Corona-cartoons...

Net toen Dobber vaarklaar was (op de navigatieverlichting na) deed België de grens met Nederland toe.
Dobber aan de ene kant, ik aan de andere.
Amper 65km zit er tussen, maar het zal snel blijken dat die 65km meer dan twee maand onoverbrugbaar zal zijn.
Na een maand kon ik het niet meer aanzien en begon ik met een open brief.

Op 13 april heb ik die geplaatst op avaaz.org.
Deze was gericht aan onze ministers=

https://secure.avaaz.org/nl/community_petitions/infowwsvbe_infovvwbe_kabinetdemirvlaanderenbe_kabi_toestemming_om_naar_hun_boot_te_kunnen_aub/details/

Veel antwoord kwam er niet op, waarna ik het probeerde via de watersportfederaties met een gelijkaardige e-mail (27 april 2020)Hierop kwam enkel een bemoedigende reactie van de federatie WWSV.

Intussen verspreidde ik deze berichten ook onder de media, waar helaas niemand ze oppikte.

Tijd voor een nieuwe stap, en dat werd mijn 'Corona cartoon reeks'.
Uiteindelijk 11 cartoons getekend, en deze ook vrij verspreid.

In aansluiting daarop, heb ik dan op 4 mei de Facebook groep 'Belgen met een boot in Nederland' gestart.
In geen week tijd ging de teller naar 300, nu zijn we de kaap van 700 leden gepasseerd.
In die groep staan al mijn mails die ik verzonden heb.

Ook de GEES, de Veiligheidsraad, heb ik gemaild, op 11 mei 2020, samen met de cartoons.

Mijn e-mail naar Minister De Crem is momenteel mijn laatste wapenfeit (17 mei 2020).

En ja hoor, eindelijk halen mijn efforts de media, en dat dankzij de hulp vanuit Nederland.Dankzij Jet Idskes kwam ons probleem dan toch op de website van Zeilen terecht:
https://www.zeilen.nl/nieuws/actueel/belgen-al-twee-maanden-niet-bij-eigen-boot-in-nederland-hoe-lang-gaat-dit-nog-duren/?fbclid=IwAR1hU7IxpHF0w07r6cIgaflbOXCmH0SD1uJkaLhhpXxbbQx6wOLmDc6Bygg

Na meer dan 2 maanden, wordt het tijd weer terug naar de boot te kunnen...

Mast weer rechtop

Het is gelukt: de mast staat weer rechtop.

Geen rolreef systeem meer, maar een gewone voorstag en een strijklijn.
En de fokkeval is nu bedienbaar vanuit de kuip.
Hiervoor heeft Laswerken De Fyn een tweede plaatje komen lassen op de mastvoet.

Het rechtop zetten van de mast ging niet van het leien dakje.
Ik had de vestaging opgemeten van midden oog tot einde terminal.  En dit 2x zodat ik zeker was dat mijn opmeting OK is.
Nu kan ik alleen maar zeggen dat dat in zoverre lukt als je stag nog mooi gaaf is.  Als er knikken in zitten kan je die stagen niet zover opspannen bij het meten dat die knik er uit is.
Het ongeluk wou dat ik nu net een topwant met knik gemeten had.
De voorstagen waren wat aan de korte kant.  Ik spreek dan op ocharme 1,5cm, maar dat was natuurlijk mijn eigen schuld.
De voorstag was zelfs 7cm te kort.  Maar dit had ik ergens wel verwacht.  Het was voor mij onmogelijk om daar een exacte meting te doen.

Maar beide problemen zijn opgelost.
Na mijn mail van CS.Rigging kreeg ik een telefoon van Lars en bespraken we de oplossingen.
Mijn 'scenario' om het topwant aan te pakken was prima.
De mast stond namelijk al rechtop, met nogal veel spanning op het topwant, omdat die kabels zo kort waren en ik toch 10mm terminal in de spanner wou hebben.

