Marifoon laten aanpassen voor VDES

 Het begon allemaal met het zoeken naar een expert die de marifoon kan her-programmeren ivm de gewijzigde marifoonkanalen.
Via een goede tip kwam ik terecht in Middelharnis, bij een zekere Brand.
Hij heeft een webpagina waar de modellen vermeld staan die geprogrammeerd kunnen worden, en de prijs daarvoor=
https://atis-brand.com/diensten/kanalen-aanpassen/

Helaas: mijn oudere M-Tech is niet herprogrammeerbaar (ATIS was bij dit toestel WEL aan te passen indien ik hem zou willen verkopen.)

Dus moest ik uitkijken naar een nieuwe marifoon.
Bij Vander velde Watersport in Herkingen kocht ik dan een Icom M330GE.
Ik vroeg voor alle zekerheid of deze dan al aangepast is, en dat bevestigden ze.
Deze vraag is niet onzinnig, want momenteel zijn nog 80% van de marifoons die verkocht worden NIET aangepast.

SWR hoger dan 3: niet ok

Nieuwe marifoon vraagt eigenlijk om toch ook maar eens een SWR-meting van de huidige antenne te doen.  Die is intussen 5 jaar oud.  Ik verwachtte geen problemen, maar eens nameten kan nooit kwaad...
Ik kon hiervoor een tester lenen in onze haven.
De meting was ontnuchterend:  de naald ging vlot in het rood.   Ongeveer naar 4,5.
De regel is, zo werd mij verteld, dat de waarde niet hoger dan 2 mag zijn.  Bon, dan is mijn antenne en kabel ook aan vervanging toe.
Eerste verdachte is de antenne zelf. Een goedkopere antenne die misschien wat inwatering heeft.
Tweede verdachte: de dek-stekker: die spullen zijn ook zeer gevoelig voor inwatering en corrosie.

De dek-stekker: liever niet gebruiken

Bij Visser Watersport kon ik een antenne aanschaffen die, zo werd mij nu geadviseerd, geen vaste kabel heeft. Op die manier kan je later, mocht het nodig zijn, enkel de antenne vervangen, en niet zoals nu de ganse zooi.

De dek-stekker sloopte ik ook, en verving ik met een huiddoorvoer.  Het is het beste om de verbinding tussen antenne en marifoon met één enkele kabel te doen. Elke onderbreking is een kandidaat voor problemen later.

Helemaal tevreden ben ik helaas nog niet: de SWR is nu 2,3.
Waarschijnlijk is het te wijten aan de solduur die ik nodig had om de stekkers op de nieuwe antennekabel te solderen.  Ik had niet het beste materiaal hiervoor aan boord.
Komend weekend eens opnieuw solderen.
In elk geval gaat de naald nu niet meer in het rood.

Oude antenne met mogelijk inwatering

Ankersteun: de onderdelen passen

Het gaat nog lukken.
Dik een jaar geleden had ik een ankersteun ontworpen en uitgetekend in 3D.
We weten wel dat De Kloet deze kan maken en plaatsen, maar logistiek was dat voor ons niet eenvoudig te realiseren: de boot moet er naartoe gebracht worden, moet er 3 a 4 dagen blijven, EN je kan er intussen niet op verblijven.

Aan de hand van dit 3D-ontwerp en de bijhorende assemblagetekeningen werden nu haast alle onderdelen gemaakt en geleverd.

Nu was het de zaak om een lasser te vinden die dit geheel wil lassen waar nodig.
Het ontwerp is zo gemaakt dat het geplaats kan worden zonder de mast te moeten strijken EN bovendien: hij is steeds wegneembaar en demonteerbaar.
Ook wilde ik een compacte ankersteun.

De lasser die ik gevonden heb zit in de watersportwereld, en meer nog: hij kent wel e.e.a. waardoor ik al meteen goede tips kreeg om de onderdelen te passen en de nodige aantekeningen te maken.

Hij maakt ook een systeem om dingy's makkelijk in en uit het water te halen en droog te 'stockeren', wat ik zeker een goede zaak vind, al was het maar omdat er een stuk minder antifouling nodig is.




https://www.bootconcepts.eu/

Online kan je een video over hun systeem bekijken=
https://www.dropbox.com/s/0dv01pmmz74f3ve/Bootconcepts%20-%20WohW%20Item%20-%20V2.mp4?dl=0

Er is ook Facebook pagina: Bootconconcepts

De onderdelen met hun markeringen en de assemblagetekeningen gaan nu hun kant op om te lassen.
Wellicht volgt er nog een blog over de plaatsing van de zelf ontworpen ankersteun.

Nieuwe batterij en batterijlader

 De batterij voor 'interieur en instrumenten' was een 100Ah  AGM batterij van het merk Beaut.
Prima batterij.
Monitoring gebeurt via een Pico One. (https://mymidget26.blogspot.com/2019/12/pico-one-aan-boord.html)
Nu was het probleem dat het wat oudere koelkastje nogal wat stroom verbruikt. Een nieuwe koelkast is een flinke investering en bovendien niet gemakkelijk om een passend model te vinden.
Oplossing is voorlopig om de batterij te 'vergroten'.
De nieuwe batterij is een 160Ah AGM Deep cycle.
Het idee hierachter is dat alle stroom dat via de zonnepaneeltjes gewonnen wordt overdag opgeslagen kan worden en zo de nacht overbrugd kan worden.

