder maar 9 bar.
Hij heeft nog e.e.a. bekeken en stelt geen onderdruk vast. Injectoren lijken hem zo op het eerste zicht ok.
Klepspeling is niet perfect afgesteld, maar wel OK.
Hij vermoed dat er een lekkende klep is, of een een veer gebroken.

Nu iemand vinden die dergelijke herstelling aan boord kan doen, wat dit ongeveer zal kosten, en hoe lang zoiets kan duren...

Maxx bewaakt de landvasten  :-D

Een komisch duo meenemen,
ik kan het enkel maar aanraden :-D

Foutje uit onwetendheid

Zaterdagmorgen.  Mooi weer, nog redelijk koel buiten.
Ideaal om naar Willemstad te vertrekken. Daar hadden we gereserveerd om te gaan eten voor mijn verjaardag.
Ik wil de motor starten...  de startmotor jengelt wat, maar de motor zelf slaat niet aan.
Nog wat extra voorgloeien, nog eens proberen... noppes.
Zo'n vijf keer geprobeerd.  Niks.
Zelf ken ik weinig van motoren. Enige dat ik weet is dat een Midget 26, met zijn 3,7 ton, toch nog een motor nodig heeft, en ik die niet op zeil kan parkeren zoals ik vroeger mijn 420 aan de steiger van de zeilclub parkeerde :-D

Ik ging er hulp bijhalen, en wandelde de steiger af, op zoek naar hulp.
De sterren stonden me alvast gunstig, want de hulp die ik in gedachte had kwam gelijk kijken.
Hij checkte een en ander, en uiteindelijk kreeg hij de motor weer aan de praat.

Dat hij niet wou starten was een foutje van mij, uit onwetendheid.  Vandaar dit blogje zodat ook andere Midget-eigenaars nu weten wat er fout kan zijn als hij niet start:  de stopknop op de brandstofpomp :-P
Ik had die dop er weer mooi opgeduwd, maar onder die dop zit dus een stopknop.

OK, die motor draait weer.  Omdat mijn ingeroepen hulp al wist dat er wat fout was met onze motor keek hij zelf ook wat verder.  Hij voelde wat onderdruk wat wijst op mogelijk problemen met de cilinderwanden (honen), maar denkt zelf vooral richting kleppen.
"Kopje er af, en eens kijken.  Die kleppen hebben wellicht wat onderhoud nodig."
Dat lijkt mij nog geen onoverkomelijk probleem.
"De verbranding is in elk geval niet goed, ziet er allemaal nogal smerig uit."
Die injectoren zullen wss ook een revisie nodig hebben dus.  Een kameraad van ons kan dat mss wel regelen.
"Maar die motor is zeker nog niet op hoor.  Hij heeft gewoon een goed onderhoud en/of revisie nodig."

Zeer goede investering,
dat zonnetentje

Nu de motor weer draait voeren we richting Willemstad.
Voor een keertje legden we ons bij de WSV en niet bij De Batterij.







En zo haalden we dus toch nog onze 'afspraak' bij 't Pumpke, waar we een voortreffelijke veggie falafelschotel voorgeschoteld kregen :-).
Bij 't Pumpke kan je als vegetarier dus ook terecht.

Falafel-schotel bij 't Pumpke

Weekendje Grevelingen

De werkdruk... daar moest ik toch weer even aan ontsnappen.
Als zelfstandige heb je nooit gedaan, en het is dan ook meer dan nuttig om soms gebruik te maken van de flexibiliteit dat dit statuut je geeft.
ik plande dus om vrijdag al om 9u naar de boot te vertrekken.
Helaas vertrok ik pas om 11u, er moesten nog wat plannen getekend en verzonden worden vanwege hun dringende karakter.

Weer helemaal opgeschroefd van de stress arriveerde ik aan onze boot.  Ik moest voortdurend tegen mezelf zeggen dat er nu geen haast meer is, en alles relaxed moest gebeuren.
Dankzij mijn zelf gemaakte checklist kon ik met een gerust hart vertrekken.  Niks vergeten, zelfs niet de grootzeilval  :-D  (Staat nogal lullig, als je je grootzeil wil hijsen, en enkel de je giek wat omhoog gaat :-D  )
De Krammersluizen kon ik voor een keertje meteen invaren.  Op het eerste zicht leek ze bomvol te liggen, maar naarmate ik naderde zag ik dat er gewoon een zeiljacht de eerste de beste bolder gepakt heeft, in plaats van door te schuiven. Tja...

