Schilderdag

Rond middernacht trok de wind aan, zoals voorspeld.  Voor mij, en waarschijnlijk veel anderen, was de wind wat te fors. Ik zag althans geen boten vertrekken. Dus vandaag nog een extra 'rust'-dag.

Na de obligatoire inkopen was vandaag zo ongeveer helemaal in het teken van 'olieverf schilderen'.

Jachthaven De Batterij blijft mijn favoriet.

Had ik vanmorgen een leuke babbel met een symathieke dame, bleek ze uiteindelijk met haar echtgenoot, John, deze haven te runnen. Zo gemoedelijk, dat vind ik gewoon geweldig.

Ik had daags er voor al wat mooie locaties gevonden om ter plaatse te gaan schilderen maar na een nieuwe verkenningsronde was geen enkele locatie doenbaar.

Mijn schildersezel zou gelijk veranderen in een kite of zo.

Dan maar gewerkt met een foto.

Ter plaatse foto's gemaakt van mooie locaties, met mijn gsm.

Nadien de beste foto over gezet op mijn tablet en die gebruikt als 'fotokader' vanwaar ik kon vertrekken.

Tijdens het schilderen vreesde ik echt voor het resultaat. Ik vind het op niks trekken.

Ik werkte immers in  beperkte ruimte, op een schommelende boot, en geen echt grote foto om van te werken.

Maar ik ga jullie het resultaat niet onthouden:

Dagje zonder zeilen, in Willemstad

Vandaag een ganse dag onweersdreiging.

Ik ben dus niet uitgevaren.

Eens een keer de bliksem zien inslaan op je mast lijkt mss wel een stoer 'toogverhaal', maar meemaken wil ik het zeker niet.

Het doet me meteen terugdenken aan een ochtend, dzstijds met mijn Frizndship 22, toen ik 's moegenvroeg net Burghsluis buiten voer.

Dat wou ik niet nog eens meemaken.

Toen waren de donders en bliksems recht boven me en klonken als kanonschoten.

Ik heb nog nooit zo snel zeilen gestreken, en in de Schelphoek binnen gedraaid als toen.

Ankeren was langs geen kanten volgens het boekje. Enige wat me interesseerde was om dicht bij een stalen platbodem te liggen die zondermeer een hogere mast had dan ikzelf.

Nu bleef ik dus liggen.  Zo kon ik eens mijn afwas doen, de was zelf, en eens gaan tekenen in de buurt van de bunkers.

Ik had zelfs een hele kluslijst en voor 1 keer heb ik die niet helemaal afgerammeld vandaag.

Men zegt dat je echt op vakantie bent als je de datum vergeet.  Wel, dan is het zover wat de datum op mijn tekening... is fout 🤣

Twee uur later trok het onweersfront over.  Geen kanonschoten deze keer, zelfs geen lichtshow, maar wel bakken regen. De regen was zo fel dat het voorluik echt helemaal toe moest.

Maar na regen komt zonneschijn :-)

Gaat nog in orde komen, dat wierpotprobleem

Vanmorgen vertrokken in kanaal naar Middelharnis, rond 7u30.

Ik wou eerst naar Hellevoetsluis, maar de onweersvoorspellingen voor zaterdqg werden uitgebreid, en me morgen, zaterdag, moeten haasten om van Hellevoetsluis tot in Willemstad te geraken, leken me niet zo fijn.

Yachting Willemstad had immers een nieuw deksel voor mijn 'nieuwe' waterpomp in stock en dat dekseltje wil ik zeker te pakken krijgen.

Omdat de plek in Willemstad enkel de dag zelf te reserceren was, ging ik er maar gelijk naartoe. Ik boekte intussen via de website van de stadshaven, en belde ze ook. De dame hielp me goed verder. Echter: ik kon er pas in na een bevestiging van de jachthaven De Batterij en die bevestiging bleef uit.

Dan maar een rondje Tiengemeet.

Na het rondje had ik nog steeds geen bevestiging dus riep ik de haven maar even op via VHF: "oh, ik weet van niets, maar legt u hem maar in die box".

