Een laatste rondje

 Drie weken vakantie, zelfs al lopen ze helemaal niet zoals je plande: ze vliegen voorbij.

Vandaag, vrijdag, was het weer min of meer gunstig voor een laatste rondje Grevelingen.

Gisterenavond werd ik weer uitgenodigd door mijn tijdelijke sympathieke buren met een Hallberg Rassy.

Nog nooit, in die elf jaar dat ik meestal solo zeil, werd ik zo gastvrij ontvangen. Dikke pluim voor dit duits koppel met een bijzonder hulpvaardige zoon.

Het werd dan ook weer wat laat voor ik in bed kroop.

Ik wou en zou om 7u vertrekken en dat is me warempel gelukt.

Zo vroeg uitvaren heeft in mijn ogen niks dan voordelen. Eerst wazn je je zo een beetje alleen op de wereld en je ziet alles stilaan ontwijken.

(Ook motorboten die een hekel hebben aan 'de stokjes' en vertikken voorang te geven  of je hoffelijk je scherpe koers laten verder zetten als je echt elke meter hoogte nodig hebt).

Mijn rondje ging tot aan Springersdiep, opkruisend langs de Stampersplaat, en zo een beetje halve wind via de Geul langsheen de Veermansplaat, opnieuw naar de Mosselbank, maar dan nu het Oostelijke eiland.

Zalig zeilweer. Zo'n 5 uurtjes heerlijk kunnen zeilen.

En daarmee zit de laatste echte vakantie-zeildag er op.

Morgen naar onze eigen haven, zondag huiswaarts.

Stormachtig schilderen

 Yep, ze hebben niet overdreven met de weersvoorspelling:

Regen en veel wind.

Zeer blij dat ik de avond ervoor de kuiptent gezet had.

Van die kuiptent maakte ik in de ochtend een 'schildersatelier'

De foto die ik de dag daarvoor gemaakt had ging ik nu vereeuwigen met olieverf.

En omdat ik vaak de raad kreeg wat 'spontaner' te schilderen, is dit een poging :-)

Plek zoeken om te schuilen

 Om 6u50, net na een onweer, vertrok ik aan Ossehoek.

Prima windje, aangenaam om te zeilen. Onderweg maakte ik nog een foto waarvan ik spoedig een schilderijtje wil maken.

Maar de wind bleef toenemen, en onderweg stak ik toch maar een reefje. Gebeurt niet vaak, als ik een reef steek al zeilend, maar deze keer was het een mooie reef.

Oostelijk langsheen de Veermansplaat zeilde ik verder naar de Mosselbank.

Idee is om aan het Westelijke eiland te gaan liggen om daar daags erna, als het weer eens gaat stormen, te schuilen.

Met de wind die er stond werd het een bijzonder kort tripje. Op amper 2,5u was ik al aan de Mosselbank.

Ik had geluk: er was nog een plekje en bovendien wat gunstig om solo af te meren.

Enkele boten keken toe, maar er kwam geen hulp aandraven.

Ik zal er maar van uit gaan dat ik teveel zelfvertrouwen uitstraalde 🤣

In de namiddag geraakte ik her en der aan de babbel, werd zelfs uitgenodigd door mijn buren om te komen eten 's avonds.

Het werd zelfs redelijk laat naar mijn doen.

De Ossehoek

Om 7u30 zei ik Bommenede vaarwel.  Net nadat ik controle kreeg of ik een 7-dagen pas had.  En die had ik :-)

Het was reeds een fijn zeilwindje die alsmaar zou toenemen 

Ik wou vandaag een rondje doen om de verschillende afmeerplaatsen te bekijken. Zo ook Springersdiep en De Punt waar ik warempel nog nooit geweest ben.

Net voorbij de Veermansplaat zag ik plots een afgebroken stok passeren, een klein stompje zat nog net boven water. Door de golfslag zag ik hem niet meteen.

Dus iedereen: opgelet! Tussen bakboordboei SP10 en stuurboordboei PG1 zit halverwege deze stok!

Doordat de wind qua hoek en kracht zowat perfect zat, deed ik dat rondje in een mum van tijd.

Aan de Archipel was plek, maar afmeren om 10u leek me wat vlug.