Stap één was om de twee vallen naar de beugels van het topwant te brengen, en op te spannen.
Stap twee: Ik vreesde dat op een moment de terminal uit de spanner zou schieten, als een ongeleid projectiel.  Dus deed ik wat tape rond de val en de spanner
Stap drie: de spanners om beurten een paar mm lossen. 
De spanning nam gelukkig zover af dat uiteindelijk alles rustig gebeurde.
Ik heb dan tussen de spanner en de beugels een D-sluiting geplaatst waardoor ik nu 1,5cm extra schroefdraad in de spanner heb.

De voorstag wou ik oplossen met een trimplaatje, maar die waren niet zo gauw meer te vinden.  Het werd een prijzige D-sluiting waarvan CS.Rigging overigens liet weten dat die ontzettend sterk zijn.






Halstarrig als ik ben wil ik de fokkeval en de strijklijn aan dezelfde zijde hebben.
De oude omleidblokjes aan de zeereling heb ik daarom verplaatst, en een nieuwe kleine kikker  geplaatst.
De omleidblokjes staan ook op hoogte zodat deze strijklijn niet in de buurt van de middenkikker komt.  Vaak lag die lijn van de vroegere rolfok in de weg als je snel die kikker wou gebruiken.



Nu is Dobber zo goed als vaarklaar.
Volgende probleem: de navigatieverlichting doet het niet.
Voor zover ik kan nagaan, ligt het aan de stekkers aan de mastvoet.

Nazicht verstaging: auch!

Ik ben een zeiler van de oude stempel zeg maar.
Een rolfok boeit me eigenlijk niet zo.

Als solo zeiler wil ik snel van zeil kunnen wisselen. het is immers een feit dat de zo gezegde 'rolreefsystemen' eigenlijk opgewaardeerde rolfok-systemen zijn, niet meer, niet minder.
Een voorzeil reven met zo'n rolfok-systeem is niet bepaald goed voor uw onder-, en achterlijk.
Maar de grootste reden is vooral de zeilwissel. Als de wind toeneemt en ik wil de genua vervangen, moet ik die eerst helemaal afrollen, dan strijken. Dat is knap lastig, als ik op de Oosterschelde tussen de vrachtschepen zit bijvoorbeeld.
Het weer is de laatste tijd ook veel minder bestendig, waardoor een zeilwissel geen zeldzaam gebeuren is.

In mijn haven zijn er zelfs die twee parallele voorstagen hebben: erg veilig en handig: je kan de twee favoriete voorzeilen ter gelijkertijd klaarleggen.

Nee, geef mij maar een rolfok.
Om dit klaar te spelen zette ik eerst de Furlex te koop. Immers, niet iedereen deelt mijn mening. Er zijn gegadigden genoeg :-)
Tweede stap is de mast neerleggen, de Furlex afkoppelen en de voorstag meten.
Die meet, voor een Midget 26 een 991cm van center oog aan de mast tot center oog van het beslag op de neus aan de boeg.
Omdat de mast dan toch plat lag, kon ik meteen de rest van de verstaging opmeten en nakijken.
Telkens gemeten van center oog tot aan einde terminal (dus zonder spanner) hebben we volgende afmetingen:
Hoofdwant fwd (met gaffel)= 480cm

Hoofdwant aft= 542cm

Topwant= 888cm

Bakstag= 1046cm

Ik had reeds prijs gevraagd aan een paar tuigers, voor een nieuwe voorstag.
CS.RIGGING uit Zaandam was de meest interessante. Ze gaven ook vlot meer info.
Toen ik vroeg waarop ik moet letten bij nazicht van mijn tuigage kreeg ik alvast volgende punten:

• Openstaande kabels
• Knik in de kabels
• Scheuren in de terminals
• Roestvorming
• Draad van de spanners

Tja, dat zag er toch niet meer zo optimaal uit, die verstaging.  Wellicht is het nog de originele uit 1986.  Die heeft zijn tijd wel gehad.
Ook mijn verzekering zal vast niet vrolijk worden van een oude verstaging. De meeste verzekeringen verwachten zelfs dat je deze om de TIEN jaar vervangt...