De steeds zo drukke Krammersluis

Lekker relaxed deed ik op het stuk tussen de Krammer- en de Grevelingensluis onze boot alle eer aan: dobberen :-)
De wind viel haast helemaal weg, en ik wou het gejengel van onze motor even niet horen.
Aan de Grevelingensluis lag er al menig jacht te wachten, maar ook hier vooraan nog veel plek.
Ik voer dus iedereen voorbij en meerde vooraan af.

Veermansplaat

Na de sluis hoopte ik op een rustig zeilrakje richting Hompelvoet.  Maar de weergoden hadden enkel nog wind op kop in petto.  De wind nam plots toe, en in een mum van tijd had ik de hele weg 16 knopen op kop...  dus toch een dik uur motor-gejengel.
Aan de Hompelvoet was dan nog eens het steigertje bezet, dus kon ik terug richting Veermansplaat.  Daar was wel nog plek.

Dat aan alle mooie liedjes een eind komt, was duidelijk ook zo voor het weer: vrijdagavond nog mooi weer, zaterdagmorgen regen.

Mijn nieuwe stuurautomaat:
Mr. Gibbs 2.0

Ik zeilde/dobberde van 's morgens vroeg tot ongeveer 10u richting Grevelingensluis.
Prima om mijn nieuwe stuurautomaat te testen: Mijn Mr. Gibbs 2.0= een stootwilletje dat wat afgelaten werd en de helmstok wat klemt.

Oude Tonge
Voor een keertje aan de kaaimuur

Plan was eerst om in de WSV te gaan liggen voor de rest van de dag, maar dankzij het slechte weer waren de sluizen lekker rustig.  Ik wou ze dan ook allebei weer door, en dan in Oude Tonge gaan liggen.  Goed voor mijn 'klantenkaart' bij hen :-P
In restaurant Lely ben ik dan eens een zeewierburger gaan eten, met zeewier uit de Oosterschelde.
Lang niet slecht en 100% vegan :-)

Zondag vertrok ik weer lekker vroeg, richting eigen haven.  Eerst nog een rondje eiland gezeild bij een mooie wind tussen 10 en 12 knopen.
Ik had die moment op de Lotto moeten gokken, want er was één enkel buitje te zien op de buienradar, en dat ging krek over me heen.  Ik haastte me nog naar mijn eigen haven, maar was er 10 minuten te laat.  Het is alvast een goede oefening in bliksemsnel afmeren en eens niks fout doen  :-P

Telkens ik de motor start
spuwt hij roet uit...

Die namiddag kwam een kameraad van me naar onze motor kijken. De problemen daarmee zijn nog niet van de baan.  Hij ging een compressietest doen.  Om dat te kunnen klaarspelen haalde hij de gloeikaarsen er uit, en dan zou er een adapterstuk met manometer ingeschroefd worden.
Helaas: verschillende schroefdraad, dus geen test.  Dan maar een trappistje in de kuip, ook niet fout ;-)

Zaterdagmorgen:
Een weertje dat absoluut een zo goed als lege Grevelingen voorspelt :-)

Leuke platbodem in de Krammersluis!

Een Leisure 17 herken ik al van ver :-)

Alweer de motor... maar oorzaak gevonden

Vier dagen de rust opzoeken, dat was het doel van deze tocht.
En deze keer niet alleen op stap, maar mijn kameraad met zijn Midget 31 volgde mee.
Het weer zat alvast mee, op de 1e dag na dan toch.
Die eerste dag gingen we niet verder dan de Mosselbank op de Grevelingen.
Bij het aanleggen daar viel de motor alweer stil.  Ik hoopte dit uitermate vervelende euvel te kunnen oplossen door eens naar de kabel van de gashendel te kijken.  De ochtend daarop ging het bijna helemaal fout bij het wegvaren.  Er stond aardig wat wind, ik gooide los, gaf wat gas en... poef motor valt uit.  Hij wou maar niet starten, en intussen draaide de neus van de boot weg naar de andere afgemeerde jachten.  Deze situatie is echt niet goed voor de 'tikker'.
We besloten dat dit niet langer zo kan, en zetten koers naar een jachthaven waar een jachtwerf gevestigd is.  Ik kende er maar eentje, in Scharendijke.