Dan nog maar een rondje Hompelvoet.

Maar de vlagen die ik kreeg tussen de Archipel en Ossehoek deden me besluiten om toch maar bij Ossehoek binnen te lopen.

Met de verrekijker had ik al gezien dat het eerst waarschijnlijk vol lag, het tweede werd dan mijn keuze. Daar lagen, zo te zien, twee zeiljachten, en een motorboot.

Ruim op voorhand streek ik mij  zeilen. Wel spannend want de wind was al aardig toegenomen. De stuurautomaat had wat moeite om de boot op koers te houden. Dat ging bijzonder lastig.

Ik voer binnen, in het haventje, op motor. En koos er voor om aan het uiteinde van de 3e 'steiger' te gaan liggen.

Het afmeren ging vrij soepel moet ik zeggen.

Het was de juiste keuze.  Om 12u lag ik afgemeerd, rond 13u liep het er vol.

Alweer wijziging van de plannen

 Als er nu echt 1 ding is dat ik deze vakantie geleerd heb, dan is het dat je maar beter helemaal geen planning maakt, en van dag op dag zeilt.

Deze zomer getuigt absoluut, naar mijn mening, dat de klimaatopwarming doorzet, en dat we er maar beter rekening mee houden.

Nee, die opwarming wil niet perse zeggen dat het altijd warmer moet zijn, maar wel dat het weer vaker onstabiel zal zijn en we meer men meer contrasten krijgen.

Deze vakantie zit er alvast vol van.

Gisteren, zondag 23e juli, bleef ik wijselijk liggen in Herkingen.

Er was storm voorspeld, en ook de dagen erna zal het nog wat blijven 'waaien'.

(Te denken dat de eerste dagen van mijn vakantie haast windloos waren...)

Ik was in Herkingen wat gaan buurten bij een symathieke dame met een Midget 26, en samen met haar mijn opties bekeken.

Gezien de weersvoorspellingen bleek het zo gek nog niet om de resterende vakantiedagen op de Grevelingen te blijven.

Ik kocht me dan maar een 7-dagen kaart en nam de nodige voorbereidingen om elke avond aan een eiland te kunnen liggen.

's Morgens ging ik eerst naar de Dagwinkel (=kleine supermarkt) voor nog wat inkopen.

Voor vegans alweer een 'woestijn' helaas.

Rond 8u45 voer ik uit.

De voorspelde wind was er min of meer, maar heftig was het zeker niet.

De reef was misschien overbodig, maar toch: sommige vlagen waren dan weer 'geschikt' voor die ene reef.

In elk geval was het een aangename zeiltrip richting Bommenede.

Het ging zo vlot vooruit (ondanks de scherpe koers en het opkruisen rond de Mosselbank) dat ik om 10u30 al aan Bommenede was.

Het leek me een idee om nog een rondje Stampersplaat te doen.

Dat idee werd echter een beetje later haast letterijk uit mijn hoofd geblazen. Een naderende bui bracht behoorlijk wat wind met zich mee, en ik zag dan maar af van het idee, en haalde zo snel mogelijk, in die windvlagen, de zeilen naar beneden.

Ik draaide terug, op motor, richting Bommenede.

Er was, naar mijn verrassing, nog redelijk wat plek, zelfs goeie, om solo af te meren (toch wel een belangrijk puntje als er veel wind staat).

Wat later liepen er nog twee Midgets 31 binnen, maar ik denk dat ik ze niet ken.

Van Goese Sas via Roompot naar Herkingen

 Nee hoor, de tfip 'Goese Sas via Roompot naar Herkingen was niet in 1 dag.

Maar de eerste twee dagen waren het vefnoemen helaas niet waard.

Van Goese Sas naar het haventje aan de Roompotsluis moest geheel op motor. Amper wind, en het beetje dat er wel was, was tegen.

De stroming zat wel volledig mee.

Eens afgemeerd en opgeruimd leek het weer wel ideaal voor een goede strandwandeling.

Daags erna, vrijdag 21 juli, vertrok ik reeds om 5u richting Krabbenkreek. Idee was om daar inkopen te doen maar uiteindelijk werd het weer een boei. Daar een kameraad ontmoet en samen wat Kasteelbier genuttigd, samen aan 1 boei.