Wat later lagik prima afgemeerd en haastte me meteen naar de yachtwinkel.

Het nieuwe dekseltje lag netjes klaar en eens weer aan boord verving ik het meteen.

Het verschil tussen het oude en het nieuwe deksel is duidelijk.

Ik acht de kans groot dat het probleem nu echt wel van de baan is, maar de test zal pas maandag zijn, sant morgen, zaterdag geven ze onweders, en zondag stormachtige wind.

Twee dagen rust in Willemstad: tijd om de nodige klusjes te doen, en wie weet: nog eens schilderen.

Schilderachtig Middelharnis

 's Morgens vroeg zei ik reeds gedag aan wsv De Dintel. Zeer goedkoop liggen, maar je moet er de stalen steigers wel voor lief nemen.

Eens op het Volkerak was er volgens mij van de voorspelde 8 knopen wind geen sprake. Ik mat zelfs 14 knopen. De reef, die ik net losgemaakt had, maakte ik weer vast.

Tegen 8u15 kon ik de sluis in, samen met een vrachtschip, en dat met wind pal achterop.  Als solo-zeiler vind ik dat toch 'sluisje doen 2.0'. Ik hield maar goed afstand. Die schroeven malen stevig bij vertrek.

Na de sluis wou mijn innerlijk stemmetje stoppen. Angst is nooit een goede raadgever, maar het was het feit dat het baaitje na de Volkeraksluis volzet was (nota bene o.a. twee Midgets), dat ik verder moest.

Was ik even blij dat ik de reef had laten zitten, in combinatie met kleine fok! Er kwam een bui voorbij en de vlagen tikten rond de 21 knopen.  Het was zeker geen rustig zeilweer.

Eens aan Middelharnis, mijn bestemming, begonnen de zenuwen flink te spelen.  Afmeren met veel wind geeft mij extra stress.

Uiteindelijk zag ik een groen bordje aan het begin van het kanaal. Effe vol gas achteruit (link bij veel wind op kop!) en dan gauw indraaien bij volgas (al even link bij beperkte ruimte).  Maar bon: ik lag!

Bleek nadien dat dit allemaal prive plaatsen zijn, maar ze zullen me niet wegsturen met deze wind, zei iemand in dat haventje.

Voorzieningen zijn er overigens niet, maar ben al blij dat ik beschut lig.

Tijdens het zeilen checkte ik de wierpot: leeg!  Hoe ik dat stomme probleem ooit opgelost krijg wordt steeds meer een raadsel.  Ik denk nu aan een nieuw deksel voor de, overigens nieuwe, waterpomp.

Na wat rust is het me overigens gelukt om eens te schilderen.  Een atelier aan boord, wie kan dat zeggen 😁

Nieuwe bestemming, zo dichtbij

 Ze gaven veel wind, en onweders.

Dat eerste was er zeker, de onweders bleven uit.

Omwille van de windrichting, en het tij, leek het me onzinnig om verder richting Goes te zeilen. Die bestemming zal voor later in mijn vakantie zijn.

Nu dan maar 'mee met de wind'.

Maar eerst solo uit die box geraken. Met dwarse wind, nooit simpel.

Dankzij de kikkers op de boot van mijn buur ( gisterenavond gevraagd of dat ok is, dat ik ze gebruik) kon ik net kort genoeg, tegen de wind in, uit de box.

Op de Oosterschelde mat ik wind tussen 16 en 23 knopen. Blij dat ik een reef stak, EN mijn kleine fok.

Ik denk dat ik aan rompsnelheid zat, aan de 'jimmies' van mijn roer te voelen.

In amper anderhalf uur lag ik al in de Krammersluis.  De sluiswachter deed bijzonder zijn best om te voorkomen dat ik aan de wachtsteiger moest afmeren.

Als enige in de sluis rond 9u 's morgens, zalig.

Hoe die schipper nog iets kan zien is me een raadsel

Het stuk op de volkerak was levendig te noemen. Slalom op fok alleen tussen de vrachtschepen, pal voor de wind (wat dan ook de reden was dat ik het grootzeil, in de luwte van de 'Noordplaat', gestreken had.)

