Nieuwe batterij en batterijlader

 De batterij voor 'interieur en instrumenten' was een 100Ah  AGM batterij van het merk Beaut.
Prima batterij.
Monitoring gebeurt via een Pico One. (https://mymidget26.blogspot.com/2019/12/pico-one-aan-boord.html)
Nu was het probleem dat het wat oudere koelkastje nogal wat stroom verbruikt. Een nieuwe koelkast is een flinke investering en bovendien niet gemakkelijk om een passend model te vinden.
Oplossing is voorlopig om de batterij te 'vergroten'.
De nieuwe batterij is een 160Ah AGM Deep cycle.
Het idee hierachter is dat alle stroom dat via de zonnepaneeltjes gewonnen wordt overdag opgeslagen kan worden en zo de nacht overbrugd kan worden.

Een grotere batterij vraagt ook een andere batterijlader. De vorige van een Mastervolt 6A.
De nieuwe is een Victron 15A.
Deze lader heeft een aansluitsnoer met stekker.  Die stekker wou ik niet afknippen.
Uiteindelijk toch een goede plaats gevonden om het te monteren :-)

Flessenrekje in de 'koelbak'

In de 'koelbak van het keukentje aan boord is een flessenrek voorzien. Handig, maar de gaten zijn veel te groot, het geheel pakt teveel plaats in.
We gebruiken deze bak ook niet voor voedingswaren. Het is eigenlijk onze 'pottenbak' :-)
Ik heb het bestaande flessenrekje gesloopt. Dat viel redelijk goed mee, het zit blind genageld, nergens schroeven.
De bodem is wel een probleem, dat deel kreeg ik niet echt weg zonder grote schade aan te richten en heb ik dan maar laten zitten.

Met wat nieuw hout heb ik een flessenrekje op maat gemaakt.
Dit rekje is in omzeggens drie delen=
- een bodemplaatje met 3mm triplex, en een grenenhouten kader
- 4 pootjes
- een kader voor bovenaan.
Het geheel wordt zo in drie stappen geplaatst, simpelweg omdat je het niet in één geheel kan plaatsen.

De bodemplaat heb ik geschroefd met twee kleine schroefjes.
De pootjes en de bovenste kader gelijmd met TEC7.
Dit om het mogelijk te houden het ooit weer te verwijderen indien nodig.

Bodemplaat geschroefd

Pootjes en bovenste kader
gelijmd met TEC7

Nieuwe antennemast en radar reflector

Na mijn laatste avontuur vorig jaar, toen ik overvallen werd door dikke mist op de Oosterschelde, heb ik eens contact opgenomen met verschillende kennissen om hun visie te horen.

Eén van de punten was de radar reflector:  het 'buistype' is waardeloos, beter is dan de 'klassieke' aluminium kubus.
Zo vertelde een 'zeerot' me dat ze op een nacht arriveerden aan Kaap Verdië en op radar een ankerplek kozen.  Ze zagen hier en daar 'stippen' op hun radar.
De ochtend daarop zagen ze een pak meer boten, dan ze vermoed hadden op hun radar.

Ik voegde wat dat advies betreft meteen daad bij het woord.
De huidige antennemast was een RVS-buisje van 20mm diameter, beetje dun om er zo'n knoert van een reflector bij op te monteren.  Ik kocht me een dikkere RVS-buis en monteerde daar opnieuw de VHF antenne op.
In Willemstad kocht ik zo'n aluminium reflector, model 30cm.

Met behulp van aluminium strips kon ik deze dan monteren op de RVS-buis.

De volgende keer dat we de mast neerleggen, neem ik die buisreflector weg.

Die ene 'zeil'-dag in de mist werd ook nog de inspiratiebron voor een olieverf schilderijtje :-)

Nieuwe ruitjes in de buiskap

 De winterperiode is al ruim halfweg.
Dit is de eerste winter dat ik niet zo gek veel klussen te doen heb, en toegegeven: ik was tegen alle verwachtingen in het klussen even beu.

Maar op een moment, en beter vroeg dan laat, moet je er toch aan beginnen.
Eerste klus werd de buiskap: die ruitjes kregen vieze vlekken. Ze waren aan vernieuwing toe.
Eerst hadden we nog geprobeerd met een duur product uit de jachtwinkel, maar geloof me: dat is kwakzalverij en werkt voor geen meter.
Probleem, zo werd me verteld, is de UV-bescherming die langzaam aan van de ruitjes af geraakt door slijtage, schuren, vervuiling etc.  Eens die laag weg is helpt er geen enkel 'poedertje'.

Dus haalde ik er mijn handige vriendin bij en gingen we er nieuwe ruitjes in zetten.

Stap 1: knip een snede midden in het oude raampje

Kleef dubbelzijdige tape
over de randen
(langs binnen)

Kleef het nieuwe plastic
over het oude raampje heen
(Wij kozen nu voor de
"smoke" variant.)