Zaterdagmorgen vertrokken we weer en scheiden onze wegen opnieuw. Mijn kameraad naar de thuishaven, ik naar Herkingen. Ik had daar afgesproken met een dame met een Midget 26.

Altijd leuk om mensen met hetzelfde type boot te ontmoeten.

Omdat de wind bleef toenemen, tot uiteindelijk 'Vlissingen 6', bleef het bij zeilen naar de sluis, en na de sluis een stukje tot aan begin Veermansplaat en dan naar de Marina in Herkingen.

Daar liep ik net op tijd binnen en werd prompt goed ontvangen en geholpen door een paar ligplaatshouders.

Zondag werd regelrecht storm voorspeld en bleef ik gewoon liggen.

Mss gewoon nog eens wat schilderen in de kuiptent, je kan je geen beter 'goed verlicht atelier' inbeelden.

Sportief tripje naar Goesche Sas

Om 5u40 was het hoog water.

Als ochtendmens is dat voor mij geen probleem.

Al wil ik dan meestal wel zo stil mogelijk vertrekken.

Omdat er rondom mij ook nog jachten geankerd lagen, moest ik goed uitkienen hoe ik op zeil kon vertrekken.

Gelukkig was er weinig wind (dacht ik), dus zou het geen moeilijk manoeuver worden.

Rond 6u50 vertrok ik.

Rustig windje, zo leek het toch. Blij dat ik voor de genua koos.

Maar eens de kreek uit was dat niet echt een rustig windje.

Teveel nu ook weer niet, maar mijn interieur werd toch aardig verbouwd, daarbinnen :-D

Ik moest opkruisen tot aan de zeelandbrug, en kon dan de vondelingenplaat rond.

Het opkruisen bekijk ik als een tactisch spelletje. Tussen de vrachtschepen door kruisen, op tijd over stag gaan, gewoonweg timen zeg maar.

Er zat een goede vaart in, met die genua, maar toch ook wel golfslag wat het zeilen leuk maakt.

Die golfslag werd wel een nadeel ter hoogte van de Zandkreek, want daar moesten de zeilen neer.

En het grootzeil opbinden, dat is kunst en vliegwerk in golfslag.

Ik wou de motor goed op tijd starten omdat die vandaag nog niet gedraaid had. Zo kon hij alvast opwarmen.

Aan de wachtsteiger lag 1 motorboot. Niet helemaal vooraan, maar helemaal achteraan.

Dus 'stak ik voor'.

De wind stond recht op kop, en dan is afmeren knap vervelend.

Intussen belde ik de jachthaven voor een plekje.  Ik kreeg L49.

De sluisdeuren gingen open en een volle sluis voer uit.

Als enige ging ik de sluis in, die motorboot maakte geen aanstalten om mee te schutten.

In deze sluis is er toch een behoorlijk verval.

Naarmate mijn boot hoger kwam te liggen nam ook de impact van de wind toe.

Goed dat ik ook het voorste landvast gebruikte.

De deuren gingen open en de boeg van een vrachtschip lag daar te prijken, klaar om in te varen.

Ik kon er nog wel naast maar zodra ik afdraaide naar de jachthaven, moest ik afstoppen, met de wind achterop omdat er net een jachtje vertrok.

Eens die weg waren kon ik zoeken naar L49.

Die plek vond ik uiteindelijk, maar het is een box met maar 1 paal vooraan, en nu net, om af te meren aan de 'verkeerde' kant.

Bon, nieuwe truc uittesten: middenkikker op die paal en in achteruit die box in. Op die manier blijft de 'poep' aan hogerwal.

Dan snel lijn wisselen met voorste landvast en verder op dezelfde manier er in varen.

MAAR: dit had goed kunnen werken als de box breed genoeg is.

Maar hij was eigenlijk 20cm te smal.

Ik lag geklemd tussen de buur en de vingersteiger.

Nochtans had ik doorgegeven dat een Midget een dikkerd is, 3 meter breed.

Na overleg met de havenmeester (bijzonder lieve, vriendelijke, dame) besloot ik te blijven liggen.

Het is maar voor 1 nachtje...