Een grotere batterij vraagt ook een andere batterijlader. De vorige van een Mastervolt 6A.
De nieuwe is een Victron 15A.
Deze lader heeft een aansluitsnoer met stekker.  Die stekker wou ik niet afknippen.
Uiteindelijk toch een goede plaats gevonden om het te monteren :-)

Flessenrekje in de 'koelbak'

In de 'koelbak van het keukentje aan boord is een flessenrek voorzien. Handig, maar de gaten zijn veel te groot, het geheel pakt teveel plaats in.
We gebruiken deze bak ook niet voor voedingswaren. Het is eigenlijk onze 'pottenbak' :-)
Ik heb het bestaande flessenrekje gesloopt. Dat viel redelijk goed mee, het zit blind genageld, nergens schroeven.
De bodem is wel een probleem, dat deel kreeg ik niet echt weg zonder grote schade aan te richten en heb ik dan maar laten zitten.

Met wat nieuw hout heb ik een flessenrekje op maat gemaakt.
Dit rekje is in omzeggens drie delen=
- een bodemplaatje met 3mm triplex, en een grenenhouten kader
- 4 pootjes
- een kader voor bovenaan.
Het geheel wordt zo in drie stappen geplaatst, simpelweg omdat je het niet in één geheel kan plaatsen.

De bodemplaat heb ik geschroefd met twee kleine schroefjes.
De pootjes en de bovenste kader gelijmd met TEC7.
Dit om het mogelijk te houden het ooit weer te verwijderen indien nodig.

Bodemplaat geschroefd

Pootjes en bovenste kader
gelijmd met TEC7

Nieuwe antennemast en radar reflector

Na mijn laatste avontuur vorig jaar, toen ik overvallen werd door dikke mist op de Oosterschelde, heb ik eens contact opgenomen met verschillende kennissen om hun visie te horen.

Eén van de punten was de radar reflector:  het 'buistype' is waardeloos, beter is dan de 'klassieke' aluminium kubus.
Zo vertelde een 'zeerot' me dat ze op een nacht arriveerden aan Kaap Verdië en op radar een ankerplek kozen.  Ze zagen hier en daar 'stippen' op hun radar.
De ochtend daarop zagen ze een pak meer boten, dan ze vermoed hadden op hun radar.

Ik voegde wat dat advies betreft meteen daad bij het woord.
De huidige antennemast was een RVS-buisje van 20mm diameter, beetje dun om er zo'n knoert van een reflector bij op te monteren.  Ik kocht me een dikkere RVS-buis en monteerde daar opnieuw de VHF antenne op.
In Willemstad kocht ik zo'n aluminium reflector, model 30cm.

Met behulp van aluminium strips kon ik deze dan monteren op de RVS-buis.

De volgende keer dat we de mast neerleggen, neem ik die buisreflector weg.

Die ene 'zeil'-dag in de mist werd ook nog de inspiratiebron voor een olieverf schilderijtje :-)

Nieuwe ruitjes in de buiskap

 De winterperiode is al ruim halfweg.
Dit is de eerste winter dat ik niet zo gek veel klussen te doen heb, en toegegeven: ik was tegen alle verwachtingen in het klussen even beu.

Maar op een moment, en beter vroeg dan laat, moet je er toch aan beginnen.
Eerste klus werd de buiskap: die ruitjes kregen vieze vlekken. Ze waren aan vernieuwing toe.
Eerst hadden we nog geprobeerd met een duur product uit de jachtwinkel, maar geloof me: dat is kwakzalverij en werkt voor geen meter.
Probleem, zo werd me verteld, is de UV-bescherming die langzaam aan van de ruitjes af geraakt door slijtage, schuren, vervuiling etc.  Eens die laag weg is helpt er geen enkel 'poedertje'.

Dus haalde ik er mijn handige vriendin bij en gingen we er nieuwe ruitjes in zetten.

Stap 1: knip een snede midden in het oude raampje

Kleef dubbelzijdige tape
over de randen
(langs binnen)

Kleef het nieuwe plastic
over het oude raampje heen
(Wij kozen nu voor de
"smoke" variant.)

Daarna kan je het nieuwe raampje vaststikken
(of laten stikken :-) )

Nieuwe raampje over het oude heen gestikt,
en mooi geknipt langs binnen.

Oude raampje er uit knippen
via de reeds voorziene opening

Resultaat

Duisternis en dikke mist...

 

Ik kreeg het idee om eens in het duister te gaan zeilen, of in het slechtste geval: varen.
Om er een goede tocht van te maken, zeilde ik daags ervoor naar de Roompotsluis en bleef er overnachten bij Gerrit, in zijn haventje aan de sluis.
Om alles goed voor te bereiden maakte ik een checklist voor vertrek, EN een 'roadmap' met alle boeien, hun lichtkarakters, onderlinge kompaskoersen, en uiteraard de benaming van elke boei.

