Vroege vogel :-)

Na een week vriestemperaturen zette de dooi weer in. Niet alleen aangenamer om de baan op te moeten, maar ook een 'stil alarm' voor eventuele kapot gevroren afsluiters en gescheurde slangen.
Tijd dus om naar de boot te rijden en een controle uit te voeren.

Zo'n vriesperiode is toch niet zo goed voor mijn nachtrust. Toen ik zo'n 7 jaar geleden mijn eerste jachtje had, droomde ik de engste doembeelden van een gebarsten afsluiter, tot en met vissen in de boot  :-D
Nu ik al wat meer ervaring heb met boten, zijn die dromen verleden tijd, maar er is toch steeds een sluimerende alertheid.

Net toen ik me ging klaarmaken om naar de boot te vertrekken, deed Herbert op Radio Nostalgie een oproep voor de 'vroege vogel van de week'.
Ik stuur geregeld een smsje naar Nostalgie en dacht, "waarom niet, ik ben nu toch een ochtendmens, dus mag het wel.".
En ja hoor, daar ging de telefoon.  Ik deed een korte babbel met Herbert, en kreeg de titel 'Vroege vogel van de week' toegewezen.
Op de vraag of ik dan even een selfie wil maken in de haven, zei ik geen 'nee'.


Eens in de haven, en na een "selfie-sessie" checkte ik de boot.  Alles dik in orde.
Ik had ook de zelf gemaakte loopplank mee.  Deze zou het wat makkelijker moeten maken om onze 'Maxx' aan- en van boord te krijgen. Onze engelse bulldog weegt intussen immers een kleine 24kg, en dan is een grote stap naar het zwemtrapje stilaan een 'linke stap'.

Herbert - radio Nostalgie - toch wel mijn favoriete presentator :-)

Nieuw winterdekzeil

Het winterdekzeil dat bij onze Dobber zat, was tot op de draad versleten.
Bovendien dekte het maar een deel van de kajuitopbouw af, niet de hele lengte van de giek werd benut.

Ik heb dan maar een opmeting gedaan voor een nieuw zeil.  Niet altijd eenvoudig, soms moet je een afmeting wat gokken, maar mijn ervaring leerde me al dat ik zo nipt meet, dat ik er steeds enkele cm moet aftrekken om nog ruimte te hebben voor de knopen in de touwtjes  :-D
Dit dekzeil liet ik dan maken bij een zeilmakerij in de buurt, zowat mijn vaste leverancier voor dekzeiltjes.
Ditmaal heb ik wit zeildoek genomen met een grammage van 500 per m2.  Dat is iets lichtere kwaliteit dan ik gewoonlijk neem, maar mijn inziens ruim sterk genoeg.
Ze hebben het zeil netjes geleverd met inox ogen en alles mooi omzoomd.


Wie geinteresseerd is in de maattekening die ik er van gemaakt heb, kan dat downloaden in PDF.
(Overigens heb ik ook een maattekening van deze 'wintertent' voor de Midget 31.  Ook deze is in PDF beschikbaar.)

De giek hangt op de hoogst mogelijke stand.  Eerst wou ik het dekzeil zo laag mogelijk, maar dan moet je tijdens het klussen in de winter echt naar binnen kruipen, en dat is dan weer lastig.
Het zeil is nu geknoopt, telkens op de kruispunten tussen de scepters en de middelste kabel van de zeereling.  Als je de giek toch lager wil, kan dat door telkens het zeil te knopen aan de scepterpotten zelf.  Flexibel genoeg dus :-)

Nu is de kuip beter afgedekt, en blijft ons teakhout mooi.
Bovendien, doordat het nu een wit dekzeil is, komt er net wat meer licht door.  Best wel handig bij het klussen :-D


NOTA: Zeilmakerij Knuysen, die het winterzeil leverde, doet geen zeilen meer voor boten.

