Knop van de Eberspacher kachel afgebroken

 Soms komt het goed uit dat ik een 3D-technisch tekenaar ben :-D
Niet zozeer voor mezelf deze keer, maar voor de eigenaar van een Midget 31.

Zijn bedieningsknop van zijn Eberspacher verwarming brak af.
Die bleek al eens gelijmd te zijn, maar iedereen weet dat dat niet nog eens te lijmen valt.

Om hem uit de nood te helpen heb ik de knop uitgetekend in 3D, in mijn Autocad, en er een STL-bestand van gemaakt.
Bijzonder handig is alvast dat we het oude model nog hebben om het op te meten en te bekijken tijdens het uittekenen.

Nu nog laten printen in 3D, en zijn verwarming kan weer aangeschakeld worden :-)

De 'ribbeltjes' heb ik iets
meer uitgesproken gemaakt

Ai! Het droogpak is beschadigd!

Een (hele) poos geleden kwam er iemand van de nutsmaatschappij de gasmeter vervangen.
Naast die gasmeter hing mijn droogpak.
Hoe die man die meter ging vervangen wist ik niet, maar ik ging er wel van uit dat, als dit pak in de weg zou hangen, hij me zou vragen het te verwijderen.
Er werd niks gevraagd... wel sloeg die man er in om los door de muur te boren en zo de grote spiegel in de inkomhal aan diggelen te helpen.
"Oei, ik wist niet dat die Ytong-muurtjes zo dun zijn...".
En geloof het of niet, met dezelfde kracht boorde hij een tweede gat, en er dus nog eens helemaal door.

Intussen hing mijn droogpak daar nog, en er werd nog steeds niets gevraagd...
Een uurtje later droop de technieker af, zonder ook maar iets te melden.

Maanden later nam ik het droogpak van de haak en bekeek het, vooral om te zien of er geen spinnen in huisden. En wat zie ik?  Twee gaten in de latex voeten. De gaten zijn zo te zien ontstaan door iets heet, de latex is gesmolten.
Chuck, hoe herstel je zoiets?
Op internet, en via e-mail, leerde ik al vrij snel twee zaken:
- de voeten zijn niet vervangbaar
- de fabrikant van het droogpak, Crewsaver, heeft geen 'spare parts' en geen hersteldienst
- de fabrikant geeft enkel mee dat ik kan proberen het te herstellen (zonder enige richtlijn) op eigen risico

OK, dan zal ik maar zelf iets moeten verzinnen.

Ik zocht naar latex lijm op internet en naar een stukje zwarte latex.
Zo kwam ik uit op een website waar je niet meteen aan zou denken, als het om latex voeten van een droogpak gaat: http://latexkledingrepareren.nl/Hoe-kun-je-zelf-latex-kleding-repareren/
Daarnaast kreeg ik de tip mee om alvast zowel langs buiten als langs binnen een 'patch' te kleven.

Bij deze website bestelde ik een strook zwarte latex met 0,7mm dikte, een potje sterke latexlijm, en een aandrukrolletje.
Twee dagen later ontving ik het pakketje en waagde me er aan.

In de doos zat een handleiding, maar beknopter dan deze op de website zelf.
Eerst reinigde ik de latex voeten met warm water.  Het afwasmiddel liet ik achterwege, zo smerig zijn ze niet.
Ik sneed dan enkele patches op maat, met flink afgeronde hoeken.
Ook knipte ik de beschadigde zone uit, zodat het een zuivere opening werd.

Daarna 'ontvetten/voorbereiden' met cellulose thinner. Dat goedje maakt je na een poos absoluut duizelig, best als het kan in open lucht doen, en niet zoals ik in je kantoortje.
De latex krult op, en ook je 'patch'.  Die patch krult zo fel op dat ze soms helemaal opgerold is.

Eens de plekken droog zijn, kan de latex lijm er op, met een kwastje.

Opnieuw krult de latex op. Bij de 'patches' is het opletten, als die helemaal oprollen kleven ze aan zichzelf...

De lijm moet handdroog zijn. Dan kan de patch er op, maar opgelet: daar waar de patch de latex voet raakte, kleefde hij meteen. Herpositioneren is onmogelijk. Verwacht geen mooi uitgelijnde herstelling want dat lukt je niet.  jammer dat mijn herstelling niet zo netjes is, maar de opening is wel weer toe.

Bij het gaatje in de hiel ging het ook niet goed: de 'patch' moest in een hoek gekleefd worden en ook hier raakte de patch zichzelf in de hoeken waardoor er een naad ontstond.  Die heb ik kortgeknipt, maar weg is de naad niet.

Nadien trok ik de beide voeten binnenstebuiten en deed de herstelling nog eens over.
Bij de hiel zorgde ik er voor dat de naden niet op dezelfde plek zitten.