Daarna kan je het nieuwe raampje vaststikken
(of laten stikken :-) )

Nieuwe raampje over het oude heen gestikt,
en mooi geknipt langs binnen.

Oude raampje er uit knippen
via de reeds voorziene opening

Resultaat

Duisternis en dikke mist...

 

Ik kreeg het idee om eens in het duister te gaan zeilen, of in het slechtste geval: varen.
Om er een goede tocht van te maken, zeilde ik daags ervoor naar de Roompotsluis en bleef er overnachten bij Gerrit, in zijn haventje aan de sluis.
Om alles goed voor te bereiden maakte ik een checklist voor vertrek, EN een 'roadmap' met alle boeien, hun lichtkarakters, onderlinge kompaskoersen, en uiteraard de benaming van elke boei.

Het was misschien een voorteken: de 'roadmap' sukkelde bij een windvlaag het water in...  Lang leve de pikhaak!

Behoorlijk vroeg vertrok ik, zo rond 3u40.
De eerste boei was nog een makkie, de tweede moest al gelijk op kompas.
De derde... ja, dat werd een vervelende, er hing een beetje nevel, maar OK, eens gevonden kon ik nog steeds de 'roadmap' volgen.
Het was intussen stikdonker, wat nevel en een heel mooie sterrenhemel.
Helaas is dat allemaal niet te fotograferen.
Dan zag ik een vreemd wit lichtje... is dat nu een reflector? Alleszins niks dat op mijn kaart staat...
Naarmate ik naderde bleek het een eenzame visser.

Ik naderde nu Zierikzee en ik weet intussen dat die noordoostzijde ondiep is, wegblijven dus.
Ik probeerde mijn 'roadmap' te volgen, van de laatste stuurboordboei, naar de 'Roompot', een veilig vaarwaterboei... chuck, de mist werd dikker en Post Wemeldinge zond er een waarschuwing voor uit.
Ik zag anders nog wel wat wit licht, maar geen 'amberkleurige' flikker... dju, wat nu...
Vooral wegblijven van die noordoost wal.

Ik moet dat wegblijven, in alle duister, wat overdreven hebben, en pech bovendien: er is daar GEEN ENKELE verlichte stuurboordboei.
Hopsa: wat ik ten allen tijde wou vermijden, gebeurde dus: vastgelopen.

Nu had ik sowieso deze toch bekeken in functie van enige veiligheid:  opkomend water.
Maar geloof me: vrijwel meteen ben je je oriëntatie kwijt. De opkomende mist droeg niks, niemendal, bij aan de situatie: een peiling om mijn positie te bepalen lukte helemaal niet.
Ik zag me al 6 uur 'pondekes' maken, op de zandbank.
Stomme is dat ik dacht dat ik op de noordoostzijde vastgelopen was, en niet op de Vuilbaard..; dus elk manoeuver dat ik daar in de volkomen duister probeerde, maakte het eigenlijk erger.

Op een bepaald moment kreeg ik de indruk dat de verlichte doorgang van de Zeelandbrug aan de zijde van de Colijnsplaat dichterbij was, dan die aan de zijde van Zierikzee.
Ik probeerde beide te peilen en zo mijn positie te bepalen.
Om zeker te zijn, probeerde ik ook via Google Maps even mijn positie te bepalen...
"O jee! Krek boven de Vuilbaard!"
Beste leek me nu om naar de zuidzijde van die Vuilbaard te geraken, en zo naar de Zeelandbrug te varen.

Dat lukte uiteindelijk en toen ik bijna aan de brug was, werd het licht, maar... ook zeer, lees: ZEER, mistig.
In een mum van tijd zag ik de brug niet meer en opnieuw waarschuwde Post Wemeldinge voor dichte mist.

Okee: ik hop van boei naar boei, met telkens een kompaskoers.
Zo geraakte ik vrij veilig de brug onderdoor en tot aan Keeten A.
Het klaarde wat op, er kwam wat wind, en gezien een Midget een zeilboot is, gingen de zeilen er op.
Lang duurde die pret niet helaas.  Aan bakboordboei KT14 kwam de mist weer opzetten. Het had bijna iets weg van een of andere horrorfilm.  Ik hoorde een vrachtschip, maar zag het niet.
Bon: kompaskoers naar KT16, zeilen neer en op motor verder...
Helaas: geen boei te zien op die koers, en erger nog: volgens de dieptemeter ben ik nu zeer zeker IN het vaarwater.
Met een redelijke vaart stuurde ik Noord, naar de bakboordwal en volgde de dieptemeter.
Toen doemde er een bakboordboei op: de KT12.
Ik ben dus door de stroming intussen twee boeien opgeschoven, IN het vaarwater.
Absoluut geen fijn gevoel.
Nu bleef ik maar op motor en hopte van boei naar boei met behulp van dieptemeter en kompas.