Nieuwe spiegel en een onverwachte uitdaging

Tussen kerst en nieuw, en bij uitbreiding ook de feestdagen zelf, zijn voor mij ideaal om aan de boot te gaan klussen.
Maar dit jaar kwam er nog een mooie uitdaging bij: een tochtje met een Midget 31.  Die lag in Scharendijke en moest naar onze haven over gevaren worden. Zo'n kans laat geen enkele Midget-liefhebber liggen :-)

Om logistieke redenen besloot ik om de avond ervoor aan boord van onze Dobber te blijven slapen.  De kou viel wel mee, en zo kon ik meteen nog wat bezig zijn met mijn winter-hobby: klussen  :-D

Thuis had ik al wat voorbereidingen gedaan:
- een nieuwe spiegel gemaakt voor de sanitaire cel, voorzien van nieuwe LED verlichting
- een dienblad dat mooi boven het kookvuur past
- een handdoek hanger voor onder de spiegel
Nu kon alles mooi op zijn plaats gemonteerd worden.

Na de klussen werd ik uitgenodigd voor een vroegtijdige oudjaarsdrink aan boord van kennissen in de haven.  Maar na de drink liep het even mis: mijn benen bleken net iets te kort voor een klein sprongetje naar de wal.  Ik schoof uit, viel achterover, donderde naar beneden op hun hek-platform en belandde met één been in het water.
Tja... dat is een kleine handicap voor morgen.
Nog een geluk dat ik niet helemaal in het water belandde.

Daags erna had mijn knie andere plannen dan mijn hoofd. Maar uiteindelijk zette ik door en ging ik toch mee met de Midget 31.  We hadden er nu net zoveel voor gepland, dan ik die mooie boot absoluut mee wou over varen.
De weergoden waren ons heel goed gezind, we konden geen betere moment kiezen.



Nu ligt deze Midget 31 ook in onze haven, geweldig toch?

Dienblad dat netjes boven het spiritusvuur past

Spiegel (naar het model uit een
oldtimer Otten-caravan)
De elektrische aansluiting moet nog aangepast worden.

Handdoekhanger

Bijzonder kalm en mooi op de grevelingen

Drinkwater aan boord?

Onze Midget heeft een watertank van 200 liter. Niet fout.
Dit voor drinkwater, nou ja: water... want als ik de waterslangen zo bekijk, wil geen mens daar nog van drinken.  Een de toestand van de watertank zelf is ook niet echt uitnodigend om er een fris glas water mee te vullen.

Groen in de waterslang!

Het wastafeltje in het sanitair hadden we al verwijderd, en ook de bijhorende waterslang.
Het spoeltafeltje aan het keukenblokje houden we wel, en ook de kraan.
Maar helaas kreeg ik die niet meer hersteld.  Ze lekte nog net niet, en normaliter is dat maar een kwestie van een nieuw rubber ringetje, maar de kraankop was met veel moeite los te krijgen.

Nieuw kraantje.
Onder het voetje een grijze dichtingsrubber
van 5mm dikte

Uiteindelijk kozen we dan maar voor een nieuwe kraan, die we vonden bij Brico.

De waterslang hier naartoe heb ik ook vervangen. maar hiermee kan je maar beter opletten bij een Midget: deze slang gaat onder een kastje door, en het vloertje van dit kastje kan je niet verwijderen, dus als je de oude en de nieuwe slang aan elkaar kleeft om ze er onderdoor te trekken, zit dat maar best heel goed vast.

Rest mij nog het reinigen van de watertank... daar moet ik nog even over nadenken hoe ik die klus ga klaren.

Voetje van de nieuwe kraan is net wat te groot

Nieuwe waterslang, en meteen ook de juiste lengte.
De oude slang had hier een knik.

Nieuwe kajuitdeur

Het zou een simpele klus worden, maar uiteindelijk kostte me het een pak meer tijd: een nieuw deurtje maken.
De problemen begonnen toen ik met dezelfde epoxy als deze voor de helmstok, ook de multiplex voor het 'zomerdeurtje' ging behandelen.

Help! Visogen!

De epoxy kreeg visogen. (Meer over dit fenomeen in mijn post de helmstok)
Uiteindelijk kreeg dit deurtje 4 lagen epoxy.