Getest heb ik het pak nog niet, maar de gaten zijn wel dicht.  De verlijming lijkt me sterk.
Binnenkort eerst eens uittesten voor ik er 100% vertrouwen in heb.
Ik ga alvast neopreen zeillaarzen bestellen die wat te groot zijn, zodat deze latex voeten nog eens goed ingesloten zitten.

Uit winterslaap: houten strips weer in de olie

 De boot komt stilaan uit winterslaap.  Het winterdekzeil is er af, en dan komt steevast weer de moment om de handgrepen en houten strips in de olie te zetten.

Sommigen laten het zo, sommigen zetten er telkens de hogedruk reiniger op, en sommigen zetten ze in de olie.
Ik doe het laatste:  lastige klus, maar wel mooi, en ik ga er van uit dat het hout zo wat langer mee gaat.
Ik ben er immers achter gekomen dat deze strips van binnenuit vastgeschroefd werden en je er langs geen kanten aan kan, als je ze ooit wil vervangen.  Het is dus zaak om ze zo lang mogelijk goed te houden.
Het was een lek boven het kastje voor het keukenblokje dat dit aan het licht bracht.

Eerst alles weer eens afplakken.  Die olie 'spettert' behoorlijk, en de vlekken zijn nauwelijks weg te krijgen.

Dan twee lagen olie met een tussenpauze van max. 30min.  Nu is die 30 minuten krek de tijd dat ik nodig heb om één kant met een klein borsteltje in de olie te zetten, ik kon er dus gelijk een tweede keer over.

Eindresultaat is wel fijn om zien :-)

Omdat er in de naad tussen de sierstrips en de gelcoat hier en daar quasi 'moestuintjes' ontstaan heb ik deze keer de bovenzijde afgekit met transparante TEC7.

Antislip op de trap

Bij wat golfslag is de trap aan de kajuitingang wel eens wat link.
Onze bulldog naar beneden dragen via die trap is dat zeker ook.
Reden?  De antislip is geen antislip meer :-D

De grote vraag was allereerst: hoe is die bestaande antislip vastgekleefd aan de traptredes? Of is die misschien zelfs ingefreesd?
Nu we lid zijn van de Midgetclub, had ik ook toegang tot de WhatsApp-groep en vernam daar dat er inderdaad Midget 26's zijn waarbij de antislip ingefreesd zit.
Het werd een kwestie van: "Begin er aan, we zien wel!"
Goed nieuws:  ik wurmde voorzichtig een plamuurmes 'onder' de bestaande antislip en die kwam wonderbaarlijk vrij gemakkelijk los.  Hij zit vastgekleefd met contactlijm.

Ik nam de twee losse tredes mee naar huis om ze daar aan te pakken.
Op de Workmate kon ik de antislip strips er af halen en met een plamuurmes proper maken.

Daarna ging er antislip-tape op van Tesa. Daar had ik al ervaring mee toen ik een nieuwe trap gemaakt had voor onze FS22 en later de FS26.

De twee andere 'tredes' moest ik aan boord fiksen.
Bij eentje ging het verwijderen van de lijm zeer stroef. Gelukkig loste de lijmrestant makkelijk met aceton.
Voor de onderste trede heb ik de tape wat 'op maat' geknipt zodat hij de vorm van de oude strip volgde.

Nu zit er op elke trede nieuwe anti-slip, en het ziet er nog mooi uit ook :-)

Het gaat dooien!

-8°C onderweg

Na een flinke vorstperiode kwam eindelijk de dooi.
En op zo'n moment wil ik aan boord zijn.
's Morgens vroeg reed ik reeds naar de haven. -8°C in de auto, dat is behoorlijk fris.
Bij aankomst was de haven nog steeds voorzien van een dikke laag sneeuw.

In de batterijbak ook vorst

Aan boord was het -5,6°C. En in de bak van de batterij ook vorst: -0,6°C.
Ik zette een elektrisch vuurtje aan, en ging gewapend met een zaklamp allereerst de afsluiters en motor goed bekijken.  geen scheurtjes te zien.
Zou ook niet mogen omdat ze allebei vol antivries zitten.
Ook het motorblok leek me OK.  De wierpot en koelcircuit zit ook vol antivries.

Op zo'n moment ben ik erg blij dat ik de pomp-WC verwijderd heb, en de lavabo.  Dat zijn meteen een paar afsluiters minder die kunnen bevriezen.

Vanaf 10 a 11u zou de dooi intreden.
Tegen dan had ik de kajuit toch verwarmd gekregen tot 4°C.
Nog eens een controleronde en intussen alle sneeuw uit de kuip verwijderd.
Smeltwater kruipt waar het niet gaan kan, en dat kon ik zo al voor een groot stuk vermijden.
Het was nog te gevaarlijk aan dek, de sneeuw op de voorplecht liet ik maar liggen.

Dooi in de batterijbak :-)

Een beetje later werd de temperatuur in de batterijbak positief.
Dan zijn de afsluiters vast ook positief qua temperatuur.