Uiteindelijk sukkelde ik zo tot aan Bruinisse, daar draaide ik af naar de Krammersluis.
Maar te vroeg gejuicht: alweer dichte mist.
Op koers 80 tufte ik langzaam aan naar de wal tot er een grote windmolen opdoemde.
Doordat ik daar al o zoveel keer gepasseerd was, kon ik de wal en positie meteen herkennen.
Ik vervolgde mijn weg naar de sluis, en zag een tegenligger, vrij vrolijk in zijn kuip aan het keuvelen... nou, ik hoop dat hij een fijnere tocht zal hebben.
Mijne is kant en klaar voor 'de boekskes' :-D

Na de sluis, waar ik als enige door ging, ging het wat beter. De zichtbaarheid was verbeterd zodat ik van boei tot boei verder kon.

Was me dat eens een avontuurtje!

De motor weer helemaal klaar :-)

 

Voorbije weekend legde FRANKE diesel uit Willemstad de laatste hand aan de herstelling van onze diesel.
Immers, na plaatsing van de motor kon pas vastgesteld worden dat de waterpomp lekte.
Die moest dus nog gereviseerd worden want ze zijn niet meer nieuw te verkrijgen.

Bij het testen van de motor bleek ook dat het voorgloeien niet zo super verloopt.
Sterker nog: de relais was weeral defect. Nochtans maar een paar maand oud.
Raymond van FRANKE diesel zocht verder uit wat de oorzaak was en kwam er op uit dat de gloeikaarsen nog de originele zijn en daarom best vervangen worden. Waarschijnlijk krijgt de relais een overbelasting omdat ze zo oud zijn.
De relais werd maar meteen vervangen door een zwaarder type.

Als laatste werkje een gemakkelijk bereikbare afsluiter op de watertoevoer voor de koeling.
Als ooit de motor niet binnen de drie seconden start, dan eerst deze afsluiter toe zodat het waterslot van de uitlaat niet kan overlopen. Dit om waterslag te voorkomen.

Nu is de motor weer helemaal klaar.
Sneu dat merendeel van het werk dat in 2019 door een man uit Ooltgensplaat werd gedaan, nu al opnieuw moest omdat het niet allemaal zo goed gedaan werd.

FRANKE diesel werkte ook zeer netjes, dat vonden we erg fijn!
Nu hebben we een mooi gereinigde en zeer goed herstelde motor die binnen de seconde al start, dat heeft ie nog nooit eerder gedaan :-)

Zo proper is de motor nog nooit geweest :-)

Motor draait weer, we kunnen weer op pad

 Het was nog wel even een 'avontuur' om de motor weer aan de gang te hebben.

16 juli zeilden we naar jachthaven Atlantica, waar FRANKE diesel de motor er uit zou kranen.
Omdat we de motor minimaal wilden gebruiken, zeilden we zoveel mogelijk.
18 juli kwam Raymond van FRANKE diesel dan de motor losmaken en er uithalen via de mastenkraan van jachthaven Atlantica.

Daar lagen we dan, een Midget 26 zonder motor.
En het moet gezegd: de jachthaven is zeer verzorgd, leuke jachtwinkel ook, maar Stad aan't Haringvliet is echt een doods dorpje. Er is gewoonweg niets, geen enkele winkel.

Zo bleven we daar tot aan het einde van onze vakantie, want door gebrek aan onderdelen, en een te late levering, kon FRANKE diesel de motor niet tijdig terugplaatsen.

Uiteindelijk ging 5 augustus de motor er weer in, en kreeg ik prompt video's via WhatsApp van het resultaat.
Meteen liet ik me naar de jachthaven brengen om onze Dobber te gaan halen.
De motor draait veel stiller dan voorheen, start binnen een seconde (Dat heeft hij nooit eerder gedaan!), en rookt helemaal niet meer.
Zalige herstelling deze keer!

Ik vroeg Raymond wat er nu eigenlijk allemaal fout was=

- Kleppen waren niet goed sluitend door corrosie
- Er zaten krassen in de cilinder
- Zuigerveren zaten vast gekoold in de groef van de zuigers
- De verstuivers opende bij een te lage druk, lekten en gaven te veel brandstof en verkeerd beeld van inspuiting
- Koppakking had ook gelekt
- Diesel retour leiding lekte

Maar helaas is nu nog niet alles in orde. Pas nadat de motor weer draaide konden ook eventuele andere mankementen opgespoord worden:
- de waterpomp blijkt te lekken
- gloeirelais weerom kapot. Dit is vrij vreemd, want het was net een nieuwe. Daar is dus meer fout.

Verhaal is dus nog niet helemaal ten einde maar we kunnen weer zeilen :-)

Waterpomp lekt en moet nog gereviseerd worden

Atlantica had een waterpomp in stock
maar het is een nieuwer model.
De pomp die wij nodig hebben
is niet meer verkrijgbaar,
dus: reviseren