Er zat niet veel anders op dan weer contact opnemen met CS.RIGGING voor een nieuwe offerte. Ditmaal voor alle kabels.
Ik mocht foto's doorsturen van onze spanners, zodat ze konden kijken of daar iets aan te zien was.

Zowel CS.RIGGING als ikzelf waren van mening dat die spanners nog wel te hergebruiken zijn.

Meevaller.

Deze nieuwe kabels zijn nu in de maak bij CS.RIGGING en worden straks naar ons opgestuurd.

Wordt dus zeker vervolgd.

Spanners zijn nog OK. Geen schade aan de schroefdraad

Knik in de kabel: niet OK

Openstaande draden: niet OK

Openstaande draden en knik in de kabel: niet OK

Knik in de kabel: niet OK

Een olielamp ombouwen tot LED-verlichting

De oude olielamp

De, overigens mooie, tafellamp van een Midget is zeer typerend.  Maar helaas is de onze behoorlijk gebarsten.

Nu had ik reeds een poos een oude olielamp staan, en kreeg die niet voor een deftige prijs verkocht.

Uiteindelijk kwamen we op het idee om deze om te bouwen en te gebruiken als vervanging van de originele tafellamp.






Beetje creatief wezen was wel aan de orde: de sokkel op de mastvoet moet nu passen op de olielamp.
In de olielamp moest een LED-lampje komen.

Glas mat maken met een spuitbus

Restte er nog wat koper-poetswerk, en het glas 'mat' maken met frost-spuitbus.
Door dieze ingreep gaat het kleine LEDje meer licht geven, het licht wordt beter verspreid.

Sokkeltje aanpassen

Bedrading voor de LED-lamp

LED-lamp op zijn plaats (met TEC7)

Mooi gepoetst

Houder en sokkel klaar om terug te plaatsen

Glas mooi mat

Betere lichtspreiding door mat glas

Een beetje meer aanrecht

Een Midget 26 is echt goed uitgekiend.  Niet veel verloren ruimte.
Maar het aanrecht is ons wat te klein.  Ik dacht er eerst over om een soort wegklapbaar stukje aanrecht toe te voegen, naast het spoelbakje, maar uiteindelijk kwam ik op een gemakkelijker idee: het spoelbakje afdekken als je het niet nodig hebt :-)

Met wat 8mm multiplex maakte ik twee plankjes: het ene past nog net in het spoelbakje, het andere dekt het mooi af.
Daarna samenkleven, en de randen insmeren met watervaste houtlijm.
Nog 3 laagjes verf op waterbasis, en klaar.

Het maakt het aanrecht meteen een stukje groter :-)

Pico One = problem solving :-)

De installatie van de Pico One ging als een fluitje van een cent, maar nadien doken er toch wat problemen op:  de thermometer gaf een onrealistische waarde, en ook de brandstofmeter sloeg de bal mis.

Verschillende keren de toegewezen poorten nagekeken, en naar VDO gemaild ivm de weerstandsmeter in de tank, ...  maar niets hielp.  De thermometer gaf steeds 108°C aan.  Als dat zou kloppen was ik al lang steendood.
En de gemeten weerstand op de brandstofmeter is in de PicoOne zo'n slordige 23.000 Ohm...
Ook bij Sailspecials konden ze niet meteen de fout vinden.

Maar gisteren bedacht ik plots de oplossing.  Via Sailspecials vroeg Simarine, de fabrikant van de Pico One, om de bedrading van de thermometer en de brandstofmeter in de shunt van plaats te wisselen.  Dat heb ik dan gedaan, waarna ik dan in de PicoOne zelf de poorten voor deze twee items aanpaste.
Maar wat als er nu eens een fout zit in de programmatie zelf? Wat als de poortnummers fout zijn?
En ja hoor, de thermometer zit in de shunt in poort R1. Als ik deze in de PicoOne dan toewijs aan poort 2... meet hij correct de temperatuur, en geen 108°C  :-)
Probleem opgelost!