Het was misschien een voorteken: de 'roadmap' sukkelde bij een windvlaag het water in...  Lang leve de pikhaak!

Behoorlijk vroeg vertrok ik, zo rond 3u40.
De eerste boei was nog een makkie, de tweede moest al gelijk op kompas.
De derde... ja, dat werd een vervelende, er hing een beetje nevel, maar OK, eens gevonden kon ik nog steeds de 'roadmap' volgen.
Het was intussen stikdonker, wat nevel en een heel mooie sterrenhemel.
Helaas is dat allemaal niet te fotograferen.
Dan zag ik een vreemd wit lichtje... is dat nu een reflector? Alleszins niks dat op mijn kaart staat...
Naarmate ik naderde bleek het een eenzame visser.

Ik naderde nu Zierikzee en ik weet intussen dat die noordoostzijde ondiep is, wegblijven dus.
Ik probeerde mijn 'roadmap' te volgen, van de laatste stuurboordboei, naar de 'Roompot', een veilig vaarwaterboei... chuck, de mist werd dikker en Post Wemeldinge zond er een waarschuwing voor uit.
Ik zag anders nog wel wat wit licht, maar geen 'amberkleurige' flikker... dju, wat nu...
Vooral wegblijven van die noordoost wal.

Ik moet dat wegblijven, in alle duister, wat overdreven hebben, en pech bovendien: er is daar GEEN ENKELE verlichte stuurboordboei.
Hopsa: wat ik ten allen tijde wou vermijden, gebeurde dus: vastgelopen.

Nu had ik sowieso deze toch bekeken in functie van enige veiligheid:  opkomend water.
Maar geloof me: vrijwel meteen ben je je oriëntatie kwijt. De opkomende mist droeg niks, niemendal, bij aan de situatie: een peiling om mijn positie te bepalen lukte helemaal niet.
Ik zag me al 6 uur 'pondekes' maken, op de zandbank.
Stomme is dat ik dacht dat ik op de noordoostzijde vastgelopen was, en niet op de Vuilbaard..; dus elk manoeuver dat ik daar in de volkomen duister probeerde, maakte het eigenlijk erger.

Op een bepaald moment kreeg ik de indruk dat de verlichte doorgang van de Zeelandbrug aan de zijde van de Colijnsplaat dichterbij was, dan die aan de zijde van Zierikzee.
Ik probeerde beide te peilen en zo mijn positie te bepalen.
Om zeker te zijn, probeerde ik ook via Google Maps even mijn positie te bepalen...
"O jee! Krek boven de Vuilbaard!"
Beste leek me nu om naar de zuidzijde van die Vuilbaard te geraken, en zo naar de Zeelandbrug te varen.

Dat lukte uiteindelijk en toen ik bijna aan de brug was, werd het licht, maar... ook zeer, lees: ZEER, mistig.
In een mum van tijd zag ik de brug niet meer en opnieuw waarschuwde Post Wemeldinge voor dichte mist.

Okee: ik hop van boei naar boei, met telkens een kompaskoers.
Zo geraakte ik vrij veilig de brug onderdoor en tot aan Keeten A.
Het klaarde wat op, er kwam wat wind, en gezien een Midget een zeilboot is, gingen de zeilen er op.
Lang duurde die pret niet helaas.  Aan bakboordboei KT14 kwam de mist weer opzetten. Het had bijna iets weg van een of andere horrorfilm.  Ik hoorde een vrachtschip, maar zag het niet.
Bon: kompaskoers naar KT16, zeilen neer en op motor verder...
Helaas: geen boei te zien op die koers, en erger nog: volgens de dieptemeter ben ik nu zeer zeker IN het vaarwater.
Met een redelijke vaart stuurde ik Noord, naar de bakboordwal en volgde de dieptemeter.
Toen doemde er een bakboordboei op: de KT12.
Ik ben dus door de stroming intussen twee boeien opgeschoven, IN het vaarwater.
Absoluut geen fijn gevoel.
Nu bleef ik maar op motor en hopte van boei naar boei met behulp van dieptemeter en kompas.

Uiteindelijk sukkelde ik zo tot aan Bruinisse, daar draaide ik af naar de Krammersluis.
Maar te vroeg gejuicht: alweer dichte mist.
Op koers 80 tufte ik langzaam aan naar de wal tot er een grote windmolen opdoemde.
Doordat ik daar al o zoveel keer gepasseerd was, kon ik de wal en positie meteen herkennen.
Ik vervolgde mijn weg naar de sluis, en zag een tegenligger, vrij vrolijk in zijn kuip aan het keuvelen... nou, ik hoop dat hij een fijnere tocht zal hebben.
Mijne is kant en klaar voor 'de boekskes' :-D

Na de sluis, waar ik als enige door ging, ging het wat beter. De zichtbaarheid was verbeterd zodat ik van boei tot boei verder kon.

Was me dat eens een avontuurtje!