Tegen 12u liep ik binnen in Dintelmond en meerde af aan de wachtsteiger die ik daar zag.

Dat bleek wsv De Dintel, en niet Waterkant, waar ik op mikte.

Ook goed op zich, maar hun stalen steigers noem ik toch 'rompvernielers'. Stalen hoeken zonder bescherming: Als solo-zeiler is dat bij veel wind niet echt een fijn gevoel.

Om aan mijn stappen te geraken heb ik na de middag een wandeling gedaan naar de AH in Dinteloord. In 30min te doen als je goed doorstapt.

De twee Kasteelbiertjes die ik daar kocht zullen me prima smaken!

Wat de wierpot betreft: bij aankomst weeral zo goed als leeg. Daar word ik alsmaar nukkiger om 😨

Sint-Annaland

 Vandaag wou ik in St. Annaland gzraken, temeer om wat inkopen te kunnen doen, en drinkwater in te slaan.

Best vergrok ik erg vroeg, de windrichring zou me dan nog wat gunstig zijn.

Rond 6u lag ik al in de Volkeraksluis, en Warempel: ik kon het ganse Volkerak uit zeilen tot aan de Krammersluis.

De Krammersluis ging vrijwel meteen open, ik hoefde niet te wachten.

Twee boten voor me bleken geen zin te hebben om tot vooraan door te varen, ze legden zich vast halverwege.

Gelukkig was er niemand na mij en kon ik er nog bij.

Het tweede deel, tot in St.Annaland was op motor: wind op kop en die bleef maar toenemen.

Het afmeren in de box ging moeizaam en zonder hulp had het best moeilijk geweest deze Midget in zijn box te krijgen met pakweg a6 knopen zijwind.  In zijn achteruit, zo der paken vooraan zeer lastig.

Eens afgemeerd ging ik nog eens een 'wierpot-check' doen... wierpot weerom leeg!

Ten einde raad liep ik eens binnen bij de jachtwerf Mariteam en vroeg daar waar zij nog aan zouden kunnen denken: deksel van de waterpomp...  Bon, gelijk een nieuw deksel besteld, want de leut is daar al lang af...

Mijn bezoek aan Jumbo nadien was wat teleurstellend: voor vegans is een Jumbo een ware woestijn.

Vegan nasi bestaat nog steeds niet dus ging ik die maar zelf maken.

Recept is anders simpel (voor een 1-pits spiritusvuurtje)

- een hoeveelheid rijst koken, en evenopzij zetten

- tijdens het koken van de rijst een verse ui snijden (voor de perfectionisten zoams ik: klein en vierkant :-) )

- ui bakken in de wok, samzn met Garden Gourmet Filetstukjes - chicken style)

- erwtjes en worteltjes (uit bokaal weliswaar) toevoegen en de rijst.

- pili pili poeder erbij, beetje soja saus

- zaakje wat laten prutelen, al roerend.

Voila, nasi ready.

Tiengemeet

Ik kreeg het creatieve plan om eens een olieverfschilderijtje te gaan maken op eiland Tiengemeet.

Tegen 7u30 voer ik op motor naar de passantensteiger aan het eiland.

Zoals wel vaker maakte ik me al zorgen om in die smalle geul te gaan afmeren, maar het ging vlot. In zijn achteruit is een Midget misschien wel koppig, maar het ging weerom prima.

Gepakt en gezakt trok ik op pak, maar een succes werd het niet: ofwel geen mooi zicht, ofwel teveel wind,ofwel te heet in de zon.  Het schildersgerief ging weer aan boord en ik trok er te voet op uit naar het bezoekerscentrum en terug.

Na 11 jaar rondtoeren in deze regio vond ik het stilaan beschamend om nog steeds niet gewandeld te hebben op Tiengemeet.

Tegen twaalf uur voer ik weer uit, deze keer op zeil, en pikte een boei in het baaitje aan de Volkeraksluis.  Zoooo rustig hier... tot de scouts verscheen, maar toegegeven: hun capriolen met hun vletten zijn soms het bekijken waard.