De 'gehandicapten'-steiger :-D

Via mijn gsm contacteerde ik de jachthaven en vertelde over het probleem.  Ik werd naar de 'gehandicapten'-steiger verwezen.  (Die Nederlanders hebben soms echt wel grappige, typerende, benamingen :-D  )
We konden daar voor de nacht blijven liggen, en de ochtend erna zou er een technieker komen kijken.

Daar was hij dan, om 9u in de ochtend: de verlossende technieker van jachtwerf Zwart.
Eerst sloeg hij een praatje over het probleem. Rustig bracht hij symptomen in kaart.
Daarna kwam hij aan boord, en vroeg om eens te starten. Hij bekeek enkele elementen en kwam dan pas tot een goede analyse.  Rustig en duidelijk vertelde hij wat er aan de hand is.
1. De motor start slecht
2. Hij draait steeds op laag toerental
3. Hij valt uit bij het schakelen
4. Hij haalt geen hoge toeren
Conclusie=
- mogelijk verglaasde cilinderwanden
- misschien probleem met de kleppen
- deze motor heeft jaren lang op veel te laag toerental gevaren

Oplossing is om alvast elke zeiltocht eens een 4-tal minuten op vol vermogen te varen. Misschien bouwt hij zo weer compressie op.
De andere adviezen ging hij op een mailtje zetten.

Ik moet zeggen:  betrouwbare info, geen verkoper, maar een echte technieker met kennis terzake die ik volop kan vertrouwen!

Jachtwerf Zwart - Scharendijke

Hij voerde alvast het toerental op zodat de motor, door compressieverlies, niet meer zal stilvallen.  Hij checkte even het type koppeling en verzekerde me dat dit nog wel kan zonder noemenswaardige schade aan te richten.  Op het einde van het seizoen kijken we dan op zijn adviezen geholpen hebben en wat er dan nog moet gedaan worden.

Na deze technische interventie konden we weer op pad, richting WSV Bru.  Intussen werd het heel druk op de Grevelingen. Sjonge, je vraagt je af waar al die jachten vandaan blijven komen.
Het gaf alvast een gerust gevoel om tussen al die boten te manoeuvreren met een motor die nu NIET stilvalt  :-D

Mijn diesel lust geen... lucht :-D

Voorbije weekend genoot ik van een rustig zeiltochtje naar Sint-Annaland.
De zondag werd het een vrij sportief zeiltochtje terug naar onze haven.
Alles verliep voortreffelijk.
In de Krammersluis was er een jacht voor me met een redelijk talrijke vrouwenploeg.  Bij het invaren hoopten ze op wat spektakel, door mij als solo-zeiler. Maar helaas, alles verliep zo vlot dat ze enkel een teleurgestelde zucht slaakten :-D

Redelijk zelfzeker voer ik zo verder naar onze haven.
En toen ik onze steigers bereikte leek niets me nog van mijn stuk te kunnen brengen.
Gezwind geef ik even vol gas in achteruit om de laatste 50m aan te vangen, en... de motor viel uit.
De wind, intussen toch tegen de 20 knopen aantikkend, duwde me, motorloos, richting ondiepte.
Omdat er op ons riviertje geen tij is, leek het me echt geen goed idee om daarheen te dobberen.
Ik start de motor weer, die warempel meteen aanslaat, maar zodra ik gas geef stopt ie er weer mee.
Ik herhaalde dit fenomeen een paar keer, en besloot dan om enkel rustig gas te geven en zo, tegen de win in, in achteruit naar mijn box te ploeteren.  Het indraaien in de box deed ik met de hand.  Slaagt wel wat tegen, zo'n Midget van om en bij de 3,7 ton met dwarswind je box in trekken.

Nog één oude slang die ik*
beter vervang

Eens thuis besloot ik alvast een nieuw stuk brandstofslang te maken en zodra mogelijk de zaak na te kijken.
Mijn vermoeden was dat de motor ergens lucht zuigt zodra ik redelijk veel gas geef.