De brandstofmeters in de Midget zijn van het type 0 tot 190 Ohm volgens VDO in de VS, en ze mailden me dat 0 Ohm= vol.
Nou, dat laatste klopt niet.  190 Ohm=vol en wellicht is 0 Ohm=leeg.
Bij dit hele verhaal hielp ik ook iemand met een PicoOne op een Midget 31.
Ook daar is de brandstofmeter eentje van 0 tot 190 Ohm.
Volgens zijn manual van de boot is de brandstoftank bij een Midget 31 zo'n 100 liter inhoud...
dat klopt niet.  We hebben de tank opgemeten en het volume uitgerekend=  76 liter max.
De tank van een Midget 26 zou 60 liter zijn, maar er kan volgens onze berekening 68 liter in  :-)

Pico One aan boord :-)

Hoe fijn zou het niet zijn om met één toestel de toestand van beide batterijen te monitoren, en tevens de inhoud van je brandstoftank.
Wat eerst bedoeld was als een 'folieke', werd uiteindelijk toch werkelijkheid: ik kocht bij Sailspecials een Pico One, met bijhorende shunt.
Het was een actiepakket: de Pico +1, samen met Shunt SC302T.

Shunt SC302T

Aansluiten viel nog wel goed mee, al moest er eerst een en ander verwijderd worden: de huidige voltmeter, de ampere-meter en de brandstofmeter.
Om geen nodeloze bedrading te moeten plaatsen tekende ik eerst, thuis, een schema zodat eventuele reeds aanwezige draden hergebruikt konden worden.
De opzet van Simarine (=fabrikant van het gebeuren) heeft dat goed gezien: de Shunt monteer je vlakbij de batterijen en brandstoftank. Er loopt enkel een datakabel van de shunt naar de display.
Nu is een Midget 26 een dankbare boot voor dergelijke zaken: je kan redelijk goed overal bij. Kabels bijplaatsen of aanpassen is geen onmogelijke klus.
Ik plaatste de Shunt tegen het schot van het batterij-vak. Eerst leek het me wel handig om de Shunt IN het batterijvak te plaatsen, maar uiteindelijk leek het me veiliger, deze uit dat vak te houden, vooral voor de datakabel.

Jammer van de bestaande openingen

Zo'n 4 uur later kwam er leven in de display.
Eerste boodschap: "No devices".... Chuck, wat is er fout?  Alles nog eens nalopen, overal checken of er geen losse verbindingen zijn... niets fouts te vinden.
"Hoe kan dat nou?".
Misschien toch maar eens de handleiding lezen :-D
En ja hoor: bij het opstarten hoort deze boodschap te verschijnen :-P



Zonder handleiding is het toch wel wat ingewikkeld denk ik: je moet de batterijen programmeren in het display: naam geven, bepalen op welke poort je ze aangesloten hebt, hun capaciteit, etc.
Ook vraagt de display naar extra gegevens zoals de waarden C20 en C10 van je batterijen.

Ook de brandstofmeter moet je 'programmeren', maar dat is lastiger: je moet minstens twee calibratiepunten ingeven.  Nu heb ik de huidige meter in de tank aangesloten, eentje van het weerstandstype. Dat hoort te werken, maar ik heb geen technische gegevens van deze meter. Enkel het merk weet ik: VDO.

VDO capaciteitsmeter in de
brandstoftank
kan hergebruikt worden

Een serie-nummer staat er niet op, al zijn er verschillende cijfers leesbaar.
Ik vermoed dat het een weerstand is van 0 tot 90 Ohm, waarbij 90 Ohm=vol is.
Een zoektocht op internet leverde weinig op.  Enige dat ik momenteel kon doen, is naar VDO in Nederland mailen.