Getinte vernis in meerdere lagen om
de juiste houtkleur te bekomen

Na twee lagen getinte vernis, om dezelfde kleur te bekomen als het teakhout aan de inkom, ging ik het deurtje nog eens passen...  Chuck: de boog bovenaan is net wat te hoog.
Thuis dan maar de boog aangepast, en het deurtje opnieuw gevernist.
Maar ook het slotje moest nu aangepast worden.  De afstand tussen het luik en dit slotje was nu ruim 16mm kleiner.




In elk geval is het deurtje nu echt geslaagd:
het ronde roostertje past perfect bij de twee ronde raampjes :-)

Visoog-effect door 'vervuilde' epoxy

Schuren tot de epoxylagen
weer glad zijn

Bonk erop:
kleur goed, en het ronde roostertje past perfect bij de ronde raampjes.

De kuiptafel

Deze tafel schreeuwt om wat vernis :-)

Zo'n Midget is standaard uitgerust met een leuke kuiptafel.
Maar de 'poot' van die tafel maakte het toch wel lastig om ze steeds naar buiten te krijgen, en weer naar binnen.
Na veel zoeken en denken kwam mijn vriendin met een leuk idee:
de stok van een schuurborstel :-)

Niet fout, als ik het moeilijk om de stok op de juiste lengte in te korten, en al even lastig om de 'sokkel' op de tafel te plaatsen, alweer op de juiste afstand.

Na een laag 'teak'-vernis, en twee lagen gewone vernis, ziet de tafel er weer als nieuw uit.

 De lade in het keukenmeubel kreeg ook een aanpassing: in plaats van één ruime lade, kreeg ze nu een vakwerk zodat het bestek niet meer door elkaar rammelt.

Tafel weer op zijn plaats
om de tafelpoot te passen.

De stok van een schuurborstel:
zo zit de poot stevig aan het tafelblad
en blijft hij toch nog wegneembaar

Project helmstok

De helmstok: voor mij toch het naamkaartje van de boot :-)

De helmstok van onze Midget was vol groeven, afbladderende vernis, ruw.  Dat kan beter.
Eerst goed afgeschuurd, en dan epoxy er op.  Moeilijk is dat niet... maar daar mispakte ik me deze keer.  De epoxy kreeg visogen.  De helmstok van onze vorige boot ging nochtans perfect, maar nu lukte het niet .

Opnieuw afgeschuurd en weer epoxy er op... alweer visogen.
Normaliter krijg je dit door te slecht ontvetten, maar nu was ik er zeker van dat er goed ontvet werd.
Ik belde dan eens met de fabrikant van de epoxy en kreeg een passende oorzaak: de epoxy, die nu 5 jaar oud is, zit in blauwe kannetjes die uiteindelijk reageren met de epoxy.  De epoxy is dus, voor afwerking waar een glad oppervlak vereist is, niet meer bruikbaar.
Jammer...
Dan maar nieuwe epoxy en een derde laag er op.
Ook deze reageerde nog met hier en daar een visoog. Wellicht door 'vervuiling' in de vorige lagen.
Zo kreeg de helmstok dus 4 lagen.  Die rot nooit meer weg  :-D

Om de helmstok een mooie kleur te geven, ging er dan een laag vernis op met 'teak' kleur.
Hierna uiteindelijk nog eens 3 lagen vernis.
Nu is ie toch echt wel een juweeltje :-)

Een passende hoes uit PVC-doek

Zo'n juweeltje wil je beschermen, dus maakte ik nog een hoes uit PVC-doek.
Makkelijk zelf te lassen, hoewel... zo'n smalle koker heeft toch een behoorlijke moeilijkheidsgraad.

De roerkoning zonder helmstok

Gek: op de helmstok zat nog een los stukje teak opgeschroefd

Ruw, wat groenuitslag, en vol groeven:
deze helmstok schreeuwde om aandacht :-)

Nu is hij mooi glad, goed behandeld met epoxy, en mooie kleur