Ik kon met een gerust hart naar huis rijden nu.  Door de corona-maatregelen had ik een 'Verklaring op eer' op zak, en leek me dit een meer dan geldige reden om even de grens over te steken.

Enkele jaren geleden, toen we nog eens zo'n winter hadden, heb ik een bolafsluiter gevuld met water en dan buiten gelegd om te zien of deze zou scheuren.
Het ijs in de kogel vond toen zijn weg via de rubber dichting, en scheurde niet.
Maar ik zou daar toch maar niet op rekenen.

Een boekje over onze Midget 26

Nee, ik zou een jaartje geleden nooit geloofd hebben dat ik nog een tweede boekje zou schrijven.
hooguit een tweede druk van mijn eerste boekje.

Maar Covidje dacht er anders over: door de lockdowns kreeg ik soms wat meer tijd vrij en begon ik schoorvoetend toch na te denken over een tweede boekje.

Van het ene kwam het andere en tijdens de kerstvakantie begon ik echt met het schrijven, en vooral veel tekenen, voor een boekje over onze Midget.

Het boekje vertelt, en toont, vooral hoe wij onze Midget 26 ervaren, hoe wij (of ik) er (solo) mee zeilen, wat we er aan aangepast hebben, en enkele tips & tricks hoe ik er (solo) mee manoeuvreer.
De geschiedenis van de Midget komt er niet in, dat is vast makkelijk te vinden online op de website van de Midgetclub.

Het boekje bevat 128 blz, formaat hetzelfde als mijn eerste boekje: 135x210cm
Opmaakstijl is dezelfde, en uiteraard met meer dan 120 tekeningen van mijn hand.

De eerste oplage is beperkt tot 75 boekjes, er zijn immers maar 137 Midget 26 gebouwd.
Het is breder dan enkel over de Midget 26: er staan een paar dingen in die ook voor de Midget 31 gelden, en sommige tips & tricks passen vast ook voor andere langkielers van dit formaat.
Het boekje werd digitaal gedrukt op chloorvrij gerecycleerd papier.

Prijs= 15,95eur. excl. verzendkosten

Bestellen kan via een e-mailtje naar:

  

Ik kreeg alvast leuke feedback van lezers=

"Wat een leuk boek! Het leest makkelijk en geeft veel praktijkervaring. Ik heb er al weer veel door opgestoken."
(Wouter Hoeting - Amsterdam)

"Boek van

Kris Baetens

in huis. Geniet van de tips & tricks, zelfspot, humor en vooral ervaringen van een Midget eigenaar/zeiler. Aan langkielers: zwaai naar Dobber, mocht u hem spotten in de Delta!"

"Leuk boekje. In eenmaal uitgelezen. Hoort aan boord van elke Midget 26. Ook aan te bevelen voor nieuwe leden van de Midgetclub"

"Ik vind het echt een goed boek. Meer variatie dan je eerste boek. Afwisselend verhalen en techniek! Een heel vlot geschreven. Knap dat je je nog alle details kan herinneren!"

Nieuw glaasje voor de oude log

Onze Midget heeft nog een oude log.
Het glaasje daarvan was zo erg vergeeld dat je nog net de wijzer kon zien, maar de cijfers waren intussen totaal onleesbaar.

Na wat informeren online, en in enkele winkels, bleek dat dit type niet meer te vinden is, dus ook geen vervangstukken.
En een nieuwe log pas niet mooi in de bestaande inbouwopening. Bovendien moet ook de 'paddle' dan vervangen worden.
Kortom: duur en omslachtig.

Uiteindelijk waagde ik het er dan maar op om de log te demonteren en te proberen het bestaande glaasje na te maken.
Ik had nog wat acryl staan in mn werkplaatsje, en toevallig de juiste dikte: 2mm.

Het glaasje wordt op zijn plaats gehouden door een koperen ring, die geperst zit rond de behuizing.
In deze ring zit een rubberen ring, specifiek voor deze toepassing. Het is geen standaard rubber slang of zo.
Dat was wel een stuk lastiger.  Uiteindelijk heb ik deze rubber ingesmeerd met een speciale kit die men ook gebruikt voor rubberen daken.  Die kit is erg soepel. Het is wel een erg smerige klus :-)
Eens het glaasje op maat was, heb ik de ring terug geplaatst en afgekit met transparante TEC7.

De 'reset-knop' was wel een uitdaging en misschien nog niet helemaal definitief.
Over het staafje zat een rubber hoedje, maar doorheen de jaren was dat hoedje her en der gescheurd. Dat verklaart de roestplekken in het instrument.
Momenteel zit er een stukje mousse-achtige slang over die ik vanbinnen hol gemaakt heb, en de uiteinden gekit met TEC7.  Dat stukje slang zit dan vastgekleefd over het staafje heen.

Nu kan ik weer zien hoe snel (of beter: gezapig) onze Midget zeilt :-D

De afmetingen van
het originele hoedje
voor de 'resetknop'