Nieuwe slang,
maar dat leek niet de oorzaak
van het probleem

Uiteindelijk, toen ik weer aan boord was, ging ik het ganse brandstofsysteem af. Allereerst die oude slang vervangen.  Na een test bleek daar het probleem niet te zitten. Dan maar het volgende stuk slang.  Oude klemmen er af, en nieuwe er op.  Weer een test maar opnieuw zoog hij lucht.
Restte er nog één stuk slang dat zeer recent geplaatst leek.  Toch maar de klemmen er af en nieuwe er op...  Bingo: de klemmen waren niet voldoende aangedraaid, of voldeden niet.  Na een test bleef de motor goed draaien.
Voila, dat is dus weer geregeld.

Een zeiler;;; moet precies toch ook een beetje aan een motor kunnen sleutelen :-)

Nieuwe klemmen op de slangen

Hier zat het probleem: een klemmetje onvoldoende aangespannen.
Nu flink aangedraaid, en een extra erbij.

Rust... en een squal

Soms zit een mens aan het einde van zijn latijn, en wil je de rust opzoeken.
Sommige mannen hebben daarvoor een 'man-cave', ik heb een Midget.

Ik koos een bestemming waar ik bijna zeker ben dat het er niet druk zal zijn, en al helemaal niet als men drie dagen koud weer voorspelt, met zaterdag nog eens stormwind er bovenop.
Het werd de Volkeraksluis.

Vrijdagmorgen voer ik uit. Alles verliep nu eens rustig, zelfs het vervloekte voetgangersbrugje doet weer normaal :-D
Met een bezeilde koers 'dobberde' ik richting de sluis.  Af en toe een uitschieter naar 14 knopen Noord, maar over het algemeen een heel rustige tocht.
Iets na de middag arriveerde ik er al, en zag dat er geen kat aan de steiger lag.
Omdat ik toch volk verwachtte, en bovendien ook om makkelijk te kunnen vertrekken, meerde ik af aan de kop van de steiger.

Veel kan een mens niet doen, aan zo'n lege steiger, dus doel geslaagd: mezelf dwingen eens te niksen...  Wandelen kan je er ook al niet zo gek ver.  ik wandelde van de ene zijde van de sluis naar de andere, en weer terug.

Zaterdag gaven de voorspellingen buien, en een toenemende wind tot een stuk boven de 30kt.  Die kwam er ook, en was de reden dat ik een dagje bleef liggen.
De ideale rustdag zeg maar.  Lezen, en alweer wandelen.  dat wandelen werd toch nog de moeite: de stappenteller ging vlot over de 20.000 stappen  :-D
Aan tekenen ben ik niet toegekomen helaas.  Die creativiteit zou weer boven moeten borrelen.

Zaterdag: buien en veel wind

Zondagmorgen: weersvoorspellingen geven buien, en wind met stoten tot een akelige 26kt.
Hmmm: toch maar een reefje er in, voor alle zekerheid.
Terwijl ik met die reef bezig was, kreeg ik een bui over me heen.  Zo 's morgens vroeg, om 6u, is dat verrekte koud.  Ik moest even binnen de vingertoppen laten ontdooien (doet alvast nogal pijn, zo'n tintelende vingers).
Eens de bui voorbij, en die wind weer weg, leek het buiten een heel andere ochtend: zonnetje komt op, en een rustig windje.
Ik duwde de Midget wat af en vertrok op zeil.

Maar die rust bleef niet lang: een nieuwe bui naderde.  Eentje die ik niet gauw zal vergeten.
De koers was ruim, en in een paar seconden tijd kreeg de boot een flinke helling.  Hij loefde terstond ook wat op, en de regen viel met bakken uit de hemel. Sjonge, die fok moet meteen weg.  Op zo'n moment ben ik dan toch weer blij een rolfok te hebben.  Die ene reef was genoeg om de boot op rompsnelheid te houden.  Zo kon ik even proeven hoe een Midget zich gedraagt in een storm.
Jammer genoeg geen tijd gehad naar de windmeter te kijken, ik had het wel willen weten.

Aan een tweede bui kon ik ontsnappen

Na de bui kwam de rust weer.  Hooguit 8 knopen wind. beetje lullig, een reef en een kleine fok bij zo weinig wind, maar nu ik weet welk onheil er in die buien zit...

De rest verliep heel kalm.  Het voetgangersbrugje stond, zo om 8u 's morgens, nog op dubbel groen.  Zalig  :-D

Geen geslaagde driedaagse, heel weinig gevaren, wel heel veel gewandeld  :-P